W 1939 r. Oberkommando der Whermacht (OKW) wydało decyzję o utworzeniu poligonu SS TruppenÜbungsPlatz oznaczonego na mapie "Dobra SS", "Obóz Puszczański" (SS Gutsbezirk Heidelager) z siedzibą dowództwa w Pustkowie. Poligon obejmował obszar o długości 25 km i szerokości 20 km między Brzeźnicą, Sędziszowem a linią kolejową Dębica - Mielec. Na poligonie ćwiczyły elitarne jednostki SS przed napaścią na ZSSR. Wysiedlano ludność i zaczęto budować obiekty poligonowe i drogi. Pracę wykonywali mieszkańcy okolicznych wiosek, jednak ilość pracowników była niewystarczająca. W okresie od sierpnia do grudnia 1940 r. powstał obóz jeńców francuskich, którzy budowali baraki, pracowali przy obiektach wojskowych, oraz na stacji w Kochanówce przy przeładunku materiałów budowlanych. Pod koniec 1940 r. jeńcy francuscy zostali wywiezieni. 8 listopada 1940 r. powstał obóz pracy przymusowej dla Żydów Judenarbeitslager, a od 16 września 1942 r. jako Industriehof. Więźniowie karczowali lasy, budowali obiekty wojskowe i drogi. W tym czasie na pobliskim wzgórzu rozpoczęły się masowe egzekucje i palenie zwłok. Od tego momentu nosi ono nazwę "Góra Śmierci". W październiku 1941 r. do Pustkowa przyszedł transport około 3000 jeńców radzieckich. Powstał obóz Kriegsgefangenlager - Russenlager. Jeńcom zabrano ciepłą odzież, buty i nakazano im spać pod gołym niebem. Wykonywali gołymi rękami pracę taką jak Żydzi. W lutym wybuchła epidemia tyfusu i czerwonki. Obóz został otoczony oddziałami wojska i poddany "kwarantannie", tzn. obóz jeńców radzieckich został zlikwidowany. W czasie 5 miesięcy zostało zamordowanych około 4500 jeńców. Niemcy wszystkie ciała spalili na stosach krematoryjnych. 16 września powstał następny obóz pracy przymusowej dla Polaków Polen - Zwangsarbeitslager. Z powodu nieludzkiego traktowania, mroźnej zimy, chorób i głodu więźniowie masowo umierali. W obozie codziennie rozstrzeliwano i wieszano ludzi. Obóz dla Żydów został zlikwidowany 23 lipca 1944 r., a dla Polaków 26 lipca 1944 r. Więźniów słabych i chorych rozstrzeliwano na miejscu, a pozostałych wywieziono do Oświęcimia, Bełżca, Treblinki Majdanka, Oranienburga, Ravensbrück. W przybliżeniu zamordowano około 3000 Polaków, 5000 jeńców radzieckich, 7000 Żydów. Obóz mieścił się w 13 barakach, w których przebywało około 3100 więźniów. Po wyzwoleniu Pustkowa 23 sierpnia 1944 r. znaleziono na Górze Śmierci stosy ludzkich kości, popioły, a w opuszczonych barakach zwłoki zamordowanych ludzi. Obecnie na terenie obozu znajduje się pomnik poświęcony zamordowanym więźniom, tablice upamiętniające miejsce krematoryjnego stosu i bunkier na zwłoki ludzkie.