Melodię ballady o prywatkach znacie, więc zaśpiewajcie:

Gdzie się podziały tamte choroby niezapomniane?
Raz grypa ptasia, a po niej świńska - śmiertelna zaraza.
Pod paltem Gripex, a w ręku termometr. Strach w oczach, spazmy i łzy...
Same ofiary śmiertelnych chorób - aż odechciewało się żyć!

Ref. Gdzie się podziały tamte wirusy
wirusy ptasich i świńskich gryp?
Gdzie się podziały tamte szczepionki
na tamte zarazy? Dziś nie wie nikt!

No i jak? Nie brakuje Wam czegoś? Nie tęskno Wam za zabójczymi, apokaliptycznymi epidemiami zwierzęcych gryp, które dziesiątkowały niezaszczepioną ludność tzw. rozwiniętych krajów? Nie czujecie pustki spowodowanej brakiem poczucia zagrożenia dla własnego życia? Nie brak Wam lodowatego wzroku śmierci, wbitego w Wasze oczy?


Rok 2007: ptasia grypa

W kraju pojawiła się niezwykła i bardzo groźna dla człowieka odmiana grypy. Ptasia grypa. Jednak marketingowcy i lobbyści zaspali i śmiertelne żniwo wirus H5N1 zebrał jedynie... w kurnikach. I to przy czynnym udziale człowieka.


Rok 2009: świńska grypa

Całe biznesowe środowisko zdrowia odrobiło zadanie sprzed dwóch lat i tym razem udało się odpowiednio wylansować kolejną grypę. Wirus A/H1N1 stał się postrachem wszystkich: nienarodzonych, żywych i umarłych.

Jestem w szoku! Jestem w szoku, ale nie z powodu śmierci tej 27-latki, ale z powodu tego, jak uwielbiana była i jest. Za co? Chyba za wdupiemanie swoich fanów – wszak człowiek często najbardziej angażuje się w relacje z kimś, kto ma go głęboko w dupie.

Ryczą dziewczęta, bo jakaś znana ćpunka umarła. Świeczki, żałosne wpisy w społecznościówkach i ogólny cyrk nakręcany przez posiadaczy główek, w których nasrane przez Amy nie mniej, niż w jej łepetynie od „używek” - jak ładnie określano jej pasje w mediach.

Kim była Amy Winehouse? Nie pytaj mnie o to, bo nie wiem. Dla mnie to postać bardziej anonimowa od anonimowych ofiar zamachów w Norwegii. I mniej warta od nich. Z większości zabitych przynajmniej narządy do przeszczepu można pobrać, a niejaka przećpana Amy nawet na części się nie nadaje.

Kim była? Nie mam pojęcia. Myślałem, że mam jedną jej piosenkę, bo imię jakoś z playlisty kojarzyłem, ale okazało się, że mam piosenkę Amy Diamond. Czyli wcale zmarłego bożyszcza nie spróbowałem. Czy żałuję? Nie. Nawet przez taki szajs, jak Szakira czy inne Rijany nie potrafiła się przebić.

Ciekawe, czy [*]zmarła[*] jest równie zdziwiona wyciągnięciem przez siebie kopyt, co jej fani. Pewnie tak. W końcu od dawna (nie)wiedziała, że ma (nie)brać i robiła to. Dla tych swoich oddanych fanów.

A teraz do rzeczy.

Opłakujcie sobie swoją gwiazdeczkę, ale zrozumcie, że chore jest to, żebym ja, za zdroworozsądkowe 2-3 zdania, był teraz molestowany i atakowany prywatnymi kanałami przez psychofanki Amy Winehouse. Ćpała, choć wyraźnie powiedziano, że ma przestać. Zawaliła wam koncert, a teraz odleciała w pizdu. Lamentujecie, a nie macie po kim i tylko drukujecie sobie metki idiotek!

Oto wiadomość, jaką otrzymałem od jednej fanki Amy po tym, jak ośmieliłem się jej żałobny wpis na fejsie skomentować (mój komentarz zniknął... razem z komentowanym postem ;))

Porombalo cie do reszty????? Jak smeisz tak o niej pisac!!!!! Ona była o sto razy bardziejw arta niż ty i twojhe zycie@!!!! Zycze ci zebys skonczyl jeszcze gorzej jak Amy!!!!!!!!!!!!!!

Nie jestem zwolennikiem wynoszenia na piedestał błahostek zwanych pierdołami, ale tym razem nie mogę się powstrzymać :) To jest tak głupie, że aż śmieszne i tak śmieszne, że aż poważne. To jest esencja upośledzenia polskiej polityki.

Jarosław Kaczyński, w błysku fleszy i świateł telewizyjnych kamer, udał się na zakupy. Z debaty Kaczyński versus Tusk wiemy, że prezes PiS zakupów nie robi. To słynne pytanie o cenę chleba, które padło z ust obecnie urzędującego premiera, okazało się być ciosem nokautującym. Po takim strzale Kaczyński nie był w stanie wstać i kontynuować pojedynek jak równy z równym.Trudno mi oceniać, co pchnęło Jarosława do sklepu, ale heca wyszła z tego niesłychana! Kto wpadł na pomysł zrobienia tych zakupów i jeszcze większego szumu wokół nich? Mógł to być sztab pożal_się_boże speców od wizerunku, którzy poradzili prezesowi, by ten wybrał się na zakupy. Po co?

• Pokazać, że nie przestał być kameleonem i nadal się zmienia. Pamiętamy, jak rusofob zmienił się w przyjaciela Rosjan lub jak wróg lewicy zluzował swój stosunek do niej. Kto wie, czy celem (przynajmniej jednym z kilku) dzisiejszej eskapady do sklepu nie było pokazanie Polakom, że po wpadce z ceną chleba Jarosław Kaczyński wszedł między lud i robiąc zwyczajne zakupy zwyczajnie zaczął orientować się w zwyczajnych cenach.
• Pomlaskać na wysokie ceny i dowalić rządowi za różnice w kwotach wykładanych przez obywateli przy sklepowych kasach teraz i kilka lat temu. Za PiS-u było, więc i będzie taniej – ale my to doskonale wiemy.
• Przywalić rządowi tą samą techniką, którą kilka lat temu sam boleśnie oberwał. Po prostu. Nie zyska na tym przeciętny obywatel, nie zyska na tym PiS, ale straci PO. Bo nieważne, że SLD rośnie w siłę głównie kosztem Platformy i nieustannie zbliża się do Prawa i Sprawiedliwości. Ważne, żeby Platformie ubywało.

Mecz LM Barcelona - Arsenal: Polak w pierwszym składzie, dwie świetne drużyny, mecz o dużą stawkę, ciśnienie jak diabli i co? I nie ma tego meczu w telewizji! Ni chu chu, w żadnym znanym mi kanale nie ma transmisji takiego meczu!

No nic to: komputer, przeglądarka i w ulubionych wariant awaryjny: relacja Live. Krótkie zdawkowe komentarze, ale lepsze to, niż nic. Przynajmniej wynik aktualny. Jeszcze dobrze się mecz nie zaczął, a tu powód do dumy dla Polaków musi zejść z boiska. Mecz się dla mnie skończył, mogłem zamknąć przeglądarkę. Telewizora bym nie wyłączał w takiej sytuacji, ale sami rozumiecie.

Przed chwilą postanowiłem zerknąć na aktualny wynik: było 1:1. Akurat patrzyłem na zmiany, strzelców bramek itd. (to, co pod wynikiem się znajduje), kiedy GOL! Serce w gardle, puls 250, tłustą, czerwoną czcionką komunikat wali po oczach, więc czytam:

Na wspomnienie tej akcji gęba sama śmiać mi się zaczyna :) A było to tak: siedziałem sobie i dłubałem przy nowym blogu (tak, wkrótce się rozmnożę), kiedy w ramach zapewniania oczom chwili wytchnienia zerknąłem za okno. Na cieniutkiej gałązce wierzby „płaczącej” siedział sobie gołąb. Zdziwił mnie jego widok bardzo, bowiem gołębie na okolicznych drzewach nie zwykły przesiadywać. Strefa gołębi to Rynek, gawrony zaś rządzą na Placu Solidarności. Z moich ostatnich obserwacji wynika, że osiedlowe drzewa stały się dzielnicą szpaków. Nie przykładając się do obserwacji osiedlowych zwyczajów szpaków zauważyłem, że te kurduple są bardzo zadziorne :) Razu pewnego, na moich oczach, duet szpaków zaatakował blokowego kota, który akurat gościł się przed klatką. Jeden szpak przegonił kota, a drugi porwał jego żarcie :)

Wrócę jednak do dzisiejszego gołębia: zauważywszy go na czubku wierzby pomyślałem, że to rzadki widok i warto zrobić mu zdjęcie. Nie specjalizuję się w fotografii przyrody, ale mając ciekawy - jak na miejsce przebywania - obiekt postanowiłem pstryknąć go, przy okazji testując trzy różne ustawienia wpływające na ekspozycję (2 różne sposoby pomiaru + korekcja ekspozycji „na wyczucie”). Zaprzęgnąłem długi obiektyw, zrobiłem zdjęcia... ...po czym odłożyłem aparat i zerknąłem jeszcze raz za okno. Gołąb obrócił się o 180 stopni i zaczął dziobem robić sobie toaletę. Znów chwyciłem za aparat, ale zawahałem się: w końcu nie o gołębia wcześniej chodziło... Jednak zanim zdążyłem ponownie włożyć aparat do torby, nadleciał wróbel. Po chwili poprawiłem się: to był szpak. Też małych gabarytów przedstawiciel drobiu, ale w locie przez laika trudny do odróżnienia. Nadleciał, usiadł obok gołębia, ale niemal od razu zmienił gałązkę na niższą...