Marcin Szumański

Oto szybki wpis z mrożącego krew w żyłach gatunku „how-to”, odpowiadający na często pojawiające się pytanie: jak zdjąć obudowę z Nokii 2700 Classic - gdzie generalnie chodzi i zdejmowanie przedniego panela. Takowe zapytania dość często pojawiają się w statystykach wejść do mojego skromnego, blogowego królestwa, ale ten właściwy impuls do napisania poniższego dała mi pewna Paulina, która w tej sprawie wysłała do mnie maila.

Nigdy wcześniej nie zdejmowałem obudowy z mojej 2700 Classic, ale skoro kobieta prosi... ;) Opisałem jej w mailu krótko i bez obrazków, a następnie wziąłem i zrobiłem zdjęcia, coby we wpisie słowo swe zilustrować. Jak więc zdjąć obudowę (przednią jej część) Nokii 2700 Classic?

Sposób prosty, ale podczas wykonywania czynności poziom ostrożności i delikatności warto ustawić na full. Przednia część obudowy Nokii 2700 Classic trzyma się reszty pięcioma łapkami: cztery z nich (boczne) to zatrzaski, a jeden - sąsiadujący z słuchawką i gniazdem - to haczyk.

Chciałem test ten popełnić jeszcze przed Wielkanocą, ale niestety nie udała mi się ta sztuka z tak prozaicznych powodów, jakim są brak czasu lub pamięci (momentami). Na szczęście w święta, podczas spacerku w niedzielne popołudnie pstryknąłem kilka zdjęć z myślą o niniejszym wpisie, do fot tych dorzuciłem kilka wcześniej pstrykniętych (przy różnych okazjach), a zestaw ten uzupełniłem dziś o zdjęcia prezentujące zachowanie się aparatu w deszczowy dzień. Czegoś jeszcze potrzeba do zaprezentowania możliwości telefonowego aparatu? Tak! Balans bieli i efekty, których prezentacji również w tym wpisie nie zabraknie. Zapraszam!Nokia 2700 Classic wyposażona jest w aparat, na którego matrycy upchano 2 miliony pixeli. To dużo, jak na telefon i jego techniczne predyspozycje fotograficzne - tym bardziej, że jest to telefon z dolnej półki cenowej. Niezorientowanym przypominam, iż magiczna liczba megapixeli absolutnie nie jest proporcjonalna do jakości zdjęć, a w wielu przypadkach rzecz ma się wręcz odwrotnie: im więcej megapixeli, tym gorzej. Aby telefony ładne zdjęcia robiły, ich producenci powinni się skupić nie na zwiększaniu liczby punktów (pixeli) na matrycach, ale m.in. na wyposażeniu aparacików w lepszej jakości soczewki. Wraz z liczbą pixeli powinna wzrastać fizyczna wielkość matryc. Jeśli większa matryca, to optyka też większa, co przy jej plastikowej konstrukcji... szkoda gadać :)

W dalszej części wpisu umieściłem 24 zdjęcia z informacją o sposobie ich wykonania i komentarzem dotyczącym zachowania się aparatu w danej sytuacji. W każde z zamieszczonych zdjęć można kliknąć, by zobaczyć je w powiększeniu, zaś pod tym linkiem do ściągnięcia jest archiwum .zip (~7,4 MB) z oryginalnymi, nie muśniętymi żadnym algorytmem komputerowego softu fotkami. Oryginalne zdjęcia są ponumerowane w taki sam sposób, jak te we wpisie.

Video? Cóż, funkcja nagrywania klipów filmowych telefonem Nokia 2700 Classic jest tak bezdennie badziewna, że lepiej o niej nie wspominać. Jest bezużyteczna, a wszelkie osiągnięte efekty prezentują poziom tak bardzo żenujący, że najrozsądniej jest opcję filmowania po prostu ignorować. W skrócie: 176x144, pływający obraz, dźwięk lepiej wyłączyć i tylko do 30 sekund nagrania. A z resztą... będzie filmik, na końcu wpisu :)

Od dnia spontanicznego zakupu Nokii 2700 Classic minął miesiąc. To wystarczająco dużo czasu, aby przy codziennym użytkowaniu wychwycić zarówno wady, jak i zalety sprzętu. W ocenie użyteczności czasem ciężko brać poprawkę na klasę sprzętu - tym trudniej, im bardziej upierdliwy ów sprzęt jest. Nokia 2700 Classic jest telefonem z niskiej półki; tanim i względnie dobrym. Ma kilka cech, które bardzo wysoko sobie cenię - także w wydaniu tego modelu Nokii, ale nie jest pozbawiona negatywów.Po miesiącu użytkowania telefonu Nokia 2700 Classic za największą jego wadę uważam klawiaturę. Gorszy zestaw przycisków miał chyba tylko Sony Ericsson T230, ale też klawiatur tych telefonów nie mam zamiaru porównywać: są dziadowskie każdy na swój własny sposób. W SE T230 przyciski był strasznie gumowe, z głębokim bagiennym skokiem, wąskie, wysokie, sterczące i strasznie niewygodne. Czasem kusiło mnie, żeby przejechać po obudowie żyletką i skosić je na równo.

Klawiatura Nokii 2700 Classic dla odmiany jest plastikowa, płaska, z niskim, twardym skokiem i głośnym klikiem. Przyciski są ze sobą połączone i tworzą jednolitą płytkę, której powierzchnia nie jest idealnie gładka tylko dlatego, że dizajnerzy postanowili zaopatrzyć ją w rowki oddzielające w poziomie rzędy klawiszy numerycznych. Na obrzeżach klawiatury, między „trójką” i „szóstką” znajduje się mikrofon - na razie jeszcze się nie zapchał, ale nie chwalę dnia przed zachodem.Szybkie, płynne pisanie sms-ów na 2700 Classic uważam za niemożliwe. Klawiatura jest bezwstydnie mała - tak mała, że aż za mała. Także dla kobiet. 2,5 x 4 cm powierzchni, twarde przyciski wymagające mocnego i precyzyjnego wciskania skutecznie utrudniają sprawne wprowadzanie tekstu. Nokia 2700 Classic nie jest telefonem do sms-owania. Jak dotąd, najlepiej pisało mi się na Nokiach 3310, 8210, 2600 i 6610i.

A teraz o tym, co uszom swoich użytkowników oferuje Nokia 2700 Classic. Nabywca tego modelu Nokii, razem z aparatem wyposażonym w głośnik zewnętrzny, dostaje zestaw słuchawkowy i kartę pamięci firmy „Made in Taiwan” o pojemności 1 GB. Wszystko to czyni z zestawu zgrabny i niedrogi komplet do przenośnego odtwarzania ulubionej muzyki.

Telefon komórkowy to nie tylko muzyka, ale przede wszystkim rozmowy. Te, z Nokią 2700 Classic, można przeprowadzać na trzy sposoby:

• tradycyjnie, z telefonem przy uchu
• z telefonem w zasięgu wzroku z włączonym trybem głośnomówiącym
• przez zestaw słuchawkowy dołączany w komplecie

Nigdy nie korzystam z trybu głośnomówiącego, z zestawu słuchawkowego gadam okazjonalnie i w ten sposób prowadzę rozmowy właściwie tylko wtedy, gdy dzwoniący złapie mnie na słuchaniu muzyki. Pewnie pod względem sposobu korzystania z telefonu nie odbiegam od przeciętności, za to jestem bardzo wrażliwy na jakość dźwięku. Czy brzmienie Nokii 2700 Classic jest dla mnie satysfakcjonujące? O tym w niniejszym wpisie.
Dźwięk słuchawki
Miniaturowy głośniczek Nokii 2700 Classic, mający za zadanie dostarczanie paplania rozmówcy do ucha swojego właściciela, jest dobrej jakości. Największą jego zaletą jest to, że nie skrzeczy właściwie na żadnym poziomie głośności. Nie ma dla mnie nic gorszego, od raniącego uszy, ostrego brzmienia. Widać, podobne gusta mają osoby odpowiedzialne w Nokii za sprawy dźwiękowe, jednak wydaje mi się, że w Nokii 2700 Classic nieco przesadzono w tej kwestii i z brzmieniem słuchawki za bardzo zjechano w barwy basowe. Nieznaczne podbicie tonów wysokich na pewno by nie zaszkodziło, a wręcz przeciwnie: sprawiłoby, że słowa rozmówcy brzmiałyby nieco wyraźniej. Tragedii jednak nie ma i do wszystkiego można się przyzwyczaić, a moje wrażliwe ucho po prostu bardziej woli niskie brzmienia z obniżonymi średnio-wysokimi częstotliwościami. Dźwięk słuchawki Nokii 2700 Classic oceniam umiarkowanie pozytywnie, tak na 4 (skala ocen szkolna, tj. 1-6).