Jakoś tak właśnie w okresie tych cholernych, siarczystych mrozów, dostałem awizo z dopiskiem „duże” (czasem, jak na powyższym, jest tylko sama literka „d”). Byłem w domu, byli też domownicy, zatem awizo mi się nie należało. Słowo „duże” wszystko jednak tłumaczyło - przesyłka z kategorii zbyt dużych i zbyt ciężkich. Postanowiłem na pocztę wybrać się po obiedzie i tak też zrobiłem.

Lekko po godzinie 15 ustawiłem się w najkrótszej kolejce, odczekałem swoje i w końcu jaśniepani w okienku podałem swoją karteczkę. Ta rzuciła na nią okiem i strzeliła tekstem:

- Proszę przyjść po 19
- Zaraz, zaraz, jak to po 19, skoro list jest duży i przez cały boży dzień znajduje się tutaj?

Zaczęła się szybka wymiana zdań, z których dwa najciekawsze powiedziała owa jaśnieurzędniczka. Zdania nastąpiły jedno po drugim i w pierwszym stwierdziła, że wedle wprowadzonego właśnie i funkcjonującego od dzisiaj systemu ewidencjonowania listów poleconych ona nie może mi tego listu wydać teraz. W kolejnym zaś zdaniu - po mojej uwadze, że chyba z tym systemem oszalała i pytaniu, co to za system - stwierdziła, że system działa od bardzo dawna, sprawdza się, a ona w tym po uszy siedzi i wie lepiej.

Pożegnałem ją (u)śmiechem i kazałem zaanonsować się u kierowniczki. Kierowniczka fason, kobieta z klasą i zupełnie inny świat. Przedstawiłem się, pokazałem awizo, pokrótce wyjaśniłem, że przesyłka jest duża i z uwagi na swoje gabaryty wogle nie opuściła murów poczty, dlatego właśnie chcę ją odebrać teraz, a nie wieczorem po 19. Pani kierownik wyszła na chwilę z biura, by po chwili wrócić z wielką kopertą do mnie adresowaną. Wyjaśniła mi, że awiza muszą być rozliczane po powrocie listonosza z terenu i dopiero wtedy mogą być wydawane. Wszystkie polecone są wyszczególnione na kartach, na których adresaci składają podpisy i gdyby nie to, że moja listonoszka wróciła już z terenu, nawet kierowniczka pomóc by mi nie mogła. A tak podpiszę się na tej karcie i będzie, jakbym w drzwiach mieszkania odebrał. I ani słowa o komputerowych systemach ewidencjonowania listów poleconych adresowanych do mnie, którą to komputerową ewidencję przez długie lata od dnia dzisiejszego pani z okienka prowadzi.

Z kierowniczką było bardzo miło - wyrazy wielkiego uznania! Na odchodnym poprosiłem jeszcze, by czasem nie obrywało się listonoszce, bo jej tu nie obwiniam. Pani kierownik zasugerowała jeszcze, że mogę napisać wniosek o awizowanie wszystkich poleconych, bym mógł je sobie odbierać o każdej porze począwszy od dnia otrzymania zawiadomienia. Nie skusiłem się jednak, bo małe listy też do mnie czasem przychodzą, a z tym jednym to tak się paliło dlatego, że w środku był prezent, który i tak się spóźnił. Choć przesyłka z definicji priorytetową była.

Do pomysłu wnioskowania o autoawizo aka zawsze odbiór osobisty powróciłem sam, kiedy to po raz drugi z rzędu przyszło mi walczyć o moje awizo z do potęgi bezczelną urzędniczką okienkową.

Z kolejnym zawiadomieniem o dużym liście poleconym podszedłem do pocztowego okienka gdzieś o 18:45-18:50, a więc nie więcej, niż kwadrans przed standardową godziną 19. O 19 bowiem rozpoczyna się oficjalne wydawanie przesyłek awizowanych. Podałem urzędniczce awizo, ta je wzięła, zobaczyła co na nim, następnie wstała i zniknęła na magazynie. Po chwili wróciła, pierdolnęła mi przed nos moje awizo i zabiła tekstem: proszę przyjść po 19. Nosz kurwa mać, bo ją te 5-10 minut zbawi!

- Dlaczego jest pani taka bezczelna? Jest pani gorsza od tej pani - wskazałem na przechodzącą właśnie jaśnieokienkową, którą kierowniczka musiała wyręczać. Ta zalała się rumieńcem i zniknęła w pomieszczeniu, w którym zapewne przez kilka ostatnich tygodni ewidencjonuje od lat moje listy polecone - idiotę ze mnie pani robi? Tak panią zbawi te 5 minut, jak stanę z powrotem na końcu kolejki i zaraz znowu podejdę? Z kierowniczką proszę! I pani godność przy okazji. Co to ma znaczyć? Listonoszowi nie chce się przynieść mi listu i jak leci strzela awizami, a tu pani jeszcze tak mnie traktuje?! Z kierowniczką!

Ludzie ustawieni w czterech kolejkach zaczęli głośno wyrażać swoją dezaprobatę dla poczty, a jaśniebezczel z okienka po raz drugi zniknął z moim awizem na magazynie. Po kilku minutach wrócił z listem, podpisałem co trzeba, podziękowałem grzecznie za sprawną obsługę i wylazłem.

Dla kontrastu sytuacja z dnia następnego. Godzina 9 rano, dzwoni telefon:
- Dzień dobry, firma InPost, mamy dla pana przesyłkę. Mogę dostarczyć ją zaraz czy woli pan po południu?

A wczoraj znowu Poczta Polska i znowu awizo. Zaczynam mieć tego dość; jeszcze jeden numer podobny do dwóch poprzednich, a znowu przypomnę się Urzędowi Komunikacji Elektronicznej, który pieczę nad Pocztą Polską sprawia.

Te okienkowe, to dopiero się teraz zdziwią! Wypisały „jutro”, żebym przypadkiem nie przychodził tego samego dnia, a ja sobie przyjdę za dni kilka, bom chory teraz :) Niech czekają.