Marcin Szumański

Dostałem wczoraj awizo, które rozbawiło mnie bardziej, niż jakikolwiek dowcip do tej pory zasłyszany. Co takiego śmiesznego może być na zawiadomieniu o przesyłce oczekującej na odebranie w urzędzie pocztowym? Termin. Termin odbioru tzw. przesyłki listowej poleconej. Oto właśnie, czym grozi przyfikanie wyroczniom pracującym w pocztowych okienkach:Dzięki temu awizo poczułem się wyjątkowo niczym po cukierku Werthers Original. Standardem bowiem u nas jest, iż awiza można odbierać już tego samego dnia po godzinie 19. Skąd więc na moim zawiadomieniu wzięło się słowo „jutro”? Stąd, że tym pocztowym, okienkowym paniusiom dwa razy z rzędu zalazłem za skórę, za każdym razem starając się odebrać czekające na mnie przesyłki jeszcze tego samego dnia. Na dobrą sprawę każda z tych wizyt powinna kończyć się moją pisemną skargą adresowaną gdzie trzeba, ale że postanowiłem potraktować pocztę wyjątkowo ulgowo, to ta mnie teraz potraktowała wyjątkowo indywidualnie.

Cała historia swój zalążek ma w osobie osiedlowej listonoszki. Dostała kobieta ciężki rejon i czasem na jej widok to mnie współczucie ogarnia: ona sama jedna kontra spore osiedle. Do tego dochodzą różne warunki atmosferyczne, a ostatnie mrozy, to w dupę dawały wszystkim. Nie gniewam się przeto, że nasza pani listonoszka dużych i ciężkich kopert w ogóle nie zabiera, a miast nich od razu wypisuje awiza i zostawia je w skrzynce. Ciężko jest mi się o to gniewać. Wiem, że każdy list polecony powinienem dostać do ręki w drzwiach swojego mieszkania, ale naprawdę - w przypadku dużych, bąbelkowych kopert z zawartością ważącą po kilkaset gramów - mogę pójść na ustępstwo i z awizem w łapie podjechać, czy tam podejść sobie na pocztę, gdzie moje duże listy przez cały dzień leżą i na mnie czekają.

Wygląda na to, że to był jej pierwszy raz na stacji paliw - wnioskuję to z jej zachowania przy dystrybutorze. Podjeżdża, wysiada i uwagę skupia na automacie z wężem. Jeśli to jej pierwszy raz, to musiała być podenerwowana. W końcu sięga po węża i wkłada go do wlewu w swoim samochodzie. Zerka na cyferki w dystrybutorze, a te się nie zmieniają. Zdenerwowanie wzrasta. Przypomina sobie o tym, że w pistolecie trzeba nacisnąć wajchę, co też czyni, zapewne trzęsącymi się ze zdenerwowania łapkami. Zerka na cyferki: zmieniają się, czyli bak napełnia się paliwem! Uff, to takie stresujące - trzeba trochę się uspokoić. Jak i z jakim efektem? O tym na filmiku :)Z kolei inna internetowa gwiazda stacji paliw zasłynęła swoim podziwu godnym uporem :)

Zacznę od pytania: znajdzie się ktoś, kto jeszcze tego nie czytał? Tak, na pewno znajdą się tacy, co jednak nie znaczy, że pytanie pozbawione jest sensu. Historia Planktona otoczona jest swoistym kultem tych, którzy za sprawą lektury jego pamiętników poznali go, jego rodzinę, kumpli i psa oraz wszelkie tajemnice wcześniej wymienionych. Jeśli ktoś tego jeszcze nie czytał, niech przeczyta, bo warto!

W „Pamiętniku Planktona” dzieją się rzeczy niesłychane. Miłość do żony i tęsknota za nią, pod jej nieobecność chlanie z kumplami na umór i rozpierdol nie tylko w mieszkaniu, ale i na osiedlu. Czarnoskóry francuz, bójki, mecze w Canal+, beczki spirytusu, porwania, teściowa, lewe interesy, śliczna studentka, zadymy na osiedlu, wyprawa starym Polonezem do Francji i podbój Paryża, wypadek, śpiączka i pobyt w szpitalu, Boże Narodzenie w kraju ze starą ekipą, czyli świat Planktona w pigułce.

Historia spisana w „Pamiętniku Planktona” jest podana tym ciekawiej, iż przewijają się w niej wydarzenia znane wszystkim: m.in. zamachy w USA z 11 września (pamiętnik Planktona startuje trzy dni później), ówczesna sytuacja Cracovii, czy też pamiętne mecze polskich klubów w europejskich pucharach skomentowane przez głównego bohatera w jego własnym stylu. Całość pisana jest cholernie lekkim piórem, nie brakuje świetnych skrótów myślowych, barwnych opisów i soczystych komentarzy i „głębokich” refleksji Planktona.

Bez cenzury pokazany świat mieszkającego w Nowej Hucie 27-letniego Ryśka C, męża Joasi, kumpla swoich kumpli, kibica Wisły, wroga Lwa - pieska Joasi i pupila swojej teściowej. Akcja wartka i arcyciekawa, całość czyta się właściwie jednym tchem :) Gorąco polecam - do ściągnięcia w PDF stąd :)

Zapiski Planktona czytałem w całości 4 razy i drugie tyle wyrywkowo dla ulubionych fragmentów. Do historii dołączone było krótkie przedstawienie bohaterów, ale o istnieniu tegoż dowiedziałem się już po przeczytaniu „Pamiętnika Planktona” w całości. Z samej historii można się połapać, kto jest kto, ale dla ciekawych (lub niezdecydowanych) w dalszej części wpisu zamieszczam ową listę głównych postaci. Miłej lektury!

Walki nie oglądałem, bo i po co? Polsatowska szopka, w roli głównej z expert ds. sztuk walki Edytą Herbuś i Krzysiem Ibiszem, który ostatnimi czasy zaczął jakoś tak inaczej z twarzy wyglądać. A, no i nie mogło zabraknąć pasjonatów adrenaliny - Mroczków.

Co z tego, że Najman z Pudzianem? Obaj w MMA zieloni i o ile jeszcze Pudzian charakterny chłop, o tyle Najman jedynie w paszczy silny. Sam fakt ustanowienia ich pojedynku główną atrakcją tegorocznej gali KSW wiele mówi: ma być show i tyle. Najman z Pudzianem skutecznie przykuli miliony niekumatych, a na widownię ściągnęli Herbusiów, Mroczków i inne gwiazdki bananowych show. Gdyby Pudzian z kim innym, to pewnie bardziej zainteresowałbym się takim starciem, ale nie z Najmanem!

W kilkanaście minut po północy na Youtube pojawiły się pierwsze nagrania walki Pudziana z Najmanem (walka rozpoczęła się o północy i trwała ~45 sekund). Wyglądało to tak: