Pierwsze, co rzuciło się w oczy, to byle jak powiązane sznurki, poprzeplatane przez byle jak zrobione w dykcie dziury. Sznurki brzydkie, poprzyszywane zszywaczem, nijak wyglądające w tej pace - no, ale od tego jest ta szara kurtynka-niewidka, by niechlujstwo stolarzy ukryć (przynajmniej na czas stania mebla w sklepie) :) Pal sęk te sznurki: potrzebne są po to, by moje spanie z obydwu stron miało podwyższenie na nogi i na głowę - bez względu na to, jak sobie raczę spać: czy z głową przy oknie, czy z nogami tam. Ale wróćmy do poluzowanych śrub. No więc: kluczyk "10" w dłoń i dokręcam. Jedną ukręciłem (z nakrętką), choć na wyczucie spokojnie jeszcze 2-3 pełne obroty mógłbym wykonać. Młotek i śrubokręt w łapę, wybiłem pozostałą w ramie część ukręconej śruby, zastanawiając się przy tym, z czego była ona wykonana: gięła się jakby była z jakiegoś lelawego metalu. W szafie z klamotami znalazłem porządną, stalową śrubę na zastępstwo tej ukręconej. Się okazało, że otwór na śrubę w drewnianej ramie wywiercony jest po skosie (z odchyleniem 15-20 stopni). To jednak nie koniec fuszerki w tej części wyra, które to od środka całe wydaje się być jedną wielką fuszerką wycenioną na owe 6-8 stów (bez złotówki, a co! ;)). Pierwsza, od ukręconej śruby, poprzeczna belka pękła sobie nie wiadomo kiedy, ale wiadomo jak: tam, gdzie na chama wkręcono (wbito?) odwie śruby. W ogóle te belki, to wszystkie są jak od siekiery: koślawe i nie wyheblowane, a ta ukręcona nie jest jedyną wkręcaną po skosie.
Nie tak dawno pomagałem przy wynoszeniu starszej od siebie wersalki :) W porównaniu do mojej była wizualnie drobniejsza, dźwigowo cięższa, a kondycyjnie prawie niezniszczalna. Po ponad ćwierć wieku eksploatacji była niewiele bardziej zużyta od mojej, trzyletniej. Zastanawiam się więc, jak moja będzie wyglądać po 25 latach? ...jeśli w ogóle będzie wyglądać, bo kto wie, czy po dekadzie szlag jej nie trafi. Gdyby tak współcześnie produkowane meble były tak wytrzymałe, jak te sprzed kilkudziesięciu lat... - pomarzyć sobie można i nic poza tym, bo gdyby takie były, to meblowy biznes by padł. Tak to ludzie co kilka lat kupują szit, który za kilka lat trzeba będzie wymienić na podobny szit. Ot, cała meblarska filozofia