Ano właśnie! :)

Brat mój pracuje w dość ekskluzywnej cukierni-kawiarni należącej do takiejże sieci działającej w południowo wschodniej części kraju. Brat mój zatem siedzi w temacie placków i kawek, co jakiś czas zalicza kolejne szkolenia, a nowinkami z branży nierzadko mnie zaskakuje. Cwaniak, ale znoszę to cierpliwie ;)

Z kolei Narzeczoną mą Kobietę wzięło na przyrządzanie babskich kawek, kapuczinków, kafelate i wszystkiego innego o podobnym zabarwieniu, zapachu i przede wszystkim z pianką. Do tejże pianki kupiła specjalny mikser i zaczęła testować mleka, mleczka i śmietanki. Niestety, ciągle ta pianka nie była tak trwała, jak by sobie tego życzyła. W końcu dowiedziała się, bodaj od swojej siostry, że do mleczka przed spienieniem należy dodać nieco cukru waniliowego, bo właśnie ten składnik zapewnia pianie trwałość. Wczoraj osobiście przyrządziłem jej kawkę z tak przygotowaną pianką i z ręką na sercu przyznaję: zaskoczony byłem bardzo niezniszczalnością piany. Było jej ponad 1/3 szklanki i nie szło jej zepsuć - nawet mocno zamieszana z kawą z powrotem wyłaziła na wierzch.

Nie będę smęcił skąd, ale wiedziałem, że mój brat nie zna patentu z wzbogacaniem zagęszczonego mleczka aromatycznym cukrem z małej torebki, dlatego też postanowiłem choć ten jeden raz przyszpanować przed nim i zagiąć go w temacie, w którym to on jest specem.
- Wiesz, jak zrobić, aby pianka robiona tym mikserem była trwała? (ma taki sam mikser, jak moja)
- Nie...?

Tu zapewne w oczach moich pojawił się błysk triumfu :)
- Do mleka, zanim włączysz mikser, musisz wsypać troszkę cukru waniliowego.

Oto i powiedziawszy co wiedziawszy, czym przyszpanowawszy, czekałem na reakcję brata, po której ocenię, w jak dużym stopniu go zaskoczyłem i na ile sprzedany patent wydał się mu genialny. Zonk! Miast zdziwić się on, zdziwiłem się ja, bo brat na „musisz wsypać troszkę cukru waniliowego” wypalił:
- To nie jest cukier waniliowy.