Oto pierwszy kawałek pierwszej kobiety w WUDEKA :) W sensie pierwszy oficjalny, bo eL aka. Loris ma już na koncie kilka nagrywek, które jednak muszą jeszcze chwilę poczekać, zanim oficjalnie zagoszczą w głośnikach słuchaczy podziemia. Tak w ogóle, to dotąd nie wspomniałem nawet, że do naszej wudekowej rodzinki dołączyła eL aka. Loris aka. Eloeries :) Ona sama dowiedziała się o tym dopiero pod koniec lipca, kiedy to udało się ogarnąć przy browarze większość ekipy i w ścisłym gronie powiadomić ją o tym, że oficjalnie należy do nas, he :)
Wczoraj późnym wieczorkiem podesłała mi swój świeży i gorący kawałek "Hejt mi nał", trak nagrany przez nią na spontanie, z dedykacją dla pewnej jednej takiej, która podniosła jej ciśnienie. Wałek wpadł mi w ucho i nie mógł z niego wypaść, toteż teraz krąży po necie. Możecie posłuchać go w plejerze i/lub ściągnąć stąd.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Wałek "Dla przyjaciół" nagrałem w kwietniu 2007 roku, rozesłałem mailem po znajomkach i wrzuciłem na MySpace. Za to ani na blogu, ani na stronie Wudeka nie było go, bo zależało mi właśnie na takiej nieoficjalnej formie propagacji. Po ponad roku (17 miesiącach) uległem namowom i zgodziłem się ten kawałek odgrzać na blogasku :)

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

A było to tak: zdarłem sobie bity niejakiego Heatmakers'a i przy jednym z nich ("So much fire") zatrzymałem się na dłużej. Zaczął mi się po głowie refren tłuc, więc spisałem go szybko na kartce i zacząłem rozkminiać, o czym by tu napisać. Przypomniała mi się rada pewnego gościa z branży (od bitów), który radził, że w razie braku weny dobrze jest pooglądać zdjęcia, przy każdym z nich zatrzymując się na tyle, aby przypomnieć sobie, w jakich okolicznościach powstało. Tak też zrobiłem: wydarłem z szuflady kopertę Kodaka wypchaną tradycyjnymi odbitkami i... odłożyłem, bo temat wpadł mi do głowy na sam widok fotek :) Tak wymyśliłem, że nawinę trzy zwrotki dla starych przyjaciół, z którymi wiele dobrego i szalonego przeżyłem. Choć oni wszyscy się znają, to każda zwrota dotyczy innej ich grupy: 1 - ekipka z plantów, 2 - ekipka ze strony mojej byłej i 3 - ekipka z osiedla. Więcej nie napiszę, bo miało być bez nazwisk :)

Cóż tu wiele pisać: jestem dumny z brata mego :) Jakoś dotąd nie dorobił się solowego kawałka, więc postanowił to zmienić. Jak pomyślał, tak uczynił i z pomocą Heliosa popełnił świetny kawałek. "Wielkie dzięki", to ociekający ironią rapowy trak na bicie Heliosa, w którym Szmayger w prostych słowach dziękuje wszystkim za... posłuchajcie sami (uwaga: player, nie wiedzieć czemu, nie działa w Operze. Dla zainteresowanych: link do ściągnięcia kawałka):

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Młody poziom trzyma, progres ma, więc grandzi :) Ale ma też czas na to: ostatnio jakby więcej go w IPW (Inny Punkt Widzenia), gdzie razem ze Świeżakiem smażą naprawdę świetne traki (Obce twarze i 2020 z pewnością pozytywnie zaskoczą niejednego słuchacza :)). Produkcje te wyjdą niebawem na składankach (Dębicki rap, Alexa producentka), ale IPW to oddzielny temat. W poprzednią sobotę zagrali na Dębica Skateboard Session (relacja), za tydzień też jakiś koncert się kroi. Tak czy owak chłopaki działają.

We wpisie "Blog - reaktywacja?" wspomniałem o kawałku "Nowy dzień", który wówczas czekał u Draqa na sklejenie. Doczekał się :) Mam go od wczoraj w dwóch wersjach nieznacznie różniących się od siebie aranżacją. Wybrałem jedną z nich, bo po co komu dwie? Chyba tylko po to, aby robić kiełbie we łbie pytaniem: która wersja kawałka to "ta", a która "ta inna"? ;) Wybór był trudny, ale dokonałem go i oto, lejdis end dżentelmen, prezentuję moją nową kawalinę pt. "Nowy dzien" :) Do posłuchania w plejerze obok i do ściągnięcia tutaj (mp3, jakość 192 kb/s - 5,34 MB). Kawałek jest efektem mojego zdołowania i bitu, jaki Alex podesłał mi w dniu, w którym owe zdołowanie sięgało zenitu. Z tym bitem, to w ogóle historia ciekawa jest :) Pytałem się sir Alexa o to, skąd ten bit ma (bo na wstępie powiedział, że to nie jego dzieło). Alex rzekł mniej więcej coś w stylu "nie ma sensu tłumaczyć/ciężko wytłumaczyć". Nalegałem jednak, bo potrzebowałem to wiedzieć: a nuż ktoś zapyta skąd ten bit miałem.. Co wtedy odpowiem? Że pod choinkę dostałem i paragonu nań nie mam? :) Zaczął mi Alex tłumaczyć, że dostał go od Loris, a ta dostała go od gościa, który z jakiegoś forum... - zapachniało litanią, więc odpuściłem sobie tą ciekawość i poprzestałem na tym, że Loris przesłała bit Alexowi, a ten mi :) Biciwo spadło mi z nieba, bo miałem ochotę trochę emocji przelać na papier: podkład idealnie pasował do mojego nastroju, a przy tym wkręcający był do tego stopnia, że tekst napisałem "zaraz", a po paru dniach nagrywałem to w studiu. Lubię takie spontany i chyba na takowe postawie. Tym bardziej, że nie mam teraz już tak czasu na muzykę :( Coś tam pewnie się nagra, ale to już nie to samo, kiedy goniło się pomysły, pomysłami bity i teksty, a później ślęczało z słuchawkami na uszach i kleiło wokale z bitem. Coś tam przebąkiwałem o muzycznej, wczesnej emeryturce, ale tak się nie da: już kilka dni temu Świeżak zaprosił mnie na swój nowy kawałek, a ja się zgodziłem, bo w moim klimacie będzie ów trak :)

Te tytuły prasowe mnie rozwalają i wciąż bezapelacyjnie rządzi kaścyny "Hip-hop top" :D. Nie wiem, czy sam bym wymyślił jakieś lepsze nagłówki, które trafnie oddawałyby treść wywiadu... "Podążając w stronę marzeń" - w gruncie rzeczy o tym była mowa. Jak dobrze pamiętam, dokładnie dwa tygodnie temu do sprzedaży trafił numer ZD, w którym ów wywiad był. Dziś w kioskach (i wszędzie indziej też) sprzedają kolejny numer naszego dwutygodnika, zatem na blogu publikuję skan wywiadu. Chyba nikt z gazety nie będzie się teraz strzelał, że psuję im sprzedaż :) Nie wiem ( i chyba nawet nie chcę wiedzieć), kto dał dupy z fotką: z tego co mi było wiadomo (i cieszyło mnie to niezmiernie), do tekstu trafić miało zupełnie inne zdjęcie: klimatowe, z browrkiem i wogle... Tak się jednak nie stało i dali jakieś takie mało klimatowe - zdaje się, że pierwsze, jakie zrobiono na potrzeby wywiadu. Trudno się mówi, ważne że wąsów mi nie domalowali i ksywy nie przekręcili ;) Dystansik mam do tych gazet: chcą pisać, to niech sobie piszą - zawsze to jakaś przyjemność i powód do dumy dla rodzinki :)