Z tonu wypowiedzi, Kaczyński mógł sprawić wrażenie człowieka bardziej konkretnego - z jednym małym "ale": takie wrażenie mógł sprawić tylko w uszach obcokrajowców nie znających języka polskiego. Żadnych faktów, żadnych konkretów, a jedynie paplanie o tym, co jemu się wydaje. Kaczyński przez cała debatę tkwił w defensywie i jedyne, co robił, to odgrażał się. Tusk gadał z charyzmą, albo tylko ją udawał - tak czy inaczej pokazał, że w PO są naprawdę zdolni ludzie, którzy potrafią.
Te kwieciste przemowy... zapomnieliśmy już o tym, że polityka może być kulturalna i teraz razi nas kurtuazja Tuska? A może ten kontrast miał uzmysłowić, jaka przepaść dzieli preferującego spokojną, rozsądną, wyważoną politykę Donalda Tuska z agresją i zaciętością Kaczyńskiego? Jedna z tych odpowiedzi na pewno jest prawidłowa, a kto wie czy nie obydwie ;)

Jak po debacie jeden z drugim odpowiedzieli na pytanie:
Kto wygrał debatę?
Tusk: "Wygrała Polska i nasze marzenia o lepszej Polsce"
Kaczyński: "Ja"

No cóż, jak widać Jarosław Kaczyński lubi myśleć i decydować za innych. Tusk wybrał taktykę wgryzania się w serca: "Wszyscy jesteśmy dziećmi ukochanej matki Polski, a ja jestem jednym z was." i tą postawę potwierdził po zakończeniu debaty. Kaczyński natomiast prezentuje podejście "ja jestem wodzem, wiem lepiej od was i zrobię tak, abyście mi dziękowali".

Jeszcze tylko debata Tuska z Kwaśniewskim i można szykować się do urn. Dzięki Bogu.