Nasi dziadkowie wstawali z pianiem koguta. Nasi staruszkowie wstawali z dzynkaniem budzika. Nas budzą przeważnie komórki. Z każdym pokoleniem budzenie jest coraz bardziej bezpłciowe i choć charakterystyczne dla czasów danego pokolenia, to nie tak do końca maksymalnie obrazowe. W moim przypadku również mało skuteczne.

Ostatnimi czasy budziły mnie dwie komórki każda dzwoniąc po dwa razy w przeciągu paru minut. Czasem po komórkach poprawiać musiała Kobieta Ma Umiłowana. Żebym wstał natychmiast musiałem zamęczać swój organizm nynaniem przy włączonym kompie. Tylko szmer wiatraczków potrafił zadbać o to, by sen mój zbyt głęboki nie był. Niestety, po takiej nocy „przespanej” przy akompaniamencie komputerowych odgłosów, czułem się gorzej, niż gdybym w ogóle nie spał. Plus był taki, że stan ten utrzymywał się przez cały dzień, a po nieprzespanej nocy z każdym kwadransem byłoby ciężej funkcjonować.

Zawsze szukam złotego środka i... znalazłem :) Zasypiam i śpię przy wyłączonym kompie, a budzę się przy włączonym. Coś wspaniałego! Dziadkowi kur piał, a mi na dzień dobry wiatraczki szmerają. Komp włącza się kwadrans przed pierwszym dzwonkiem komórkowego budzika; przez ten kwadrans sen słabnie na tyle, że komórka nie ma problemu z obudzeniem mnie za pierwszym podejściem. Wstaję, cicho gra muzyczka, na monitorze Evolution z nową korespondencją.

Każdy dzień zaczyna się pięknie, a to za sprawą BIOS-u sprawującego w kompach władzę absolutną. To on decyduje o tym, czy być, czy nie być, czy działać, jeśli działać to jak działać. Że też wcześniej nie wpadłem na to!!! Fffaaak!!! Ile życie byłoby łatwiejsze...

Cóż, grunt, że teraz rządzę :) Mało tego; od tej pory znajomym będę mógł wycinać numery i ustawiać włączanie kompa w porze, kiedy ten jest zwykle wyłączony :) Drżyjcie wszyscy i lepiej nie zapraszajcie mnie do siebie - a już na pewno nie dopuszczajcie do kompa :) Od teraz bowiem jestem zły i wredny dowcipniś, co to komputery podpuszcza do samowłączania się! O!

Chcecie też tak, a nie wiecie? Będę dobry i podzielę się tą niezwykle cenną wiedzą :) A wszyscy, którzy wiecie - witajcie (mnie) w klubie :)

Więc.. aby ustawić w kompie swym samowskrzeszanie o podanej porze, w pierwszej kolejności trzeba wejść do BIOS-u. Jak? A po włączeniu kompa od razu wciskajcie klawisz „Delete” tak długo, aż zadziała i oczom ukaże się takie oto (lub podobne) menu:
Nawigując klawiaturowymi strzałkami wybrać trzeba pozycję „Power management” (lub coś w tym stylu - nazewnictwo może nieznacznie się różnić).

Komputera swego nie poznaję!!! A znałem go i to bardzo dobrze: każdy dźwięk dobywający się z pudła był dla mnie zrozumiałym komunikatem. Wiedziałem co i gdzie – byle odgłos wystarczał. No, ale przez te trzy lata od zakupu posiadanego PieCa eksploatowałem go w sposób (nierzadko skrajnie) intensywny. Przeżył on trzy myszy i tyle samo klawiatur, a wszystkie one umierały śmiercią naturalną (żadnych utonięć w zupie/kawie/piwie itp.). Trzy lata temu był to bardzo sympatyczny komp, a dziś fajnie byłoby załatwić mu jakieś dwurdzeniowe serducho. Tak rozważałem niewielki upgrade w kierunku nowego procka, bo ten wraz z upływem czasu pracował z coraz większym wysiłkiem. Nie musiałem patrzyć w monitory systemu: słyszałem i czułem, jak sapie przy nafaszerowanych skryptami i flashem stronach, słyszałem jak dyszy przy renderowaniu sporych filmików itd. Ale upgrade teraz, kiedy zakup nowego sprzętu jest przesądzony?
Chciałem sobie skorygować kolorowość obrazu, wykorzystując do tego celu jakieś ustawiacze od producenta grafiki. Znajdują się one we właściwościach ekranu i tam też zaklikałem. Jednak interesujących mnie suwaków nie znalazłem, toteż zacząłem główkować: co z tym fantem zrobić? Grafika żadna rasowa: zwykły, zintegrowany układ na silikonowym (SiS - Silicon Integrated Systems) chipsecie SiS661FX. Dziadostwo to, ale dziadostwo takie, które w zupełności mi wystarcza. A raczej wystarczało tym bardziej, im nowsze było. Z czasem coś zaczęło jakby słabnąć i jak pisałem: najmocniej odczuwało to serce zestawu, czyli procek. Wymiana na nowy była rozważana, ale kolory chciałem podrasować natychmiast. Myślę sobie: do płyty głównej dostałem od jej producenta piękną, tłoczoną płytkę ze sterami do wszystkiego (+ kupa niezbędnego softu), ale płyta mury tłoczni opuściła x lat temu (zajrzałem we właściwości i tam pisało, że x = 4). Wlazłem więc na stronę SiS, od razu uderzyłem do pobieralni drajwerów i wyklikałem sobie swój model karty. Najnowsza wersja sterownika do niej datowana była na 3 kwietnia 2008, a więc jeszcze ciepława!). Zdarłem, zaktualizowałem i...

Nie oszukujmy się: nie da się przerobić Windowsa na Maka, Maka na Linuksa, Linuksa na Windowsa, czy też każdego na każdy we wszelkich możliwych kombinacjach. Każdy system jest inny i to wystarczy, aby śmiało, z całą pewnością powiedzieć "nie da się". Choć nie da się zmienić tego, co w środku, można kombinować na zewnątrz, z wyglądem środowiska graficznego, ale - nie ukrywajmy - cudów się nie zdziała. Jedynym, możliwym do osiągnięcia, efektem jest "upodobnienie" jednego do drugiego. Gadanie "przerobiłem Linuksa na Windowsa" itd. jest totalnym idiotyzmem, w który wierzą jedynie ci, którzy innego systemu na oczy nie widzieli. Skąd więc taki tytuł wpisu? Tłumaczę: skoro nie da się przerobić, to można przynajmniej upodobnić. Po co? Po pierwsze: dla poprawy wyglądu pasków, ikonek, kolorów itd. (efekt wizualny), a po drugie dla wygody użytkowania (efekt praktyczny). Apple słynie z tego, że potrafi zadowolić każde oko - nawet to podpięte do najbardziej zrytego gustu. Przyznam, że to prawda. Nawet ja powoli staję się zwolennikiem jabłuszkowych interfejsów, choć te do niedawna kompletnie do mnie nie trafiały. Dobra, do rzeczy :)

Na pewno znajdą się tacy, którym ten tutu się przyda :) Pakiet biurowy OpenOffice.org, to fajna rzecz na Windows, a jeszcze fajniejsza na Linuksa, bo na Linuksie wszystko działa jak powinno, a na Windowsie już nie. Zainstalowałem OpenOffice 2.3 i co się okazało: Writer (odpowiednik Word) nie sprawdza pisowni. Pogooglowałem chwilkę i ze strzępków informacji skleiłem ten oto poradnik (słowa i screeny własne, żadnego Ctrl+C i Ctrl+V) :) OpenOffice na Windowsa od wersji 2.2 nie sprawdza pisowni i aby problem rozwiązać, trzeba zainstalować słowniki. Instalacja słowników w OpenOffice.org jest czynnością niesłychanie trudną i z tego względu uprzedzam: jeśli komuś brakuje tajemnej wiedzy informatycznej i odwagi, niech sobie daruje czytanie tego opisu, bo to wyłącznie dla wtajemniczonych superhackerów z informatycznego podziemia :D A zresztą... nawet jeśli nie jesteś super komputerowym wymiataczem, to i tak przeczytaj: przynajmniej dowiesz się, czego kandydat na superhackera powinien się naumieć ;)

Kiedy dostawca internetu wymaga uwierzytelniania za pomocą protokołu PPPoE, trzeba za każdym razem po uruchomieniu systemu ręcznie uruchamiać połączenie z internetem. Mowa o użytkownikach systemu Windows. Co zrobić, aby włączeniu komputera automatycznie łączyć się z siecią? Prosta sprawa.

Do zrobienia są dwie rzeczy (kolejność obojętna).