Nie jestem zwolennikiem wynoszenia na piedestał błahostek zwanych pierdołami, ale tym razem nie mogę się powstrzymać :) To jest tak głupie, że aż śmieszne i tak śmieszne, że aż poważne. To jest esencja upośledzenia polskiej polityki.

Jarosław Kaczyński, w błysku fleszy i świateł telewizyjnych kamer, udał się na zakupy. Z debaty Kaczyński versus Tusk wiemy, że prezes PiS zakupów nie robi. To słynne pytanie o cenę chleba, które padło z ust obecnie urzędującego premiera, okazało się być ciosem nokautującym. Po takim strzale Kaczyński nie był w stanie wstać i kontynuować pojedynek jak równy z równym.Trudno mi oceniać, co pchnęło Jarosława do sklepu, ale heca wyszła z tego niesłychana! Kto wpadł na pomysł zrobienia tych zakupów i jeszcze większego szumu wokół nich? Mógł to być sztab pożal_się_boże speców od wizerunku, którzy poradzili prezesowi, by ten wybrał się na zakupy. Po co?

• Pokazać, że nie przestał być kameleonem i nadal się zmienia. Pamiętamy, jak rusofob zmienił się w przyjaciela Rosjan lub jak wróg lewicy zluzował swój stosunek do niej. Kto wie, czy celem (przynajmniej jednym z kilku) dzisiejszej eskapady do sklepu nie było pokazanie Polakom, że po wpadce z ceną chleba Jarosław Kaczyński wszedł między lud i robiąc zwyczajne zakupy zwyczajnie zaczął orientować się w zwyczajnych cenach.
• Pomlaskać na wysokie ceny i dowalić rządowi za różnice w kwotach wykładanych przez obywateli przy sklepowych kasach teraz i kilka lat temu. Za PiS-u było, więc i będzie taniej – ale my to doskonale wiemy.
• Przywalić rządowi tą samą techniką, którą kilka lat temu sam boleśnie oberwał. Po prostu. Nie zyska na tym przeciętny obywatel, nie zyska na tym PiS, ale straci PO. Bo nieważne, że SLD rośnie w siłę głównie kosztem Platformy i nieustannie zbliża się do Prawa i Sprawiedliwości. Ważne, żeby Platformie ubywało.

Kiedyś tylko Word, a dziś też inne edytory tekstu, przeglądarki i komunikatory internetowe oferują sprawdzanie pisowni. Podkreślają błędnie napisane wyrazy, sugerują poprawne warianty, a nawet automatycznie korygują byki. Po co to wszystko? W ostatecznym rozrachunku po to, aby teksty pisane przez leni nie zawierały błędów.

Kto jest bez winy, niech pierwszy rzuci kamień
Śmieją się z prezydenta, że ten napisał „bulu” i „w nadzieji”, choć sami nie są lepsi. Nie wszyscy, lecz większość i może nie w tak prostych wyrazach, ale na pierwszych lepszych dyktandach i tak by polegli. Nie mają więc moralnego prawa, jak często mawiał Jarosław Kaczyński, by krytykować tego, który jest głową ich państwa, wybraną w demokratycznych wyborach.Kto zatem może, wedle niepisanej ustawy o moralności krytyki, krytykować Komorowskiego za jego ortograficzne bronki? No, chyba tylko ten, kto tych błędów nie robi. Mistrz ortografii, rzecz jasna. Tak właśnie pomyślałem o sobie, ale pojawił się jeden szkopuł.

Kilka lat temu zająłem trzecie miejsce w konkursie ortograficznym na szczeblu powiatowym. Same megamózgi kontra chory i skacowany JA. Z grypą i kacem gigantem (pomyliły mi się dni i idąc świętować imieniny kumpla myślałem, że konkurs dopiero pojutrze), zasiadłem do pisania. W długim na półtorej strony papieru kancelaryjnego tekście, dość trudnym – jak na szczebel międzyszkolny przystało – walnąłem dosłownie dwa błędy.