O ile jeszcze wczoraj zastanawiałem się nad różnymi aspektami sprawy zawinięcia OdSiebie.com, o tyle dziś do rozkminiania pozostała mi tylko jedna kwestia: jak można być tak głupim? Każdy myślący homo sapiens powinien wiedzieć, że igra z ogniem i musi zachować daleko idące środki ostrożności, musi w maksymalnym stopniu skupić się na BHP swojej profesji, aby nie spowodować katastrofy. A tu tylko potwierdziły się
moje wczorajsze słowa o chorej wręcz pewności siebie mózgu serwisu Odsiebie.com.
Cytat z
DobreProgramy.pl:
Administratorzy zostali zatrzymani nie tyle ze względu na nielegalne udostępnianie treści - podstawą do tak drastycznych działań były zaniechania, jakich dopuścili się prowadząc serwis. Otrzymali precyzyjną listę materiałów, których udostępnianie narusza prawa autorskie, zdecydowali się jednak usunąć jedynie część z tych materiałów. Jak twierdzą przedstawiciele FOTA - wyłącznie pozycje najmniej atrakcyjne. Prokuratura ustaliła, że z tytułu reklam sprzedawanych na stronach pozwalających pobierać nielegalne treści zatrzymani osiągali przychody w wysokości przynajmniej 50 tys. zł miesięcznie. Policjanci ustalili, że mężczyźni przygotowywali się do rozszerzenia swojej działalności.
To, co chciałem wiedzieć: akcja nie była ot przypadkowa, a wina nie była wątpliwa. Nie obchodzi mnie co mówi o tym prawo, bo jakie ono jest, takie jest. Tu chodzi o zdrowe myślenie, które na mój rozum uzasadnia akcję policji. I tak w przypadku, kiedy osoba mająca wpływ na zawartość takiego serwisu olewa sobie upomnienia i prośby o usunięcie nielegalnej zawartości, to o czym tu jeszcze mówić? Komuś zdrowo we łbie się poprzewracało, jeśli myślał, że praktyka usuwania jedynie wybranych, najmniej atrakcyjnych treści nie doprowadzi do tego, co właśnie się stało.
Spotkał mnie ongiś ten przywilej, by poznać od kuchni zasady działania serwisów społecznościowych, tj. takich, których zawartość tworzona jest przez użytkowników. Wiem więc, z jakimi dylematami borykają się administratorzy i osoby decyzyjne. Niektórym udaje się znaleźć równowagę między budowaniem zewnętrznej atrakcyjności serwisu, a nie narażaniem się na konflikt z prawem, czy nawet własnym regulaminem. Bo to, że regulaminy przeważnie są picem na wodę, to rzecz oczywista. Serwis ma swój cel lub cele prowadzące do założenia ostatecznego: pieniędzy. Jakiej strategii rozwoju twórcy nie obiorą, muszą stawiać czoła żądaniom osób i podmiotów, a interesowi własnemu.
Zaniechania są na porządku dziennym; brak reakcji na prośby o usunięcie wskazanych materiałów, kont, danych osobowych (np.
Nasza Klasa - czytaj mój wpis). Częstym zjawiskiem są braki reakcji na zgłoszenia naruszeń lub ich nieskuteczność. Długo by wymieniać, jakie pole do popisu daje prowadzenie stron społecznościowych. Choć noty prawne mówią głosem dźwięcznym i w przyjaznym tonie, to w praktyce priorytetem jest utrzymanie tej zawartości serwisu, która stanowi o jego atrakcyjności w oczach adresata (reklamodawcy lub targecie reklamy).
