Marcin Szumański

Z niekłamaną dumą podkreślam niezbity fakt: ten wpis jest pięćsetnym wpisem na tym blogu! Okrąglutka i znacząca liczba pół tysiąca tytułów stała się wartością rzeczywistą :) No, co by o tym fakcie nie myśleć, płodności swej mogę być pewien. Pięć stów na liczniku i ani myślę na tym poprzestać.

Pamiętam początki bloga; ponury i nudny jak flaki z miodem design, a pod maską Joomla! Była tam galeria nieswoich zdjęć i kategorie artykułów (tak je wtedy zwałem), a jedna z tych kategorii mieniła się "Blogiem". I właśnie w owej kategorii "Blog" nieśmiało pisałem o swoich akcjach i refleksjach, a w pozostałych kategoriach klepałem niemal jak do gazety. Dziś już nie za bardzo wiem po co :) Fakt, że ponad trzy lata temu blogi w dzisiejszej ich formie były mniej popularne i to, co dziś zwie się blogiem, kiedyś prywatną stroną Iksa Iksińskiego się zwało. Kilka lat temu określenie blog mogło nieco uwłaczać ambitnemu podejściu do pisania. A dziś mamy blogi firmowe, branżowe, ściśle tematyczne i bardziej ogólnotematyczne (jak mój). Dobry blog, to dziś coś, a blogerem zwać się - zaszczyt.

Bez fałszywej skromności stwierdzam, że blog mój ewoluował, zmienił się nie do poznania, a ja razem z nim. Dzisiejszy ja, to inny ja, aniżeli ten sprzed trzech lat (i dwóch miesięcy). Z mojego subiektywnego siedziska ciężko jest mi wskazać paluchem wszystko to, co z czasem się we mnie zmieniło. Na pewno nabrałem pewności siebie, na pewno nabrałem dystansu do pewnych kwestii i na pewno wyklułem swój indywidualny styl pisania. Bo trzy lata to zbyt długi czasu szmat, aby nic się nie zmienić. Dziś mam poczucie robienia czegoś pożytecznego i oryginalnego, a trzy lata temu i trochę krócej miałem przede wszystkim wątpliwości, czy aby jest w tym internecie dla mnie miejsce i czy przypadkiem nie wmawiam sobie tylko, że ten blog komuś do czegoś...

Domena szuman.eu obowiązuje od niespełna dwóch lat - wcześniej było szuman.wudeka.net (stary adres nadal przekierowuje na nowy). Kiedyś cały ten cyrk napędzany by przez engine Joomla! A dziś jest to dużo mniejszy, ale żwawszy silniczek Serendipity. I nie ukrywam, że zajebiście się to buja :) Brakuje, co prawda, paru ficzerów (głównie wygodnego antyspamu) i z tego powodu co pewien czas wraca pomysł przesiadki na Wordpressa, ale odganiam go.

Cieszę się tym, co mam, a mam więcej, niż kiedykolwiek śmiałem marzyć :) Pół tysiąca wpisów, jak w dupę strzelił, do tego przeszło siedem tysionców komciuff i staty takie, że ani przez chwilę nie wątpię w sens istnienia tego bloga. Oby tak dalej!