Goniło, łapało i w końcu złapało. Grypa, kurde, ale nie wiem jaka. U lekarza nie byłem, bo jeszcze gotów wysłać mnie na jakiś oddział zakażny. Przeziębienie to to nie jest, a raczej coś wirusowego, bo kobitę swoją zaraziłem i cierpi dokładnie na to samo, co ja. I zaczęła tak samo. Słowem: pełna synchronizacja w chorobie :) Leżymy, smarkamy i zdrowi lepiej, żeby tu nie wchodzili, bo takie tu stężenie zarazków, że gotowa wybuchnąć nowa epidemia jakiegoś grypowego mutanta.

Najpierw był suchy kaszel, później jakieś wewnętrzne objawy typu osłabienie, dreszcze, mdłości. Dziś jak lawina spadł na mnie katar, ból głowy, gnatów i patrzałek podczas poruszania nimi. Na wskaźniku 37,3 stopnia Celsjusza. Źle nie jest, tylko ten pieprzony katar mnie zabija :/

Smarkam, kicham i z tego wszystkiego odkryłem, że prawdopodobnie coś nie tak jest z moją postawą. Jak kicham, to mnie czasami boli w mięśniach rąk; ból promieniuje od barków w stronę dłoni. Przy mocnym kichnięciu bolą nawet dłonie, przy lżejszym czasem tylko bicepsy. Lekkie „apsik” za to nie boli. Wyczytałem w necie, że takie bóle wynikają z utrzymywania przez długi czas niewłaściwej postawy. Mięśnie grzbietu są spięte, podczas kichnięcia coś tam następuje, co odbija się na kręgach i kończy się bólem ramion. Tam, gdzie o tym pisało, podane też były ćwiczenia zapobiegające takiej niewygodzie. Ćwiczę i czekam na efekty.

W ten weekend pogoda ma być do dupy, więc tak bardzo nie rozpaczam z powodu swojej choroby. Co prawda pewne plany wzięły w łeb, ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Poczytam sobie i pooglądam jakieś filmy. Ostatnio wpadły mi w łapy dwa świetne melodramaty: „Życie jest piękne” i „Pamiętnik”. Super kino, polecam!