Marcin Szumański

Uczyniłem, co postanowiłem :) Komary i inny nocny owadzi element już mi nie straszne, bo mam moskitierę, jakiej nikt inny nigdzie indziej nie ma :) Wziąłem i zebrałem się wreszcie z tematem i mam: święty spokój z komarami, ćmami, muchami, śmierdzącymi owadami i takim zielonym, półprzezroczystym dziadostwem. Może i wygląda troszkę obciachowo, ale grunt, że solidne i szczelne to dzieło. Wszak nie o wygląd, a o działanie tu chodzi, tak? No. Niech se wygląda jak chce, dla mnie ważne są wygoda i spokój. I świeże powietrze nocą :)Solidna konstrukcja by Szuman, a nie jakiś krzywo upierdzielony, niewymiarowy tiul z hipermaketu, mocowany na jakiejś odpustowej rzepie. Tfu z takimi! Byle wiaterek dmuchnie i po siatce - zostanie rzep na futrynie. Nie ma to tamto, moskitierka pierwsza klasa :) Kawał tiulu z pasmanterii, do tego paczka pinesek sztuk dwieście z firmy Herlitz i ogień. Tiul dobry, ale użyte przeze mnie pineski są do dupy! Niby białe, drogie i renomowane, a kurde, przy wyjmowaniu z pudełeczka ten biały kapturek odpadał. Więcej tego chujostwa nie kupię.

Dałem ciała. Zrobiłem wszystko, czego zrobić nie powinienem, stając się żywym przykładem kompletnie spartolonych zakupów. Śmiech pusty mnie bierze na moją głupotę: teoretycznie wyczulony na wszelkie zakupowe pułapki, w praktyce wtopiłem przynajmniej w dwóch miejscach. Cóż rzec: kolejna lekcja w miejskiej szkole przetrwania zaliczona :)

Kaufland mam niedaleko i tam też skierowałem swe kroki. Misja: kupić moskitierę na jedną kwaterę okna o wymiarach ~140x80cm. Sobota, południe, rewelacyjna pogoda: 21 termometrów, lekki i chłodny wiaterek, trochę chmurek, trochę słońca - aż chce się żyć :) Spacerowym krokiem dotarłem do Kaufa, po drodze relaksując się na ruchomym chodniku w klimatyzowanym korytarzu. Ale fajnie i przyjemnie!

Na sklepie od razu skierowałem się na dział z klamotami ogrodowo domowymi. Szybko też znalazłem moskitiery aka. siatki przeciw owadom. Dostępne były w dwóch wariantach: 110x210 (moja) i dużo mniejsze - metr z hakiem na kilkadziesiąt centymetrów. Jedne i drugie w podobnych pudełkach, z rzepową taśmą mocującą w zestawie. Jedne i drugie od tego samego producenta.

Pierwszy mój błąd
Pudełka, a także ich zawartość, w żaden sposób nie były zabezpieczona przed przypadkowymi paluchami. Można se było otwierać i grzebać w takim pudełku do woli. Każde z zalegających na regale opakowań miało podniesione wieczko, ale do głowy mi nie przyszło, że ktoś mógł ich zawartość podpierdolić. W każdym z pudełeczek znajdowała się czarna, cieniutka siateczka, a na dnie grzechotały akcesoria do montażu. Czego chcieć więcej, skoro jest to, o co chodzi? W ufności swej, dla nie wiem kogo lub czego, uznałem, że to pewnie jakieś wścibskie baby zaglądały do środka w celu obadania grubości włókien, wielkości otworów w siatce lub też po prostu z czystej, dewociej ciekawości i chęci pomacania - bez najmniejszego zamiaru zakupu. Wybrałem jedno pudełeczko, sprawdziłem, czy wszystko w środku jest, domknąłem je i obrałem kurs na kasy. Po drodze w ręce wpadło mi jeszcze opakowanko pinesek (średnio ufam mocowaniu proponowanemu przez producenta moskitiery).

Drugi mój błąd
Nie wziąłem paragonu. Jak zwykle biorę kwitki nawet za hamburgera jedzonego na miejscu, tak teraz wyjątkowo olałem temat. I akurat teraz ten jeden, jedyny, nie wzięty paragon był mi zajebiście potrzebny! Dlaczego?

Trzeci, nie do końca mój, błąd
Na przodzie opakowania podane są wymiary: 110x210cm, co sugeruje, że takiej długości i szerokości jest siatka.

Szlag by trafił te komary - najlepiej wszystkie w jednej chwili! Zaczęło się: były se powodzie, tu i ówdzie podmokło, więc te jebane owadzie wampiry musiały się narozmnażać, rzecz jasna, i zacząć żreć, jak przed dwunastoma laty. Nie wiem, na co liczyłem porównując ze sobą obydwie powodzie w kontekście komarów. W 1997 nas nie zalało, a i tak sukinkotów było tyle, że po paru tygodniach klatkę schodową trzeba było malować, bo na ścianach jedna czarna skorupa rozciapanych komarów była - każda przeprawa przez klatkę owocowała niemałą masakrą na nich. A - przypominam - wówczas powódź szczęśliwym trafem nas ominęła.

2009 - zalane miasto i okolice. Ludzie jeszcze się nie wygrzebali ze skutków zalania, a już skurwysynów namnożyło się i tną, piją, a później szczypie i swędzi. Pod klatką nawet stanąć na chwilę nie można, bo w powietrzu cały rój tego ustrojstwa. Wewnątrz klatki schodowej zaczyna się robić podobnie, jak przed tuzinem lat. Bzzzzzzzzz - aż ciary przechodzą.

Czarno widzę te wakacje :/21:00, wróciłem przed chwilą do domu. Pochlany jestem na nogach i ramionach, a przecież nigdzie nie łaziłem. Z domu na przystanek, z przystanku do domu. W autobusie pięć krwiożerczych bzykadeł zatłukłem, a i tak co najmniej dwa zdążyły mnie po łydkach pochlać. Wróciłem więc na kwadrat i wymyśliłem, że napiszę o komarach - w końcu nie pierwszy raz poświęcam wpis temu, co w najbardziej prymitywny sposób mnie wkurwia. Jebane komary!

Postanowiłem na potrzeby wpisu pstryknąć parę fotek na klatce. Ubrałem bluzę, wziąłem aparat i zszedłem na półpiętro między parterem a piętrem pierwszym – bo tam tego chujostwa najwięcej. Już piętro wyżej siedziały dwa obok siebie - do zdjęcia super - ale zanim wycelowałem w nie i wyostrzyłem, to jednego z nich zabiłem na szyi, a drugi uciekł (z charakterystycznym bzzzzzz koło mojego drugiego ucha).

Zlazłem na to półpiętro nad parterem i ni chuja - nie pofociłem. Zaatakowały mnie, skubańcy, całą chmarą i po dwóch, niezbyt mierzonych, strzałach spustem migawki musiałem się ewakuować. A i tak kilka zdążyło mnie użreć.