Kolejną kwestią jest temat „gabarytów przesyłek”. Często zakupione via internet rzeczy zapakowane są w taki sposób, że nijak nie zmieszczą się do skrzynki. Co mi więc z tego, że wypełnię wniosek, skoro w praktyce nic się nie zmieni i nadal będę musiał wystawać w pocztowych kolejkach z karteczką, wedle której nie było mnie w domu - choć byłem? Jakaś część listów pewnie trafiłaby do skrzynki bez mojego podpisu, ale z pewnością nie większość. Po większość i tak musiałbym smarować do okienka.

Jeszcze inna sprawa, to zaufanie do Poczty Polskiej, a raczej jego brak. Dwa moje listy obrobiono gdzieś po drodze; jeden z kart zasilających Simplusa, a drugi z płyty CD. Listów poleconych nikt nie monitoruje - choć podczas jednej scysji z panią okienkową ta chlapnęła, że sama je rejestruje w systemie, który funkcjonuje od lat. Nie wnikam w sposób funkcjonowania owego systemu, bo życie pokazuje, że listu poleconego zlokalizować nijak się nie da. Jak więc nibym miałbym odzyskać adresowany bezpośrednio do skrzynki list polecony, który by do mnie nie dotarł, ale wedle procedur i mojego wniosku o nieawizowanie, wszystko byłoby ok? Podejrzewam, że lokalizacja przesyłki, to nie to samo, co rejestrowanie jej w kolejnych urzędach (do usługi monitorowania zapewne potrzebnych byłoby drugie tyle pocztowych etatów, a na to kasy, jak zwykle, nie ma), ale nie zmienia to mojego podejścia do poczty. Nie ufam Poczcie Polskiej na tyle, aby zrzec się osobistego odbierania listów, które są dla mnie ważne i kwitowania ich odbioru podpisem. Jeśli ktoś rezygnuje ze zwykłej przesyłki na rzecz poleconej, to chyba ma ku temu powody. Jakbym chciał do skrzynki, a nie do rąk, a przy tym ufał bezgranicznie, to - wiadomo - kupowałbym znaczki i nadawał bez formularzyka.

Dlatego też dziękuję Poczcie Polskiej za troskę i wspaniałomyślną propozycję, ale nie skorzystam z niej. Pod adresem widniejącym na listach poleconych opatrzonych moim imieniem i nazwiskiem zawsze czeka ktoś, kto odbiór listu pokwitować może. Poczta Polska lepiej niech ustali jakieś standardy (tiaa, PP i standardy :)) doręczania listów. Skoro dużych, acz odpowiednio opłaconych, przesyłek nie jest w stanie zmieścić w skrzynce (co zaznacza w formularzu żądania...), to może niech zdefiniuje, co może być listem, a co powinno być paczką. Wielkie koperty niech lecą z paczkami i po sprawie. Niech będzie nawet te 2-3 złote drożej, ale niech będzie należycie. Bo ja już nie mogę się doczekać, kiedy głównym operatorem pocztowym stanie się prywatna, sprawnie zarządzana, świetnie zorganizowana i nowoczesna firma, a ja, w dniu otrzymania listu poleconego, usłyszę telefon od doręczyciela, a nie wypowiadane tylko przy domownikach (przy mnie nie) zdanie „bo ja tam taką karteczkę Marcinowi zostawiłam...”. Karteczkę, która jest ilustracją do tego wpisu :)