Marcin Szumański

Ściągać [tutaj], wrzucać na komórki, ustawiać budzenie i nie spać!

Jest jeszcze kilka innych wariantów, ale moim zdaniem nie tak dobrych, jak powyższy :)


Jeśli ktoś chce sobie ściągnąć któryś z alternatywnych, to na tej stronie, na playliście znajdzie ikonkę downloadu.

Jan Sunderland (ur. 7 lutego 1891 w Warszawie, zm. 3 września 1979 w Warszawie) - artysta fotografik, artysta plastyk, krytyk i teoretyk sztuki. Współzałożyciel Związku Polskich Artystów Fotografików, posiadacz najwyższego, międzynarodowego tytułu w fotografii artystycznej: Excellence Honoraire FIAP. Autor książek z dziedziny fotografii. Więcej o Janie Sunderlandzie w Wikipedii.

"31 przykazań dla fotoamatorów" (tekst z 1975 roku) jest zbiorem cennych wskazówek - prawd, które każdy, kto chce się mienić fotografem, a nie fotusiem, powinien znać i umieć stosować w praktyce. Za życia Jana Sunderlanda fotografia wyglądała zupełnie inaczej, niż dziś, 31 lat po jego śmierci. Niektóre przykazania straciły więc świeżość, ale postaram się je unowocześnić tak, aby miały przełożenie także w fotografii cyfrowej. Moje uwagi do poszczególnych wskazówek dopisane są kursywą. Zapraszam!

31 przykazań estetycznych dla fotoamatorów

1. Zapamiętaj sobie na zawsze i na każdą chwilę, że obraz fotograficzny to nie tylko pewna treść, lecz zarazem przedmiot składający się z plam i linii. Te plamy i linie winny tworzyć całość harmonijną, czyli miłą dla oka.

Poczytaj sobie o kompozycji w fotografii - w internecie sporo na ten temat napisano. Jeśli nauczysz się stosować podstawowe reguły z „trójpodziałem” na czele i wejdzie Ci to w krew, wówczas właściwe komponowanie kadrów powinno stać się tak proste, jak układanie szyneczki i plasterka pomidorka na kromce chleba :) Ale pamiętaj: najpierw podstawy podstaw i swoboda w ich stosowaniu.

2. Malarz może układać wszystkie części swego obrazu, ty możesz tylko wybierać cząstki rzeczywistości, jakie Ci wzrok przedkłada. Miej więc oczy stale szeroko otwarte na świat; wypatruj tych jego fragmentów, które coś znaczą, i tych, które tworzą ładne bądź mocne w wyrazie obrazy. Szukaj więc piękna i wyrazu.

3. Fotografując na materiałach czarno-białych, naucz się nie widzieć barw; staraj się zobaczyć motyw w tonach czerni, różnych odcieni szarości i bieli, czyli tak, jak będzie wyglądało zdjęcie.

W dobie fotografii cyfrowej posiadacze aparatów nie mają takich ograniczeń, jak w czasach fotografii analogowej. Dzisiaj można po prostu pstryknąć, a dopiero później zastanowić się nad tym, czy zdjęcie będzie czarno-białe czy kolorowe. To przykazanie warto jednak wziąć sobie do serca, by już przed zrobieniem zdjęcia móc decydować o jego ostatecznej formie. Widząc kadr przeanalizować, czy korzystniejsza będzie dlań kolorowość, czy skala szarości i po podjęciu decyzji skomponować zdjęcie tak, aby było najlepiej.

4. Przyjrzyj się dobrze wybranemu tematowi: czy nie ma w nim czegoś, co by zepsuło zdjęcie. Jeżeli z głowy fotografowanej osoby "wyrasta" drzewo lub słup telegraficzny, to albo przesuń tę osobę, albo sam stań z aparatem w innym miejscu.

Do tego naucz się decydować o tym, której osoby przesunięcie będzie korzystniejsze dla fotografii - w szczególności podczas fotografowania z dużą głębią ostrości.

5. Fotografuj tylko to, co Ci się podoba albo Cię interesuje. Ale zważ, że Van Gogh potrafił wziąć za temat obrazu stare buciki i stworzyć arcydzieło.

Jest taki bożonarodzeniowy przesąd, który wnosi, że wszystko, co się człowiekowi w dzień wigilii przytrafi, łazić za nim będzie przez cały najbliższy rok.

No i mnie urządzili. Jeśli wierzyć przesądom, a dokładnie temu wyżej przytoczonemu, to przez najbliższych 365 dni świadczył będę na rzecz znajomych usługi darmowego, całodobowego, zdalnego wsparcia technicznego w sprawach komputerowych. Bingo, kurde.

A zaczęło się jeszcze wczoraj...

Zniknął profil w Nowym Gadu-Gadu
Jakoś tak przed 22 drugą dzwoni telefon „zniknął mój profil z GG; dwa inne są, ale mojego akurat nie ma”. No i kombinuj tu. Dla świętego spokoju mogłem wypalić, że coś tam się zepsuło i trzeba założyć nowy numer, ale wówczas moja duma i próżność byłyby niepołechtane. Wziąłem więc i via Gtalk zacząłem ratować giegie Narzeczonej Swej Oblubienicy. Uratowało sprawę moje lenistwo :) Gdyby nie to, że kiedyś nie chciało mi się poświęcić tych kilku sekund na sformatowanie pendrajwa użytego w roli nośnika kopii zapasowej przed upgrade z Visty do 7, to profilu GG nie udałoby się odzyskać (hasło dawno zapomniane, a mail do przypomnienia tegoż przeterminował się).

Opera i strona szybkiego wybierania taka, jak u mnie
Od wersji 10 przeglądarki Opera można sobie ustawiać ilość stron widocznych w karcie szybkiego wybierania. Korektę ustawień można popełnić za pomocą kilku kliknięć, ale nie zawsze było tak fajnie. W starszej wersji Opery niewtajemniczeni mieli do dyspozycji, w układzie 3x3, jedynie dziewięć pól na miniaturki swoich ulubionych stron. Wtajemniczeni wiedzieli, że można to sobie zmienić edytując plik speeddial.ini w folderze Opery znajdującym się w katalogu użytkownika systemu. Choć taka łopatologia winna być dziś jedynie wspomnieniem, to tuż po północy 23/24 grudnia okazało się, że to wspomnienie jest jak najbardziej żywe. W Operze 10 nie ma możliwości ustawienia 6x4, tak jak u mnie, przez co musiałem kuzynowi wytłumaczyć, gdzie to się ręcznie wpisuje ilość rzędów i miniaturek stron.

Jak zgrać na pulpit audio cd, żeby było w mp3
24 grudnia, zbliża się południe, ale zamiast dzwonów kościelnych na Anioł Pański, zadzwonił mój telefon: to dzwoniła pewna specjalistka do spraw nietypowych. Potrzebowała zrzucić płytę audio na dysk i nie wiedziała jak, bo przeciąg-upuść skończyło się utworzeniem skrótów do piosenek, których nijak nie dało się odsłuchać. Zaproponowałem parę rozwiązań: rippowanie via Winamp, ripowanie via jakiś program do nagrywania płyt lub rippowanie dedykowanym do czynności tej programem. Stanęło na via#3 za pomocą Free CD Ripper.

Byłem se wczoraj na mieście - z aparatem swym i kobietą (również swą). Ona sobie po sklepach śmigała, a ja korzystałem i w ramach przed sklepem czekania szlifowałem fotografowanie z ręki wedle nowych teorii, które po raz pierwszy w praktyce sprawdzałem. Skutek był różny, ale posiadaniu przy sobie swojego fotograficznego ekwipunku zawdzięczam fakt, iż zamiast posłusznie za panią swą włazić do sklepów, zostawałem na zewnątrz.

Tu zdjęcie, tam zdjęcie... W pewnym momencie obejrzałem się za siebie, czy aby nie za blisko ustawionych na parapecie buciorów stoję. Zobaczyłem ją:Gdyby nie adres www, to pewnie mój internetowy skaner w oczach nie zadziałałby i nie zwróciłbym większej uwagi na treść komunikatu przylepionego do szyby.Miód na me serce! O ZAiKS-ie miałem ochotę zaśpiewać to samo, co kibice na stadionach śpiewają o PZPN-ie, czyli co z uwielbianą inaczej instytucją robić. Wspaniale, że rośnie świadomość wśród nękanych przez ZAiKS właścicieli punktów handlowych, usługowych i wszelakich innych o charakterze publicznym. Salonów obuwniczych Radecki w samej Dębicy jest kilka (chyba 4), a kolejne sklepy tej sieci znajdują się w okolicznych miastach. Jeśli więc przyjąć, że każdy z tych sklepów w swoim rejonie propaguje inicjatywę publicmusic.pl, to jest bardzo duża szansa powodzenia przedsięwzięcia odcięcia pasożytniczych organizacji od żarcia.