Marcin Szumański

Dobiegła końca kampania Asusa i po miesiącu zabawy nadszedł czas odesłania otrzymanego do testów monitora Asus VH242H. Akcja promocyjna polegała na przekazaniu wybranym blogerom czterech różnych modeli monitorów Asus w celu ich przetestowania i zrecenzowania.
Test, to jeden koniec kija, bo na drugim znalazły się widgety reklamowe wyświetlane na blogach osób testujących monitory, a także u paru innych popularnych i tematycznych don blogasso. Więcej na ten temat - cyk.

Organizatorom kampanii zależało na kilku wpisach nawiązujących do monitora i nieźle im się trafiło - załapali się z tą kampanią na jeden z najbardziej płodnych okresów w mojej karierze ;) Pod sformułowaniem „zależało na kilku wpisach” kryła się liczba „6”. Szczerze? Gdybym sprężył pośladki, to po tygodniu mógłbym monitor odesłać, bo oczekiwana liczba wpisów stałaby się faktem. Jednak mogłem sobie pracować na totalnym luzie, czyli tak jak lubię. Bez spinki i wyścigu z czasem wyszło mi 9 wpisów - a razem z tym teraz pisanym jest okrągła dycha. W sam raz chyba ;)

Jestem zadowolony z tej kampanii i ze szczerym uśmiechem, patrząc prosto w oczy, mogę to powiedzieć każdemu: fajnie było, taka współpraca, to czysta przyjemność :) Z jednej strony do niczego nie musiałem się zmuszać, bo robiłem to, co robić lubię, a z drugiej strony wynagrodzenie rekompensowało czas poświęcony kampanii. Więcej takich akcji poproszę!

Monitory podlegają zwrotowi, podobnie jak ongiś testowana Nokia E75, jednak różnica między tymi kampaniami na ich finiszu jest taka, że do Nokii tak cholernie się przyzwyczaiłem (super telefon), że pakując ją z powrotem do pudełka w celu odesłania robiłem to w takim nastroju i z taką mina, jakbym nieboszczyka w trumnie układał. Z monitorem podobna historia nie ma miejsca i nie dlatego, że monitor jest kiepski, tylko dlatego, że od początku wygrawerowałem sobie w głowie, że nie może być powtórki z rozrywki ;)

Wytrwać w tym postanowieniu pomogły mi bariery techniczne; moje biurko i wisząca nad nim półka nie pozwala na ustawienie tak dużego monitora - z tej przyczyny z testowanego Asusa VH242H korzystałem jedynie od czasu do czasu (w przeciwieństwie do Nokii, która na czas testów przejęła rolę mojego głównego telefonu). Gdybym dostał ten monitor na stałe, to najpewniej już po pierwszych dniach testów wycinarką ciąłbym w blacie otwór na podstawkę, by zmieścić ten 24 calowy monitor pod górną półką i zacząć się z nim na dobre zaprzyjaźniać :)

Multimedia, to filmy, gry, muzyka... - ogółem rozrywka. Testowany przeze mnie monitor Asus VH242H stworzony został o zastosowaniach multimedialnych. Do tej pory:

• sprawdziłem już, jak radzi sobie z filmami - klik i klik
• obrabiałem zdjęcia, efekt obróbki obserwując na matrycy Asusa - klik
• zapoznałem się z jakością brzmienia głośników wbudowanych w ten monitor - klik

Teraz przyszedł czas na sprawdzenie, co dobrego do zaoferowania graczom ma VH242H.
Sam zapalonym graczem nie jestem, co nie znaczy, że w mojej pecetowej karierze nie zdarzyło mi się pograć. Grało się, grało - całymi dniami i nocami, śpiąc najwyżej między pierwszym a drugim śniadaniem ;) Ostatnimi laty jednak czas spędzony przed monitorem wykorzystuję w sposób nieco bardziej pożyteczny - a choćby pisząc takie własne recenzje, jak ta.

Postanowiłem nie bawić się w odkładanie ostatecznej oceny na koniec wpisu. Mam bardzo dobrą wiadomość dla graczy: monitor Asus VH242H świetnie nadaje się do gier! Stwierdzenie „monitor monitorowi nierówny” nabiera znaczenia w kontekście wielogodzinnego zasuwania w gry komputerowe. Powodów jest kilka.

Zacznę od tego, że menu 24 calowego Asusa nie jest takie złe, jak pisałem. Nie gryzie, nie szczypie i nie podkłada nogi, natomiast najwidoczniej jego ulubioną grą jest gra w paluszki - taki odpowiednik dziecięcych „łapek”.

Narzekałem na nazbyt duże skomplikowanie obsługi tego menu i w kontekście swoich przyzwyczajeń zdania nie zmieniam. Po prostu polubiłem gdy są dwie strzałki „góra/dół” i jeden przycisk potwierdzający wybór, ze wszelkimi Exitami, Cancelami i Save'ami w postaci opcji menu.

By ujarzmić Asusa VH242H, musiałem wyjść przed betonową ścianę swoich nawyków i nauczyć się czegoś nowego. Konstrukcja menu jest bardzo prosta, bo oparta na zakładkach - logicznie i czytelnie. Najwięcej czasu zajęło mi opanowanie przycisków, bo ktoś wymyślił, by guziki „up/down” rozdzielić jeszcze innym. Może i wygląda fajnie, ale sprawiło mi sporo problemów, gdy próbowałem poruszać się po menu patrząc na jego obraz, a nie na przyciskiW pilocie telewizyjnym takie rozwiązanie jest bardzo ok, ale nie w monitorze, gdzie przyciski są malutkie, bardzo płaskie i znajdują się w jednej linii... cóż, trzeba się przyzwyczaić. Wczoraj wieczorem szło mi opornie, ale przespałem się z tym i dziś ani raz nie zdarzyło mi się pomylić. Choć już inną kwestią jest szybkość takiej mojej obsługi ;)

Multimedialny potwór Asusa - monitor VH242H wyposażony jest w sumie w trzy porty video:

• wszechobecny port VGA (na śrubki ;))
• HDMI
• DVI

Do tej pory używałem tylko tego pierwszego, bo... innego wyjścia mój GeForce 6200 nie ma :) Istniała opcja podłączenia do laptopa Mojej Miłej, który takowy port obsługuje. Zapewne zrobiłbym tak po niedzieli, gdyby nie to, że znowu zlokalizowałem się pod latarnią, gdzie ponoć najciemniej jest...

Filmik do poprzedniego wpisu o testowanym Asusie kręciłem kamerką Samsung HMX-10, która pozwala posiada wyjściowy port HDMI! Ślepym i głupim, bo daleko szukałem tego, co w ręku przez cały czas trzymałem :)Mali chłopcy mają swoje zabawki, a nieco więksi chłopcy... Zanim akumulator w kamerze padł, zdążyłem nakręcić parę filmików, obejrzeć je w prostokącie o proporcjach 16:9 i długości przekątnej wynoszącej 23,6 cala, pobawić się efektem sprzężenia i tym wszystkim uczciwie zapracować na focha Kobiety Mej Oblubienicy :) Cóż, uroki ciężkiego pracowania w domu :)

Podłączenie się przez HDMI w znacznym stopniu ułatwiło mi piekielnie trudną misję wysłuchania wbudowanych głośników i opisania jakości wydobywającego się z nich dźwięku. Otwarcie przyznaję, że nie spodziewałem się cudów; maleńkie i starannie ukryte głośniki nie mają prawa brzmieć, jak kino domowe. Jak więc grają? Ha! Lepiej, niż się spodziewałem :)