Producenci komputerów w swoich ofertach mają gotowe zestawy stacjonarne oraz notebooki z zainstalowanym już systemem. Nikt nie pyta klienta, czy ten chce Windowsa czy alternatywę, albo czy chce sam go zainstalować czy też potrzebuje pomocy. Sruu system na dysk, niech działa - nasz klient, nasz pan :) A że wolałby kupić kompa bez systemu - to inna sprawa (klient zapewne nie wie, co dla niego dobre) ;)

Oczywiście rozumiem to, że dany komputer może nie być kompatybilny z jakimś systemem, ale czy to oznacza, że od razu powinno się wciskać ten kompatybilny? Przecież wystarczyłoby umieścić informację (choćby loga) o systemach, które będą bezproblemowo hulać na danej maszynie. Klient będzie chciał, to sobie kupi jeden z sugerowanych systemów, a jeśli klient już posiada płytę instalacyjną tego, czego pragnie używać, to sam sobie zainstaluje. Kowalski może już posiadać wersję BOX Windowsa, ale kupując nowego kompa musi drugi raz płacić za system w wersji OEM. To jest chore i kłóci się z logiką. Chcę to kupuję - nie chcę, nie kupuję. O co więc chodzi? O kasę chodzi, o kasę.

Cwaniak z Francji
Przeciętny cwaniak sam sobie złoży kompa. Cwaniak nad cwaniakami nawet laptopa ;) A wiecie co zrobi arcycwaniak? ;) Kupi laptopa z kupą oprogramowania, po czym wytoczy producentowi sprawę sądową i zarobi na tym kilkaset Euro :) Jak donosi Kopalniawiedzy.pl, pewien francuski cwaniak kupił laptopa za 599 Euro, następnie wytoczył producentowi notebooka (firmie Acer) sprawę sądową. Sprawę wygrał i zgarnął odszkodowanie w wysokości 811,85 Euro (500 za nadużycie i poniesione wydatki, a 311,85 za oprogramowanie, którego nie chciał). Dobry typ ;) Po tym jego wyczynie zastanawiam się, czy dalej popierać pomysł unijnych urzędasów ;)