Szuman.eu - subiektywnie i na luzie - Sport

Paweł Wolak wybrał życie. Roman Simakov nie zdążył...

nospam@example.com (szuman) — Fri, 09 Dec 2011 02:08:51 +0100

Urodzony w Dębicy i mieszkający od 10 roku życia w USA, Paweł Wolak przed kilkoma dniami ogłosił, iż postanowił zakończyć swoją przygodę z boksem. Jego decyzja chyba dla wszystkich była wielkim zaskoczeniem, bowiem trzydziestka na pięściarskim karku, to najbardziej optymalny wiek dla rozkręcania kariery. Ciało młode, ale jego posiadacz już doświadczony... Paweł powiedział jednak „dość” i należy to przyjąć do wiadomości.

Dwie jego ostatnie walki z Delvinem Rodriguezem pokazały, jak wielkie braki w swoim pięściarskim warsztacie ma Paweł; przede wszystkim braki w obronie. W tym fachu i na tym poziomie nie da się jednak piec dwóch pieczeni na jednym ogniu, a tak próbował czynić Polak, który na co dzień zasuwał na budowie.

Siła, wytrzymałość i olbrzymie serce do walki to jednak za mało na silnego, wytrzymałego, równie zawziętego boksera, który dodatkowo jest bardzo dobrym technikiem. Doskonale rozpracował Pawła i trafiał go jak chciał i gdzie chciał, a całą, dziesięciorundową walkę znakomicie rozegrał taktycznie. W ostatniej odsłonie sobotniego pojedynku niewiele mu brało, by zwyciężyć Wolaka przed czasem. W zasadzie nie wiem, jak tę lawinę silnych i celnych ciosów Paweł wytrzymał.

Ostatnia runda drugiej walki Pawła Wolaka (spodenki moro) z Delvinem Rodriguezem (niebieskie gatki)

Trzeba wiedzieć, kiedy ze sceny zejść

Postanowił więc zrezygnować z dalszej kariery. I słusznie. Jest młody, ma rodzinę i szkoda, by miał stracić zdrowie, a nawet życie. W każdej walce sporo ciosów przyjmował, a te, skumulowane, z każdego twardziela – choćby po wielu latach – mogą zrobić warzywko. Lub przyczynić się do śmierci.
Ciąg dalszy "Paweł Wolak wybrał życie. Roman Simakov nie zdążył..."

Logo PZPN zamiast godła? Nie krytykuj, ale ciesz się!

nospam@example.com (szuman) — Sat, 12 Nov 2011 01:42:15 +0100

Zawrzało wokół nowych strojów piłkarskiej reprezentacji Polski. Zawrzało, bowiem w miejscu orła – symbolu narodowego - pojawiło się logo Polskiego Związku Piłki Nożnej. Zewsząd posypała się krytyka pod adresem PZPN-u i wszystkich tych, którzy pomysłu z logiem bronili.

Wiecie, z jakiej strony krytyka usunięcia godła była najmocniejsza? Najmocniej krytykowali i krytykują ci, którzy powinni się z tego cieszyć! Właśnie tak! Zamiast krytykować powinni to oblać porządnie i oblewać jeszcze, choćby do samego końca długiego weekendu. Dlaczego?

Nowe koszulki piłkarskiej reprezentacji z logiem PZPN (zdjęcie zakosiłem MMWarszawa.pl - kliknij na fotę, aby przejść do galerii))

Dlatego, że ci, których temat loga PZPN-u najbardziej zbulwersował, zwykle byli i są przeciwni naturalizowaniu zagranicznych piłkarzy i wcielaniu ich do polskiej kadry. Więc niech się cieszą, bo ci „niby Polacy” nie będą teraz kalać godła Polski.
Ciąg dalszy "Logo PZPN zamiast godła? Nie krytykuj, ale ciesz się!"

I tak runął mit. Mistrz to mistrz. Prawdziwy. Vitalij Kliczko!

nospam@example.com (szuman) — Sun, 11 Sep 2011 00:36:32 +0200

Czego się spodziewałem przed walką? Po Vitaliju niczego nowego, natomiast po Adamku powrotu do takiej ruchliwości, jak w walce z Arreolą. Na to liczyłem. A co zobaczyłem? Zobaczyłem sztywnego, stojącego w miejscu przez większość czasu Adamka, w którego starszy z braci Kliczko bębnił, jak w taraban.

Mało balansu, mało ruchliwości, mało latania nad ringiem. Jedynie zbyt rzadkie, odważne, ale jakby chaotyczne próby ataku. Mit granitowej szczęki ostatecznie upadł w drugiej rundzie, a z każdą kolejną kruszyła się inna religia: religia mega szybkości i mobilności.

Do końca pozostał jedynie charakter, choć osobiście wolałbym nie widzieć tego zrezygnowania, jakie na twarzy Adamka malowało się tuż po tym, jak sędzia przerwał walkę. Nos prawdopodobnie złamany, gęba obita, kieszenie pełne, pas w rękach tego, kto nań najbardziej zasługuje... Władymir będzie musiał poczekać na okazję zdobycia pasa, który obecnie nalezy do jego starszego brata. W bezpośredniej walce go nie dostanie, dlatego musi uczynić to korespondencyjnie. Adamek pośrednikiem nie został. Zrobi to ktoś inny, czy młodszy Kliczko będzie musiał czekać, aż starszy brat zwakuje swój pas, po czym walczyć z tym, kto go zdobędzie?

Adamek vs. V.Kliczko /zdjęcie zakosiłem z galerii na Onet.pl

A teraz pytanie z innej beczki: kto wpuścił tę idiotkę, która jak popieprzona piszczała po każdym celnym ciosie Vitalija? Gdybym to ja był w ringu, to chyba szlag by mnie trafił na dźwięk takich histerycznych pisków jakiejś nieogarniętej baby. Po jakie prącie się tam pchała? Jak się boi, to niech w chałupie siedzi, a nie lansuje się na takich „iwentach”. Mnie najpewniej odechciewałoby się boksować, gdybym przy drętwych, cichych trybunach zamiast dopingu musiał słuchać jakiejś histeryczki.

Pompowali balon, tworzyli mit i co? I jajo! Adamek, to jednak nie Holyfield, który przybiera na masie, wskakuje do najwyższej kategorii wagowej i wygrywa szybkością i sprytem. Chyba lepiej nie myśleć, jak wyglądałaby walka Tomasza z Lennoxem Lewisem z okresu, w którym tłukł się z Real Dealem... Waga ciężka jest w kryzysie i takie dzisiaj Holyfieldy, jak i cała HW.

Chciałbym wiedzieć, dlaczego Adamek nie walczył tak, jak zapowiadał on i jego trener. Przecież walkę zaczął z zerowym kontem, świeży i niedraśnięty, a dopiero z czasem zbierał bomby i opadał z sił. Gdzie zapowiadana szybkość, ruchliwość, balans i mobilność? Kilka uników i parę ucieczek, ale to za mało.
Ciąg dalszy "I tak runął mit. Mistrz to mistrz. Prawdziwy. Vitalij Kliczko!"

Adamek vs. Kliczko. Kto wygra 10 września 2011?

nospam@example.com (szuman) — Thu, 14 Apr 2011 16:19:27 +0200

Wynik walki:
Tomasz Adamek przegrał z Vitalijem w 10 rundzie przez TKO. Mój komentarz do walki znajdziesz we wpisie pt. I tak runął mit. Mistrz to mistrz. Prawdziwy. Vitalij Kliczko! A poniżej znajduje się prognozowanie walki napisane i opublikowane pięć miesięcy temu.

Mega walka nam się kroi. Od dawna mówi się o starciu, tak różnych od siebie, gigantów: Tomasza Adamka z Vitalijem Kliczko. Na 90 dni przed walką zapadnie ostateczna decyzja, z którym z braci Kliczko swoje rękawice skrzyżuje Adamek, ale wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazują, że to właśnie Vitalij zawalczy z Góralem 10 września. Pamiętajmy jednak, że z braćmi Kliczko nigdy nic nie wiadomo i a nuż się zamienią miejscami.

Promo walki Tomasz Adamek vs. Vitalij Kliczko zaplanowanej na 10 września 2011

Anyway. Skupmy się na tym, na co wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazują: we wrześniu Tomasz Adamek spotka się z Vitalijem Kliczko. Porozmawiajmy więc o szansach Tomka na pokonanie starszego z braci. W tej kwestii wypowiadają się byli rywale Adamka, wypowiadają się inni bokserzy, wypowiadają się też dziennikarze. To i ja się wypowiem i - rzecz jasna - chętnie wysłucham Waszych prognoz na tę walkę.

50/50

Adamek i Kliczko tak bardzo różnią się od siebie, że ciężko ich w ogóle porównywać. Każdy z nich jest innym typem boksera, każdy z nich boksuje w innym stylu i posiada inne atuty. Jedyne, co ich łączy, to cholernie twarda, tytanowa wręcz, psychika. Możemy być więc pewni, że Adamek na pewno nie odpuści sobie walki po kilku ciężkich rundach, co zdarzało się poprzednim rywalom Ukraińca.

Kliczko będzie walczył bez swojego sprzymierzeńca

Również pewnym wydaje się być to, że w przeciwieństwie do poprzednich rywali Vitalija, Tomek będzie cały czas walczył o zwycięstwo. Góral jest cholernie inteligentnym i elastycznym zawodnikiem i zawsze potrafi się dostosować do przeciwnika i znaleźć na niego sposób. Do tej pory oponenci Kliczki wychodzili do ringu z własnymi receptami na zwycięstwo, ale gdy te nie działały, wówczas pozostawało im walczyć jedynie o przetrwanie. I walczyć nie tylko z Kliczką, ale i z jego głównym, niewidzialnym sprzymierzeńcem: bezradnością pretendentów.
Ciąg dalszy "Adamek vs. Kliczko. Kto wygra 10 września 2011?"

Internetowa relacja live - co za emocje!!!

nospam@example.com (szuman) — Tue, 08 Mar 2011 22:29:00 +0100

Mecz LM Barcelona - Arsenal: Polak w pierwszym składzie, dwie świetne drużyny, mecz o dużą stawkę, ciśnienie jak diabli i co? I nie ma tego meczu w telewizji! Ni chu chu, w żadnym znanym mi kanale nie ma transmisji takiego meczu!

No nic to: komputer, przeglądarka i w ulubionych wariant awaryjny: relacja Live. Krótkie zdawkowe komentarze, ale lepsze to, niż nic. Przynajmniej wynik aktualny. Jeszcze dobrze się mecz nie zaczął, a tu powód do dumy dla Polaków musi zejść z boiska. Mecz się dla mnie skończył, mogłem zamknąć przeglądarkę. Telewizora bym nie wyłączał w takiej sytuacji, ale sami rozumiecie.

Przed chwilą postanowiłem zerknąć na aktualny wynik: było 1:1. Akurat patrzyłem na zmiany, strzelców bramek itd. (to, co pod wynikiem się znajduje), kiedy GOL! Serce w gardle, puls 250, tłustą, czerwoną czcionką komunikat wali po oczach, więc czytam:

Ciąg dalszy "Internetowa relacja live - co za emocje!!!"

Skoki spadochronowe w Elblągu - fotorelacja

nospam@example.com (szuman) — Sat, 14 Aug 2010 19:06:00 +0200

Z urlopu spędzonego na północy Polski wróciłem dokładnie tydzień temu, ale dopiero wczoraj znalazłem wystarczająco dużo czasu, aby ogarnąć te wszystkie zdjęcia. Po kilkuetapowej selekcji ostało się 111 zdjęć, którymi - mam nadzieję - uda mi się zachęcić niektórych do spróbowania własnych sił w przestworzach :)

Skoki w Elblągu organizuje Sekcja Spadochronowa Aeroklubu Elbląskiego pod batutą mojego szwagra, działająca przy tamtejszym aeroklubie. SSAE oferuje skoki w tandemie (osoba skacząca przyczepiona jest specjalną uprzężą do zawodowca tzw. „tandem pilota), a bardziej ambitnym człowiekom, mającym parcie na samodzielność, proponuje specjalne szkolenie spadochronowe, po którym można zapomnieć o żywym balaście na plecach. Po takim kursie nie pozostaje nic innego, jak cieszyć się samodzielnym lotem na spadochronie przypiętym bez pośrednika :) Zainteresowanych po szczegóły odsyłam na stronę Sekcji Spadochronowej Aeroklubu Elbląskiego (SSAE).

O skokach tandemowych pisałem przed wyjazdem na urlop, bazując na informacjach otrzymanych od szwagra i jego małżonki, która wiedzą na temat lotnictwa i skoków niejedno mogłaby zagiąć :) Ten wpis jednak będzie oparty wyłącznie na moich własnych obserwacjach i doświadczeniach, które zdobyłem już nazajutrz po przyjeździe do Gdańska.

Calutką sobotę (31 lipca) spędziliśmy na lotnisku. Myślałem, że na tak długim dystansie zdążę porobić jakieś fajne zdjęcia, ale niestety - tyle na lotnisku podczas skoków się dzieje, że potrzebowałbym jeszcze przynajmniej jednej takiej soboty, aby móc poukładać sobie wszystko w głowie i opracować kiedy, gdzie i jak się ustawić. Przez cały czas musiałem gonić wydarzenia, zamiast czekać na nie... To, co z tego wynikło, zobaczysz poniżej.

Zdjęcia okraszone są moim komentarzem - tym sposobem, zdjęcie po zdjęciu, opowiem ów dzień spędzony na lotnisku podczas skoków spadochronowych by SSAE. Zainteresowanych skokiem w tandemie lub kursem na samodzielnego skoczka odsyłam do:

Stanisław Blezień
tel: 609 350 902
tandemy@ssae.pl
www.ssae.pl

A teraz fotorelacja :)
Ciąg dalszy "Skoki spadochronowe w Elblągu - fotorelacja"

Adamek vs. Arreola - cóż to była za walka!!!

nospam@example.com (szuman) — Sun, 25 Apr 2010 14:02:00 +0200

Co za walka!!! Tomasz Adamek z Chrisem Arreolą dali fantastyczny pojedynek! Coś pięknego, klasyk pełną gębą! Może knockdownów tylko zabrakło, ale z ich wytrzymałością o takie niebywale trudno. Jednak brak liczenia nadrobili niesamowitym zaangażowaniem walcząc z sercem i dając siebie tyle, ile się dało. Po takim pojedynku, po takiej walce obaj mogą czuć się zwycięzcami! Szacunek Tomaszu, szacunek Chris! Coś pięknego, aż chciałoby się rzec: zwiastun renesansu w wadze ciężkiej!

Tomasz Adamek vs. Chris Arreola - wspaniała walka! Więcej zdjęć po kliknięciu w powyższe.

Brak słów w gorącej głowie, trzeba ochłonąć, by móc na spokojnie przeanalizować przebieg pojedynku i w miarę sensownie pogdybać. Dla zasady, bo gdybać tak naprawdę nie ma nad czym. Panowie A dali fantastyczną walkę i niech żałują ci, którzy nie oglądali jej na żywo. O mały włos, a słowa te trafiałyby również w moją osobę, bo były chwile, kiedy kusiło mnie, aby odpuścić sobie siedzenie z oczami na zapałkach i czekanie w niesamowitym napięciu na początek pojedynku. Po 4 zamierzałem tak zrobić, ale przez cały czas przeglądałem różne strony o boksie, oglądałem fragmenty walk jednego i drugiego analizując ich słabe i mocne strony, by jakiś w miarę własny scenariusz zbliżającej się walki w głowie sobie ułożyć. Tak zleciało do 5:30 - gdy zobaczyłem na zegarku, że to już ta godzina, dostałem takiego energetycznego kopa, jakby mi ktoś jakiegoś speeda zaaplikował. Bez kawy, do 6:15, a później już mnie duchem na tym świecie nie było. Co za emocje!!!
Ciąg dalszy "Adamek vs. Arreola - cóż to była za walka!!!"

Witalij Kliczko vs. Albert Sosnowski - 29 maja 2010

nospam@example.com (szuman) — Wed, 24 Mar 2010 04:19:22 +0100

Informacja o zakontraktowaniu Alberta Sosnowskiego jako kolejnego rywala Witalija Kliczki w świecie boksu wywołała prawdziwe tornado. Kurz już i emocje towarzyszące tej sensacyjnej wieści już znacznie opadły, ale te największe emocje jeszcze przed nami!

29 maja na stadionie Arena auf Schalke w Gelsenkirchen Albert Sosnowski stanie przed szansą odebrania pasa WBC ukraińskiemu mistrzowi kategorii ciężkiej, starszemu z braci Kliczko, Witalijowi. Znawcy boksu, krytycy i spece szans na wygraną Polakowi nie dają. Temat tego, co Albert może zaprezentować w ringu, skupia się na sposobie jego porażki, a w kategoriach sukcesu traktowana jest opcja dotrwania Sosnowskiego do półmetka walki. Jak będzie naprawdę? Sądzę, że do czasu rozpoczęcia pojedynku to nieistotne.

Po odejściu Andrzeja Gołoty ze świata wielkich walk o najważniejsze pasy, wielu narzekało, że takich emocji w boksie mieszkańcy kraju leżącego nad Wisłą mieć już nie będą. Jest Tomasz Adamek - bardzo waleczny i charakterny zawodnik (24 kwietnia walczy z Arreolą), ale to nie to samo, co wielka niewiadoma Gołoty. Andrew był zagadką; nikt nie był w stanie przewidzieć scenariusza, jaki w ringu zaprezentuje Andrzej. Wielki talent, wielka wytrzymałość i siła i jeszcze większa nadzieja - największa z niespełnionych. Przed walką Gołoty każdy wiedział, że może stać się wszystko: każdy całym sercem był za nim, choć wspomnienie niechlubnych występów Polaka powinno ten entuzjazm studzić. Jednak pomimo zaprzepaszczonych szans setki tysięcy widzów potrafiło zasiadać w nocy z soboty na niedzielę, by na żywo oglądać transmisje walk Andrzeja toczonych za oceanem. Nikt nigdy nie wiedział, co się stanie, każdy wiedział, że może stać się najgorsze, a mimo to zaciskał kciuki i sercem był za Gołotą.

Tomek Adamek nie zawodzi, przez co jego walki są przewidywalne - o ile wynik do samego końca nie jest przesądzony, o tyle pewnym jest, iż Adamek tanio skóry nie sprzeda i zawsze zrobi wszystko, aby pojedynek wygrać. Kibice mają ten komfort, że są spokojni o to, że ich pupil wstydu na pewno nie przyniesie - nawet jeśli przegra.

Walka Sosnowskiego z Kliczką bardziej przypomina mi gale z udziałem Gołoty. Wielki przeciwnik, szansa na pokonanie go, ale też olbrzymia niewiadoma, która mieści w sobie wszystkie możliwe scenariusze - włącznie z szybką, wręcz kompromitującą klęską w pierwszej rundzie.

Polak ma szansę, Polak potrafi, Polak będzie wierzył do końca, bo jego matka - nadzieja - zawsze umiera jako ostatnia. Oto nieoficjalna zapowiedź majowej walki Alberta z Witalijem:

Zapowiedź walki: Witalij Kliczko - Albert Sosnowski

Ciąg dalszy "Witalij Kliczko vs. Albert Sosnowski - 29 maja 2010"

Tomasz Adamek vs. Chris Arreola - walka 24 kwietnia

nospam@example.com (szuman) — Wed, 17 Feb 2010 01:29:39 +0100

Chyba można już głośno mówić o kolejnej walce Tomka Adamka, w której to Góral skrzyżuje rękawice z Chrisem Arreolą. Walka odbędzie się za niewiele ponad dwa miesiące - dokładnie 24 kwietnia w Citizens Business Bank Arena w Kalifornii. Jak donoszą media, walka jest już zaklepana, a podpisanie kontraktu, to czysta formalność.

Chris Arreola vs. Tomasz Adamek - walka już 24 kwietnia :)

To będzie drugi pojedynek Górala w wadze ciężkiej - cholernie ważny pojedynek, bowiem walka z Jasonem Estradą nie dała jasnej odpowiedzi na pytanie, które chyba wszyscy kibice boksu sobie zadają: jak Tomek będzie radził sobie z bokserami wagi ciężkiej?

Jason Estrada do wagi ciężkiej pasuje tylko przez swoją masę i odporność na ciosy. Inne czynniki, jak siła ciosu i szybkość bardziej pasowałyby do junior ciężkiej. Ot, taki to przejściowy zawodnik, którego wybór na pierwszego oponenta Górala był strzałem w dziesiątkę. Zajebisty na przetarcie Estrada dał okazję Tomkowi do sprawdzenia się w ciężkim boju, bez jednoczesnego narażania się na jakąś znienacka wystrzeloną torpedę. Adamek przytył, cios jego nabrał siły, ale na Estradę było to za mało. Zresztą... do tej pory nikomu na niego pary nie starczyło, bo BigSix nawet liczony nigdy nie był.

Arreola to już inny typ boksera. Wolniejszy od Estrady, ale za to silniejszy: potrafi rywalom jednym ciosem zafundować animowaną lekcję astronomii. Typowy bokser wagi ciężkiej: duży, silny, odporny i walczący ofensywnie. Z takim Tomek jeszcze nie walczył.

Tomasz Adamek vs. Chris Arreola - oficjalne promo walki

Ciąg dalszy "Tomasz Adamek vs. Chris Arreola - walka 24 kwietnia"

Tomasz Adamek vs. Jason Estrada - po walce

nospam@example.com (szuman) — Sun, 07 Feb 2010 17:21:24 +0100

Co za walka i co za emocje! Takie ciśnienie dotąd zarezerwowane było dla walk Andrzeja Gołoty, a tu proszę! Nowa nadzieja białych - Tomasz Adamek - waga ciężka, w której nasz rodak toczy bardzo ważny pojedynek. Nie o pas, ale o „być czy nie być”. Zwycięstwo przed czasem dałoby jednoznaczną odpowiedź odnośnie sensu walczenia Tomka w najwyższej kategorii wagowej. Nie udało się jednak powalić Estrady na deski, dlatego prawdziwy power Adamka powtórnie musi zostać przetestowany w kolejnej jego walce.

Tomasz Adamek vs. Jason Estrada

Jason Estrada do tej pory nigdy w swojej zawodowej karierze nie przegrał przed czasem. Nie był nawet liczony! Kto więc liczył na to, że Adamek w walce z nim, jako pierwszy coś w tej kwestii zmieni, musi czuć się rozczarowany. Nie było knockdownów, nie było knockoutu, nie było nawet takiego Adamka, jakiego wszyscy uwielbiają: idącego na bój, na żywioł, walczącego do upadłego, agresywnego, bombardującego rywali, by zniszczyć ich wcześniej, niż później. Tomek z Estradą walczył bardzo asekuracyjnie i był bardzo zdyscyplinowany. To bardzo dobrze wróży.

Gdy już opadł pierwszy kurz po walce i ustąpiły pierwsze emocje, uczucie rozczarowania sposobem walki Tomka Adamka zastąpił podziw dla niego. Polak walczył jak profesor, jak rasowy egzekutor, który z zimną krwią robi to, co do niego należy. Masakrycznie zaimponował mi tą dyscypliną i kontrolą nad sobą; w końcówce trzeciej rundy przyspieszył i pokazał przepiękną akcję w jego stylu, jednak nie było to zgodne z taktyką obraną na ten pojedynek. Trener Gmitruk pochwalił Tomka słowami „to było wspaniałe”, ale przypomniał mu, że nie tak ma jego boks w starciu z Estradą wyglądać. Tomek posłuchał, choć wszyscy inni - a kto wie, czy i nie on sam - pragnęli kolejnych takich akcji, które szybko mogłyby zdemolować Estradę.

Walcząc po myśli trenera, Adamek miał okazję sprawdzić wytrzymałość i kondycję swoich stu kilogramów. Idąc na bijatykę z Jasonem mógł się przedwcześnie zmęczyć, nie mając żadnej pewności, że uda się mu Estradę powalić na deski. Dobrze, że bił się w taki mądry sposób. Adamek potwierdził swoją szybkość i pokazał, że przy rekordowej dla siebie wadze 100 kilogramów nadal potrafi na wysokich obrotach bić się w pełnym wymiarze 12 rund (choć ta ostatnia zbyt fajnie już nie wyglądała). Na sprawdzenie swojej odporności na ciosy wagi ciężkiej przyjdzie mu jednak poczekać do kolejnej walki - prawdopodobnie 24 kwietnia z Chrisem Arreolą.
Ciąg dalszy "Tomasz Adamek vs. Jason Estrada - po walce"