Szanse na zablokowanie ACTA i innych zbrodniczych paktów są tym większe, i mniej czasu pozostało do najbliższych wyborów. Im dalej do wyborów, tym marniejsze perspektywy na sukces. Teraz jest bardzo nie w porę, a sama walka przypomina obrzucanie kamieniami pancernego pojazdu, którym jadą sobie decydenci. Zamiast kamieni potrzebna byłaby naprawdę mega mocna mina, która zmusiłaby polityków do wycofania się takim samym cichaczem, jakim próbowali przemycić ACTA.

Podchodząc do sprawy zdroworozsądkowo należy odrzucić wszelkie apokaliptyczne wizje i zastanowić się: przeciw czemu protestujemy? I dlaczego? Czy przeciw faktycznemu zagrożeniu, które poznaliśmy zapoznając się z dokumentem od deski do deski, czy przeciw powielanym i pompowanym wizjom i dlatego, że to jest cool, na topie, że wszyscy protestują?

Może warto się zatrzymać w tym owczym pędzie, bo może właśnie o ten pęd politykom chodzi? Protesty aptekarzy, protesty kierowców, czarne chmury na ratingiem Polski... co jeszcze dzieje się wokół, a czego nie dostrzegamy, bo przysłania nam to czarna maska „Tak będzie wyglądał internet po wprowadzeniu ACTA”?

Dla jasności: jestem przeciwny ACTA. W 100% przeciwny, a nawet i więcej. Ale też jestem przeciwny pochopnym działaniom, budowaniu histerii i próbom zbijania kapitału na niej. Nieważne jakiego.

Zamiast zablokowanych/podmienionych stron wolałbym widzieć armię prawników i tysiące wolontariuszy zbierających podpisy w sprawie referendum o odwołanie rządu. Tego Tusk mógłby się przestraszyć, podobnie jak protestów przed samymi wyborami.

Blokowanie i niszczenie stron tak naprawdę daje efekt odwrotny do zamierzonego. Rząd zyskuje argument do prac nad kolejnymi przepisami mającymi ułatwić trzymanie internautów za mordy. „Bo to wandale, nieodpowiedzialni, zagrażający bezpieczeństwu i stabilności administracji rządowej”.

Fajnie ogląda się taki spektakl, podczas którego padają kolejne strony w imię słusznej idei, ale... co to naprawdę dało? Rządzący nie ugięli się i postanowili podpisać ACTA. W szeregach „anonimowych” zapanowała konsternacja. „Co teraz”?

Nie wiem, co teraz, ale na co by się nie zdecydować, to na to jest już za późno. Dalej DdoS-ować? Kiedyś się znudzi. Zrezygnować z tego, to jak przyznać się do porażki. Włamywać się na strony? To dostarczanie argumentów stronie przeciwnej. Zmiana strategii? To przyznanie się do porażki.

Zamiast armii internautów biorących udział w weekendowej bitwie przeciwko ACTA wolałbym widzieć powstającą listę wolontariuszy, którzy od poniedziałku wyruszą zbierać podpisy w sprawie referendum. Jednak zamiast konkretnych działań panował wielki krzyk, który skutecznie zagłuszył protest kierowców przeciwko zbyt wysokim cenom paliw.

W ramach misji ogłupiania, manipulowania, kreowania i ogólnego robienia w politycznych debili ogólnodostępne stacje telewizyjne raczą nas „merytorycznymi”, „kulturalnymi” i „jasnymi w przekazie” debatami z udziałem polityków partii, które od lat regularnie zasiadają w sejmowych ławach, jednocześnie poza antenę spychając mniejsze partie, które – w odróżnieniu od promowanych – coś do powiedzenia mają.

Swój komentarz do poniższej debaty panów Januszów – przynajmniej na razie – zachowam dla siebie. Zachęcam do obejrzenia, bo panowie mówią do rzeczy, wiedzą, o czym mówią, odnoszą się do siebie siebie kulturalne, a prowadzący w niczym im nie ustępuje, dzięki czemu cała debata jest ucztą dla spragnionych takich dyskusji wyborców, którzy skazani są jedynie na przekaz telewizyjny.

1. Ruch Palikota
2. Polska jest Najważniejsza
3. Platforma Obywatelska
4. Sojusz Lewicy Demokratycznej
5. Prawo i Sprawiedliwość

Te partie chciałbym widzieć w sejmie: w obojętnej kolejności, byleby pozycja pierwsza i piąta pozostały bez zmian. Nie ma dla mnie też większego znaczenia, czy Ruch Palikota rządziłby sam, czy w koalicji, a jeśli w tandemie, to bez znaczenia z kim, bo reszta tak samo się do tego nadaje, jak i nie. Ot, po prostu: gdyby trzeba było zapchajdziury, to bez znaczenie z jakiej opcji.

Uzasadniał nie będę, na polityczne kłótnie też nie mam ochoty. Od dawna Palikot mi się podobał; cieszyłem się, gdy został szefem komisji Przyjazne Państwo, czułem satysfakcję, jak do białej gorączki doprowadzał niektórych ważniaków - także z własnej partii.

Gość nie potrzebuje już niczego udowadniać, bo już to zrobił całym swoim życiem. Skuteczny, bezczelny, z pomysłami i świetnym przeglądem sytuacji i finansowo niezależny od państwowego koryta. Niech wygra! Niech rządzi! Niech robi swoje!

Ale jeszcze nie teraz. Za wcześnie na zwycięstwo. Sukcesem będzie trzeci wynik, który wcale nie jest taki nierealny. Bezpłciowe, wazelinowe SLD, PO silne dzięki brakowi silnej alternatywy i strachowi przed PiS, PiS silne swoim sztywnym elektoratem i PJN - łagodniejsza wersja PiS. Innych partii nie biorę pod uwagę.

Gadamy w internecie, więc ktoś może zapytać o popularnego tu Janusza Korwin-Mikkego. Powiem tak: z wieloma jego poglądami się zgadzam, ale nie oddałbym na niego głosu. Dlaczego? Dlatego, że od lat ten facet nie potrafi wygrać. Zwycięzca wyborów musi być człowiekiem skutecznym, więc jeśli do tej pory tego nie udowodnił, to znaczy, że do rządzenia się po prostu nie nadaje – nawet, gdyby wygraną dostał w prezencie.

Upubliczniono raport z polskiego śledztwa w sprawie katastrofy smoleńskiej. Oto przyjechała dostawa świeżego piasku do piaskownicy, w której bawiusiają się politycy i ich kibice – opinia publiczna interesująca się sprawą. Ja mam to w...

Dlaczego mam to w dupie?

Wystarczyła odpowiedź na jedno proste pytanie: czy raport Mejd in Poland jednoznacznie wyjaśnił kwestię katastrofy TU-154M z 10 kwietnia 2010 pod Smoleńskiem? NIE! Więc koniec tematu & powrót do ważniejszych spraw bieżących.

Nie dam się nabierać i wodzić za nos. Dla mnie sprawa jest prosta: w piaskownicy zrobiło się jałowo, stary piasek (raport makowski, raport pisowski) się zużył, więc dosypano świeżego i nowe babki, zamki i całe miasta można budować od nowa! I to tuż przed wyborami!

Mgła w sprawie katastrofy smoleńskiej

Jeśli ktoś doszukiwał się sztucznej mgły, to właśnie się jej doczekał. Oto, na tygodnie przed wyborami, rozproszono mgłę, w której zabawa rozpoczęła się na nowo. Tą mgłą jest polski raport na temat katastrofy z 10 kwietnia 2010 i dyskusja nad nim. Jeszcze nie ucichły najświeższe komentarze dotyczące dzieła komisji Millera, a już wypuszczono kolejny balon: „raport jest do bani, bo to Amerykanie znają całą prawdę”. No, myślę, że powinno wystarczyć na publiczne przepychanki do jesiennych wyborów.

Bez podniety!

Naprawdę nie ma się czym podniecać. Oficjalne, wiążące śledztwo prowadziła strona rosyjska i wyjaśnienie ze wschodu znamy od dawna. Raport Millera zrobiony został na potrzeby naszego krajowego podwórka. Oto powstał i możemy go sobie poczytać na dobranoc, a jak się znudzi, oddać go do przerobienia na szarą srajtaśmę.

Nie ma „prawdy” i „prawdy” nie będzie. Ruska wersja zła, pisowska jeszcze gorsza, polska podobna do ruskiej, więc gdzie, do cholery, jest prawda? Aktualnie wiadomo, że w USA!

Nie jestem zwolennikiem wynoszenia na piedestał błahostek zwanych pierdołami, ale tym razem nie mogę się powstrzymać :) To jest tak głupie, że aż śmieszne i tak śmieszne, że aż poważne. To jest esencja upośledzenia polskiej polityki.

Jarosław Kaczyński, w błysku fleszy i świateł telewizyjnych kamer, udał się na zakupy. Z debaty Kaczyński versus Tusk wiemy, że prezes PiS zakupów nie robi. To słynne pytanie o cenę chleba, które padło z ust obecnie urzędującego premiera, okazało się być ciosem nokautującym. Po takim strzale Kaczyński nie był w stanie wstać i kontynuować pojedynek jak równy z równym.Trudno mi oceniać, co pchnęło Jarosława do sklepu, ale heca wyszła z tego niesłychana! Kto wpadł na pomysł zrobienia tych zakupów i jeszcze większego szumu wokół nich? Mógł to być sztab pożal_się_boże speców od wizerunku, którzy poradzili prezesowi, by ten wybrał się na zakupy. Po co?

• Pokazać, że nie przestał być kameleonem i nadal się zmienia. Pamiętamy, jak rusofob zmienił się w przyjaciela Rosjan lub jak wróg lewicy zluzował swój stosunek do niej. Kto wie, czy celem (przynajmniej jednym z kilku) dzisiejszej eskapady do sklepu nie było pokazanie Polakom, że po wpadce z ceną chleba Jarosław Kaczyński wszedł między lud i robiąc zwyczajne zakupy zwyczajnie zaczął orientować się w zwyczajnych cenach.
• Pomlaskać na wysokie ceny i dowalić rządowi za różnice w kwotach wykładanych przez obywateli przy sklepowych kasach teraz i kilka lat temu. Za PiS-u było, więc i będzie taniej – ale my to doskonale wiemy.
• Przywalić rządowi tą samą techniką, którą kilka lat temu sam boleśnie oberwał. Po prostu. Nie zyska na tym przeciętny obywatel, nie zyska na tym PiS, ale straci PO. Bo nieważne, że SLD rośnie w siłę głównie kosztem Platformy i nieustannie zbliża się do Prawa i Sprawiedliwości. Ważne, żeby Platformie ubywało.