Marcin Szumański

Jaki powinien być idealny antywirus? Lekki, szybki, skuteczny, bezobsługowy i darmowy. Niniejszym stwierdzam, że taki nie istnieje. Przez kilka miesięcy trwania w zauroczeniu Avastem łudziłem się, że to właśnie on jest najlepszym rozwiązaniem - a miałem ku temu podstawy. Niestety, po paru miesiącach bezproblemowej współpracy wziął i przyświrował uznając moją oryginalną grę za niebezpieczną. Może to takie wychowawcze instynkty gdzieś tam w nim drzemały i obudziły się z chwilą uruchomienia przeze mnie NFS; zobaczył grę i stwierdził, że nie pozwoli mi mojej energii i czasu marnować na bzdety.


Pierwsze moje spotkanie z Avastem miało miejsce jakieś 4-5 lat temu. Wówczas nie spodobał mi się ten program: lekki nie był i przepuścić co nieco lubił. Miałem wówczas licencję na Nortona 2004 IS, a po zakończeniu subskrypcji zmieniałem antywirusy jak laski w szkole średniej. Dopiero w ciągu ostatnich dwóch lat nieco się ustatkowałem i dość wiernie trwałem w związku z NOD32 v 2.7. Było mi z nim dobrze. Szkoda tylko, że nazwa NOD jest rodzaju męskiego, bo przez to poprzednie zdanie brzmi trochę głupio :)

Latem 2009 roku pojawiła się beta Windows 7, którą to postanowiłem stestować. Obawiałem się problemów z leciwym NOD32 (wtedy Eset wypuszczał już „czwórkę”, a ja uparcie tkwiłem przy „dwójce”), więc postanowiłem poszukać czegoś aktualnego. Avast jak znalazł: silnik zawsze na bieżąco w zgodności z najnowszymi platformami, do tego darmocha... Zainstalowałem i byłem wniebowzięty tym, co zastałem. Przez tych kilka lat Avast pięknie ewoluował: nabrał żwawości i ogłady, a tego właśnie mi poprzednio brakowało. Skutecznością jego sobie już głowy nie trułem - jeśli tylko poradzi sobie z pendrajwowymi syfami, to będzie git.

Miesięcy temu kilka testowałem antywirusy. Zaczęło się od wpisu, w którym chwaliłem swój ulubiony NOD32, później na warsztat wziąłem Eset Smart Security i, za sugestią komentujących, Nortona 2009. Po owej serii wpisów wydawało mi się, że temat programów od bezpieczeństwa naszych maszyn został zakończony.

Bardzo szybko z tego przeświadczenia wyrwał mnie pewien pan, który okazał się być pracownikiem firmy PR świadczącej usługi na rzecz znanej marki McAfee. Zapytał ów pan, czy nie miałbym ochoty przetestować jeszcze produktu McAfee, a dokładnie pakietu McAfee Internet Security. Zaoferował udostępnienie 90-dniowej, polskojęzycznej wersji pakietu, a na pytanie o wersję odpowiedział, że jest to najnowsza (wyjaśnił, że rok przy nazwie jest jedynie symboliczny, bo McAfee aktualizowany jest ciągle; tak sygnatury, jak i sam engine). No, poczułem się wyróżniony, a to, w połączeniu z rosnącym zaciekawieniem rzeczonym pakietem, kazało mi się zgodzić.
Z jakiegoś serwisu typu rapid, odsiebie czy cuś zdarłem 80,7 MB, dedykowany mi plik i czym prędzej zabrałem się za instalację.

Powiem szczerze: przed zainstalowaniem Eset Smart Security byłem pewien, że będzie fajnie ale i tak wrócę do ulubionego zestawu NOD32 2.7 + ZoneAlarm. Myliłem się, bo pakiet firmy Eset po prostu rozwalił mnie. Kocham takie niespodzianki!!!



Eset Smart Security przypomniał mi, że internet tez może działać bardzo szybko przy jednoczesnej rezydentnej ochrony antywirusa i firewalla. Gdybym wcześniej się skapnął, że sam firewall tak może mulić wczytywanie się stron... gdybym... kurde, nie ma gdybania! Zamiast gdybać powinienem się raczej palnąć w czerep, bo przecież szybkości produktów firmy Eset doświadczam od dawna.

Gdy w samych superlatywach pisałem o NOD32 zaproponowano mi dużo szybszego od swoich starszych braci Nortona 2009. Antywirus Symanteca faktycznie szybki był, ale raczej nie szybszy od zestawu NOD32 + ZA. Na kompie z działającym Nortonem 2k9 pracowało się inaczej, ale nie jestem w stanie określić, na czym dokładnie różnice polegały. Szybko wymiękłem pod naporem komunikatów Nortona :) Skoro ten szybkością nie nadrabiał, wróciłem na chwilę do wypróbowanej opcji z Nodem i ZoneAlarmem.

Z zamiarem wypróbowania Eset Smart Security nosiłem się od dłuższego czasu. Na fali porównań programów zabezpieczających zainstalowałem esetowski pakiet w wersji testowej (ktoś chce ściągnąć?)

Stestowałem najnowsze antywirusowe cacko ze stajni Symantec. Wersja testowa pozwala na 15 dni darmowej zabawy antywirem, ale sam antywir w skuteczności swej postarał się, aby nasza przelotna znajomość trwała pięć razy krócej. I tak na trzeci dzień Norton Antyvirus 2009 został wyeksmitowany z dysku mojego komputera, a na swoje miejsce powrócił NOD32.

Nortona zainstalowałem zaintrygowany komentarzami Tomka we wpisie o NODzie. Faktycznie, Symantec odwalił ogromny kawał roboty optymalizując swój program. Nowy Norton śmiga jak szalony: skanuje, aktualizuje, sprawdza, zagląda, kuka, puka i stuka ale czy szybciej sobie poczynia niż NOD32? Raczej nie: odczuwalnie prędkość działania gorsza niż NOD32 v2, ale za to na poziomie NOD32 v3. Czyli bardzo szybko, co w parze z wysoką skutecznością czyni soft niemal idealnym.

Symantec musi być strasznie dumny z osiągniętej wydajności, bo w interfejs najnowszego Nortona wpakował sporych rozmiarów wskaźnik zużycia CPU. W dwóch słupkach pokazane jest zużycie procka: w jednym słupku przez antywira, a w drugim przez system i inne programy. Ah i oh, tak faaajnie :) Ale Norton wkurzył mnie jedną durną durnowatością: za cholerę nie chciał zrozumieć, że nie chcę wyświetlania komunikatów o zablokowanych atakach z sieci. Bo ja rozumiem, że musi się chwalić skutecznością, ale mógłby błysnąć zdolnością przyswajania prostej komendy "NIE". Kilka razy ustawiałem mu, żeby darował sobie te komunikaty (mam zew. IP i ciągle po sieci mnie coś śtura), ale ten jak na złość potrafił w kilka minut później zaserwować kolejne samochwalne okienko. Na trzeci dzień nie wytrzymałem, serio. Ileż to można tych okienek w prawym dolnym rogu oglądać. Wystarczy, że Opera i Gmail notify mi co jakiś czas w taki sposób kukają.