Żem się skusił i obiektyw kupił - radzieckiego Heliosa 44M-4 w stanie rewelacyjnym! Udał mi się egzemplarz piękny: ni ryski, ni zadry, ni żadnego otarcia, działający płynnie i wyglądający ślicznie - obiektyw jak nowy :) Zdjęcia małpką A590 IS na wysokim ISO, więc jakość - wiadomo.Obiektyw i adapter 4/3/m42 kupione u różnych sprzedawców i wysłane różnymi rodzajami przesyłek przyszły niemal jednocześnie - po rozpakowaniu od razu połączyłem je z aparatem i zabrałem się do testowania. Powodów zakupu takiego szkła było kilka. Po pierwsze: byłem bardzo ciekaw, jak Olympus radził sobie będzie z tak jasnym i w dodatku manualnym obiektywem. Po drugie: zachorowałem na Heliosa po ostatniej z nim styczności, jaką miałem tłumacząc koleżance obsługę Zenita 11. Po trzecie: chciałem mieć jasny obiektyw i oto w końcu go mam :)
Ciąg dalszy "Olympus + Helios 44M-4 z adapterem na gwint m42"

Dumni z siebie wodzireje Allegro niniejszym obwieszczają:

Masz dość niechcianych maili od innych użytkowników? Boisz się, że ktoś podszyje się pod sprzedającego i spróbuje wyłudzić od Ciebie pieniądze? Mamy na to sposób. Ukryliśmy nazwy kupujących w Allegro.

Jest to zajawka pełnego niusa dotyczącego tej przełomowej, wielkiej, historycznej i mega pożądanej przez użytkowników zmiany - cały nius.

A ja, jako aktywny użytkownik Allegro uprzejmie informuję, że według mnie Allegro popełniło debilizm co najmniej dziesięciolecia! I ja, ten w dupiemany, ukrywany użytkownik, jestem wściekły! Co za stek bzdur w uzasadnieniu tego kroku!!! Już w samej zajawce

• Masz dość niechcianych maili od innych użytkowników? - NIE! Po pierwsze nie dostałem ani jednej lewej wiadomości, a po drugie nie wierzę, by ofiar niechcianej korespondencji było tak wiele, by ich interes był stawiany wyżej, niż reszty
• Boisz się, że ktoś podszyje się pod sprzedającego i spróbuje wyłudzić od Ciebie pieniądze? - bać się można swojej głupoty i najwyraźniej przed nią Allegro zamierza użytkowników chronić. Fajnie, ze ma ludzi za debili. Zresztą, jak ktoś jest skończonym durniem, to nawet bez pomocy oszusta wpłaci pieniądze nie tam, gdzie powinien.

Idiotyzm, idiotyzm, idiotyzm! Takie straszne chronienie promila użytkowników przed innymi i takie wielkie strzeżenie ludzi przed ich własną głupotą. Teraz to nawet sam siebie nie widzę na liście kupujących. Dzięki, kurwa!

A co, jeśli ktoś sprzedaje bubla, na którego ja się nadziałem i zamierzam kogoś przed zakupem ostrzec? A co, jeśli mam ochotę sprawdzić, czy ktoś z ramienia sprzedającego nie podbija aukcji? A co, jeśli zamierzam zapytać o subiektywne zdanie na temat przedmiotu kogoś, kto już go kiedyś kupił? A co, jeśli inni kupujący mają również wystawione przedmioty, które mogą mnie zainteresować - wszak podobne rzeczy kupujemy? A co z moją stroną „O mnie”, którą robiłem bynajmniej nie dla siebie samego?

Tak, wiem, że właśnie przed zawracaniem dupy mailami Allegro chce innych chronić. Tyle tylko, że wystarczyło wprowadzić w ustawieniach profilu możliwość włączenia/wyłączenia przyjmowania wiadomości od wszystkich, z ograniczeniem do sprzedawców, administracji i cholera wie kogo - jakoś w innych serwisach się da i tylko Allegro takie sprytne, że woli ujebać kończyny, miast popracować nad ich kontrolą.
Ciąg dalszy "Idiotyzm stulecia: Allegro ukrywa nicki kupujących"

Drogą mailingu (spamu? - czekam na wyjaśnienia, z jakiej beczki tę wiadomość zaadresowano do mnie) dostałem info o serwisie sms2cash.pl, który to umożliwia zamianę SMS-a na gotówkę. Wszedłem na podaną stronę i przywitała mnie litania błędów. Ubóstwiam takie falstarty :)Złośliwość rzeczy martwych, tudzież wirtualnych, nie umniejszająca jednak samemu pomysłowi. Chciałem pokusić się o bliższą ocenę startupu, ale z racji niemożności zagłębienia się w treść regulaminu muszę ją sobie darować. Innym razem? Raczej nie - pewnie w komentarzach obok ten temat rozklepiemy :)
Ciąg dalszy "Zamień SMS na gotówkę - sms2cash.pl"

Na koniec pracowitego tygodnia obejrzałem sobie dwie tzw. komedie dla młodzieży. To te z gatunku debilnych, obleśnych i miejscami bezdennie głupich, które to przymioty - w zależności od sposobu, w jaki są poukładane - mogą zagrażać życiu poprzez zapowietrzenie wywołane śmiechem lub w drugą stronę: paraliżować zażenowaniem.

Dwie komedie młodzieżowe zaliczyłem: „Kocham Cię, Beth Cooper” i „Miss marca”. Pierwsza z nich miała być lepsza – nieco bardziej wysublimowana, ze smaczniejszym dowcipem i taka prawie do niedzielnego obiadku. Druga zapowiadała się bardziej obleśnie, dlatego też postanowiłem obejrzeć ją jako drugą; pierwsza z gwarancją jakości na pewno nie zepsuje mi filmowej nocki, natomiast druga, w razie niezdatności do oglądania, w każdej chwili może być wyłączona i smród po niej nie zepsuje konsumpcji żadnego innego filmu.


Obejrzałem obydwie komedie i wrażenia takie: pierwsza faktycznie była dobra i nie zawiodła, ale ta druga miała takiego powera, że w paru fragmentach po omacku szukałem spacji, by zatrzymać film i wrócić do jakiej takiej normy. Rządzi! Syfsko, obleśnie i plastikowo, ale szczerze mówię: z taki jajem, że naprawdę nie żałuję! Mało tego: jeszcze mi się gęba śmieje na wspomnienie niektórych gagów z tego filmu i moich nań reakcji :) Niektóre tak głupie, ale tak fajnie zrobione, że po prostu mordowały mnie śmiechem. Może podatny na to byłem przeto, że cały tydzień minął mi pod znakiem przepracowania i potrzebowałem odreagować? Mejbi. Nie zmienia to jednak faktu, że to właśnie „Miss marca” porwał mnie i rozbawił do łez.
Ciąg dalszy ""Kocham Cię, Beth Cooper" i "Miss marca""

Skoro w Anglii wymyślono, by karać rodziców otyłych dzieci, to ja wobec tego wymyślam, aby to samo czynić z rodzicami emo. Przecież w takim samym stopniu zasługą rodziców jest spasione potomstwo, jak i dzieciaki stające się emo, toteż jeśli karać za kilogramy, to karać również za emocjonalną pustkę. W moim odczuciu emo jest tak samo efektem rodzicielskiego długodystansowego zaniedbania, co osławieni małoletni rezydenci angielskich fastfoodów.

Za moich czasów nie było emo - z tej prostej przyczyny, że ćwierć wieku temu środowisko na rozwój tej zarazy nie pozwalało. Rodziny utaplane w błocie PRL-u wolne były od wyścigu szczurów do miseczki z $$$, a przez to miały czas dla siebie. Dzieciaki, miast marzyć o tym, co mogłyby mieć i chcieć tego dla chcenia samego, musiały zadowolić się tym, co było. Żyło się skromnie - czasem nawet bardzo skromnie - ale żyło się razem, a nie obok siebie. To tak tytułem wstępu.

Wkrótce swoją premierę będzie miał polski film pt. „Sala samobójców”. Ów film ma pokazać problem rodzin dorobkiewiczów - tzw. klasy średniej. Rodzin, z których dorosłe szczury całymi dniami gonią za kasą, by swoje młode karmić ponad możliwości przerobowe ich organizmów. Dzieciaki mają wszystko to, czego starszym pokoleniom brakowało, a jednocześnie są pozbawione klimatu, w którym dorastały starsze roczniki. Coś w tym musi być, a ja nie mogę się od porównań powstrzymać.

Dziś kompy, skutery, konsole, lokaty i inne cuda za kilka produkcyjnych pensji, a ja na komunię dostałem 400 zł (wtedy jeszcze 4 000 000 - przed denominacją), rower składak i kilka drobiazgów. Tyle od wszystkich zaproszonych gości. Po komunii marzyłem o Commodore 64, ale w końcu kupiłem konsolę Nintendo (bliźniaczą z Pegasusem i podróbkami z bazarów). I się żyło! Dużo ruchu i powietrza, mało kasy i zbytku - dupa się hartowała i dziś dupa jest twarda. A krzyknij teraz na takiego 10-15 latka, to się posra, potnie, jeszcze bardziej zgarbi i poskarży w tv, Hadze i na wszystkich forach, jakie znajdzie w sieci. Szczerze, to żal mi tych dzieciaków. Porównując swoje i ich dzieciństwo niczego im nie zazdroszczę. One mają wszystko i ciągle im źle, a ja i towarzysze z podwórka, w porównaniu do nich, nie mieliśmy prawie nic. Jednak to my byliśmy szczęśliwi. Tak, szczęśliwi, choć czasem bywało ciężko. I właśnie takiego życia: z trudnościami, które razem z bliskimi trzeba było pokonywać, dzisiejszym młodziakom brak. Żadnych realnych problemów, więc tworzą swoje hermetyczne światy, w których są sami, nikt ich nie kocha i nie rozumie.

Ciekaw jestem tego, co w „Sali samobójców” pokaże Jan Komasa - reżyser filmu. Jeśli nie zrobi takiego gniota, z jaki uważam pełnometrażową wersję „Galerianek”, to powinno być fajnie. Z niecierpliwością oczekuję "Sali..." i liczę na to, że jako produkcja traktująca o poważnym problemie będzie dziełem wielopłaszczyznowym; że znajdzie się w filmie zarówno gotowiec podany w postaci pewnej fabuły sterowanej myślą autora, jak i gdzieś po drodze pewne międzysłowa prowokować będą pytania i rozkminy, z którymi widz sam, we własnym zakresie, poradzić sobie będzie musiał. To takie moje osobiste życzenie i mam nadzieję, że zostanie spełnione :)
Ciąg dalszy "„Sala samobójców” - polski film o emo"

Znakomitą znakomitością śmiem nazwać system blokowania spamu rozsyłanego przez boty! Od chwili przesiadki na WTW2 nie dostałem ani jednej lewej wiadomości! Ani kawałka kawałeczka takowej!

Rozwiązanie jest mega zajebiście proste! Żadnych filtrów na słowa, żadnego szukania linków i kodów sms, żadnych algorytmów, a jedynie prosta funkcja blokująca wiadomości od nieznajomych do momentu podania słowa-klucza. Ktoś, kto nie znajduje się na liście kontaktów, po wysłaniu wiadomości w odpowiedzi na swój enter dostaje pytanie: Aby wykluczyć, że jesteś botem, napisz mi proszę, czy lew jest kotem. Dopóki nadawca nie poda zdefiniowanej odpowiedzi (w tym przypadku słowa „tak”), jego wiadomość nie dotrze do adresata.

Proste? TAK! Skuteczne? W 100%!


Tak pytanie, jak i odpowiedz na nie można sobie samemu wymyślać. Domyślne „czy lew jest kotem” na tyle mi się spodobało, że zostawiłem je, dodając jedynie wskazówkę dotyczącą sposobu udzielania odpowiedzi :)
Ciąg dalszy "Czy lew jest kotem? - świetny antyspam w WTW2"

Chyba można już głośno mówić o kolejnej walce Tomka Adamka, w której to Góral skrzyżuje rękawice z Chrisem Arreolą. Walka odbędzie się za niewiele ponad dwa miesiące - dokładnie 24 kwietnia w Citizens Business Bank Arena w Kalifornii. Jak donoszą media, walka jest już zaklepana, a podpisanie kontraktu, to czysta formalność.To będzie drugi pojedynek Górala w wadze ciężkiej - cholernie ważny pojedynek, bowiem walka z Jasonem Estradą nie dała jasnej odpowiedzi na pytanie, które chyba wszyscy kibice boksu sobie zadają: jak Tomek będzie radził sobie z bokserami wagi ciężkiej?

Jason Estrada do wagi ciężkiej pasuje tylko przez swoją masę i odporność na ciosy. Inne czynniki, jak siła ciosu i szybkość bardziej pasowałyby do junior ciężkiej. Ot, taki to przejściowy zawodnik, którego wybór na pierwszego oponenta Górala był strzałem w dziesiątkę. Zajebisty na przetarcie Estrada dał okazję Tomkowi do sprawdzenia się w ciężkim boju, bez jednoczesnego narażania się na jakąś znienacka wystrzeloną torpedę. Adamek przytył, cios jego nabrał siły, ale na Estradę było to za mało. Zresztą... do tej pory nikomu na niego pary nie starczyło, bo BigSix nawet liczony nigdy nie był.

Arreola to już inny typ boksera. Wolniejszy od Estrady, ale za to silniejszy: potrafi rywalom jednym pierdolnięciem zafundować animowaną lekcję astronomii. Typowy bokser wagi ciężkiej: duży, silny, odporny i walczący ofensywnie. Z takim Tomek jeszcze nie walczył.
Ciąg dalszy "Tomasz Adamek vs. Chris Arreola - walka 24 kwietnia"

Oto zima pełną gębą - taka, za jaką wzdychają nasi rodzice i dziadkowie. Zima 2009/2010:

• siarczyste mrozy
• masa śniegu
• śnieg nie topnieje po kilku dniach

Ostatnimi laty żadna z zim tych wszystkich cech w sobie nie łączyła; była albo mroźna, albo obfita w opady śniegu, który jednak szybko topniał. Ten też kiedyś stopnieje i lepiej już teraz zaopatrywać się w worki z piachem, bo wiosennymi powodziami pachnie, jak za dawnych lat.

W lecie nas zalało, a w zimie zasypało - modelowo. Gorzej będzie, jak to wszystko zacznie topnieć. Nie wiem jak w innych miastach wygląda sytuacja ze śniegiem, a dokładniej z jego wywożeniem w miejsca, gdzie będzie mógł sobie spokojnie rozpływać się, głupi. W moim mieście zaspy jak urosły, tak stoją i nie widać, aby ktoś zamierzał je uporządkować. Niektórzy twierdzą, że to wina nieprzyjęcia przez radę miejską projektu budżetu na ten rok, ale czy naprawdę jest sens łączyć politykę z zimą?Zasypało nas sakramencko. Nie pamiętam aż tak obfitej zimy (7 lat temu była podobna, ale raczej w śnieg uboższa od obecnie trwającej), za to starsze pokolenia chętnie wspominają zimy, jakie pamiętają ze swojego dzieciństwa. Dla dzieciaków fajda, a dla dorosłych – ja w każdym bądź razie mam już tej zimy serdecznie dość. Śniegu mi przeszkadza i jest go za dużo. A do tego już drugi raz udało mu się wydrzeć mnie po kolacji z domu. Z aparatem w dłoni. Tym razem jednak ograniczyłem się do krótkiego spacerku, szybkich kadrów i równie szybkiej obróbki tych zdjęć. Nie chciało mi się marznąć, bo dopiero co wyzdrowiałem (cały poprzedni tydzień w wyrze). I dobrze, że nie stawiałem sobie jakiś specjalnie wymyślnych celów, bo osłabiony jeszcze jestem i ręka lubi zadrżeć - co to przy nocnych zdjęciach z ręki ma kolosalne znaczenie.

Zapraszam teraz do galerii z mojej wczorajszej przechadzki. Będę miał co swoim potomkom pokazać, jeśli jakieś kolejne globalne ocieplenie zepsuje przyszłe zimy. Tak wyglądał wschodni kawałek Dębicy późnym wieczorem 15 lutego roku pańskiego 2010.
Ciąg dalszy "Zima jak za dawnych dobrych lat [ + foto ]"

Dostałem wczoraj awizo, które rozbawiło mnie bardziej, niż jakikolwiek dowcip do tej pory zasłyszany. Co takiego śmiesznego może być na zawiadomieniu o przesyłce oczekującej na odebranie w urzędzie pocztowym? Termin. Termin odbioru tzw. przesyłki listowej poleconej. Oto właśnie, czym grozi przyfikanie wyroczniom pracującym w pocztowych okienkach:Dzięki temu awizo poczułem się wyjątkowo niczym po cukierku Werthers Original. Standardem bowiem u nas jest, iż awiza można odbierać już tego samego dnia po godzinie 19. Skąd więc na moim zawiadomieniu wzięło się słowo „jutro”? Stąd, że tym pocztowym, okienkowym paniusiom dwa razy z rzędu zalazłem za skórę, za każdym razem starając się odebrać czekające na mnie przesyłki jeszcze tego samego dnia. Na dobrą sprawę każda z tych wizyt powinna kończyć się moją pisemną skargą adresowaną gdzie trzeba, ale że postanowiłem potraktować pocztę wyjątkowo ulgowo, to ta mnie teraz potraktowała wyjątkowo indywidualnie.

Cała historia swój zalążek ma w osobie osiedlowej listonoszki. Dostała kobieta ciężki rejon i czasem na jej widok to mnie współczucie ogarnia: ona sama jedna kontra spore osiedle. Do tego dochodzą różne warunki atmosferyczne, a ostatnie mrozy, to w dupę dawały wszystkim. Nie gniewam się przeto, że nasza pani listonoszka dużych i ciężkich kopert w ogóle nie zabiera, a miast nich od razu wypisuje awiza i zostawia je w skrzynce. Ciężko jest mi się o to gniewać. Wiem, że każdy list polecony powinienem dostać do ręki w drzwiach swojego mieszkania, ale naprawdę - w przypadku dużych, bąbelkowych kopert z zawartością ważącą po kilkaset gramów - mogę pójść na ustępstwo i z awizem w łapie podjechać, czy tam podejść sobie na pocztę, gdzie moje duże listy przez cały dzień leżą i na mnie czekają.
Ciąg dalszy "Poczta Polska, awiza i moja skromna osoba"

Co za walka i co za emocje! Takie ciśnienie dotąd zarezerwowane było dla walk Andrzeja Gołoty, a tu proszę! Nowa nadzieja białych - Tomasz Adamek - waga ciężka, w której nasz rodak toczy bardzo ważny pojedynek. Nie o pas, ale o „być czy nie być”. Zwycięstwo przed czasem dałoby jednoznaczną odpowiedź odnośnie sensu walczenia Tomka w najwyższej kategorii wagowej. Nie udało się jednak powalić Estrady na deski, dlatego prawdziwy power Adamka powtórnie musi zostać przetestowany w kolejnej jego walce.Jason Estrada do tej pory nigdy w swojej zawodowej karierze nie przegrał przed czasem. Nie był nawet liczony! Kto więc liczył na to, że Adamek w walce z nim, jako pierwszy coś w tej kwestii zmieni, musi czuć się rozczarowany. Nie było knockdownów, nie było knockoutu, nie było nawet takiego Adamka, jakiego wszyscy uwielbiają: idącego na bój, na żywioł, walczącego do upadłego, agresywnego, bombardującego rywali, by zniszczyć ich wcześniej, niż później. Tomek z Estradą walczył bardzo asekuracyjnie i był bardzo zdyscyplinowany. To bardzo dobrze wróży.

Gdy już opadł pierwszy kurz po walce i ustąpiły pierwsze emocje, uczucie rozczarowania sposobem walki Tomka Adamka zastąpił podziw dla niego. Polak walczył jak profesor, jak rasowy egzekutor, który z zimną krwią robi to, co do niego należy. Masakrycznie zaimponował mi tą dyscypliną i kontrolą nad sobą; w końcówce trzeciej rundy przyspieszył i pokazał przepiękną akcję w jego stylu, jednak nie było to zgodne z taktyką obraną na ten pojedynek. Trener Gmitruk pochwalił Tomka słowami „to było wspaniałe”, ale przypomniał mu, że nie tak ma jego boks w starciu z Estradą wyglądać. Tomek posłuchał, choć wszyscy inni - a kto wie, czy i nie on sam - pragnęli kolejnych takich akcji, które szybko mogłyby zdemolować Estradę.

Walcząc po myśli trenera, Adamek miał okazję sprawdzić wytrzymałość i kondycję swoich stu kilogramów. Idąc na bijatykę z Jasonem mógł się przedwcześnie zmęczyć, nie mając żadnej pewności, że uda się mu Estradę powalić na deski. Dobrze, że bił się w taki mądry sposób. Adamek potwierdził swoją szybkość i pokazał, że przy rekordowej dla siebie wadze 100 kilogramów nadal potrafi na wysokich obrotach bić się w pełnym wymiarze 12 rund (choć ta ostatnia zbyt fajnie już nie wyglądała). Na sprawdzenie swojej odporności na ciosy wagi ciężkiej przyjdzie mu jednak poczekać do kolejnej walki - prawdopodobnie 24 kwietnia z Chrisem Arreolą.
Ciąg dalszy "Tomasz Adamek vs. Jason Estrada - po walce"