Od czasu do czasu pod sklepem z alkoholami zaczepi jakiś gnój, żeby mu wódkę/wino/piwo kupić. Nigdy nie kupiłem i nie kupię gówniarzerii alkoholu: "do książek, kułwa, uczyć się!". Ale co z tego: ja nie kupię, to kupi ktoś inny, bo małolat poczeka. Dzieciaki piją bez względu na to, czy pochodzą z patologicznych rodzin, czy z dobrych domów: tych pierwszych nikt ich nie kontroluje, a u tych drugich alkohol jest w domu tematem tabu. Największym błędem ze strony rodziców jest wieczne traktowanie syna/córki jak małego, niczego nieświadomego dziecka. To jest cholerny błąd!!! Czy szanowni państwo rodzice już nie pamiętają swojego dzieciństwa i swojej młodości? Nie pamiętają, jak sami starali się poznawać życie dorosłych i szukać akceptacji wśród rówieśników, bo na własnych staruszków nie mieli co liczyć?

Skoro tatuś z mamusią wolą się oszukiwać, to proszę bardzo: dziecinka sobie pójdzie na imprezkę, schla się i będzie sprawdzać, jak to jest być dorosłym. Jest inaczej? Jeśli tylko dziecko wyśliźnie się spod rodzicielskiego klosza, to koniec: rodzic traci jedyne co miał: kontrolę. Bo zaufanie i autorytet dużo wcześniej stracił. Po co ten klosz? Rodzic musi być jednocześnie autorytetem i kumplem swojego dziecka: nie wyrocznią, ale powiernikiem tajemnic i doradcą. Przyjacielem. Rola rodzica nie kończy się z chwilą, kiedy dziecko pójdzie do szkoły: dopiero wtedy zaczyna się właściwy sprawdzian z rodzicielstwa. Karać i rozkazywać każdy głupi potrafi - to takie bezstresowe i wygodne. Tak patrzę na tych gówniarzy na filmiku i już teraz zastanawiam się, co ja jako rodzić będę mógł zrobić, aby moje dzieciaki nie były gorsze? Nie pozwolę przecież, aby wychowaniem mojego dziecka zajęły się MTV, BRAVO i kumple, a moja rola została ograniczona do sponsoringu.

Eh, starzeję się...