Staram się wierzyć, że to tylko nieszczęśliwy zbieg okoliczności... W ciągu tygodnia trzy kobiety z Dębicy i okolic zostały uznane za zaginione: pierwszą była 43-letnia dębiczanka, która 6 listopada wyszła z domu i już nie wróciła. W tym samym dniu do domu nie wróciła również 58-letnia mieszkanka poddębickiej Góry Motycznej, a równy tydzień później (13-tego) zgłoszono zaginięcie wracającej z zagranicy 50-letniej mieszkanki powiatu... Serio, nie wiem co o tym myśleć. Przypadek? Oby, co jednak nie zmienia faktu, że te kobiety zaginęły, w dodatku w tak krótkim czasie. Nie chcę się bawić w Sherlocka Holmesa, ale gdyby przyjąć, że te trzy zaginięcia nie są przypadkowe, to chyba wypada poszukać wspólnych cech? Ponure myśli, jutro pogadam z matką: dopóki nic więcej o losie zaginionych kobiet nie wiadomo (oprócz tego, że zaginęły), to daleko idąca ostrożność jest mocno wskazana. Zdarzały się już nieraz zaginięcia, ale były one udziałem pojedynczych osób i nie następowały w tak krótkim odstępie czasowym. A teraz w ciągu tygodnia zaginęły 3 kobiety: 2 w tym samym dniu, trzecia tydzień później i co ciekawe: dniem zaginięć był wtorek.

W Dębicy się dogadali, a w Mielcu nie. Lekarze z powołania, taa... O dyrektorze dębickiego szpitala mówili "karierowicz, przydupas (czyj?)" i co? I ten karierowicz doszedł do porozumienia z lekarzami! Moim zdaniem to dobry fachowiec i tak uważam od czasu, kiedy jeszcze był szefem Urzędu Pracy. Z resztą jako dyrektor szpitala też doskonale działa: calutka elewacja wymieniona plus plastikowe okna, nowa ekologiczna (i tania w kosztach) kotłownia dla szpitala, remonty wewnątrz. Nie trzeba Religi, wystarczy dobry fachowiec. W Mielcu niestety lekarze nie dogadali się z dyrekcją i trwa ewakuacja. Od rana karetki jeżdżą w te i wewte, często na sygnale i przewożą pacjentów z mieleckiego do dębickiego. Co chwilę słyszę wycie syren jakby się waliło i paliło, skupić się nie można, bo co chwilę karetka zapieprza na sygnale. Współczuję tym ludziom, którzy mieli pecha trafić na zamykane oddziały: jak choćby świeżo upieczonej matce, którą wysłano do Rzeszowa, a noworodka do Dębicy.

Dwie osoby nie żyją: 3-letnia Gabrysia, która umarła w nocy z niedzieli na poniedziałek i jej 29-letni ojciec, który odszedł w dwie godziny po wypadku. Wypadek wydarzył się w zeszłą niedzielę, 1 kwietnia o godzinie 11 na dębickiej obwodnicy. Dokładnie na skrzyżowaniu ul.Lwowskiej (obwodnicy) z Wielopolską, w miejscu, gdzie wiele osób wcześniej straciło życie. W prawidłowo jadącego Forda Escorta uderzył wyjeżdżający z drogi podporządkowanej Polonez: w wyniku uderzenia kierowca Forda stracił panowanie nad samochodem i uderzył bokiem w solidny słup podtrzymujący oświetlenie nad przejściem dla pieszych. Auto złamało się na pół (zdjęcia poniżej). Kierowca Poloneza wyszedł bez szwanku.

Od czternastu lat leży przykuty do łóżka. Po ciężkim wypadku motocyklowym całe jego ciało jest sparaliżowane. Żyje podłączony do respiratora. Od czternastu lat. Pragnie umrzeć. Mowa o sparaliżowanym Januszu Świtaju z Jastrzębia Zdroju, który do sądu napisał prośbę o śmierć. Zamierza też zebrać 100 tysięcy podpisów poparcia dla swojej prośby, a przypomnę, że polskie prawo zabrania eutanazji. Ilu jest takich jak on?

Wysłał koleżance sms'a, że idzie się zabić. Ślad po nim zaginął. Widziano go na jakimś moście – teraz spotkać tam można płetwonurków. Przeczytałem o tym na Interii, później na łamach lokalnego portalu. 17 czy 18 lat, kłopoty w szkole. Na brzegu rzeki znaleziono jego plecak...
Mam 23 lata, a czasem czuję się, jakbym miał ich trzy razy tyle. Obserwuję życie, które niczym już nie potrafi zaskoczyć. Chyba, że zaskoczy, a ja okażę się być gówniarzem, który tego życia tak naprawdę nie znał. Ten osiemnastolatek, Piotrek, bo tak mu na imię, miał kłopoty w szkole. Jeśli to prawda, że tymi problemami były słabe oceny na półrocze, to problemem nie była szkoła. Problem tkwi gdzie indziej.