Odświeżam temat i znowu chwalę się publicznie, że jestem niezależny od wszelkich zewnętrznych statserwerów. Korzystam z systemu Piwik, który zainstalowałem sobie na własnym serwerze i w nosie mam szpiegów z zewnątrz. Nie muszę się martwić, że strona mi zamuli, gdy któryś z nich padnie, albo że za moimi plecami będzie się działo coś, czego bym nie chciał. Nieważne co - ważne, że mam pełną kontrolę nad tym, co się u mnie dzieje.

Tydzień temu pisałem o spłodzonej i zrodzonej w czoła bólu i pocie zakładce "Reklama na blogu". Powstała ona po to, aby:

• odstraszać agencje PR, które szukają frajerów gotowych za darmo robić dla nich fejm
• informować zainteresowanych reklamą u mnie o dostępnych jej formach i zasadach współpracy

W zakładce o reklamie znalazł się akapit mówiący o statystykach bloga. Podliczyłem dane z dwóch ostatnich miesięcy, dorzuciłem info o niedawnych problemach z serwerem i ich negatywnym wpływie na kluczowe liczby. Nie omieszkałem też wspomnieć, że przeniosłem się na inny serwer i po przeprowadzce ruch na stronie wrócił do normy.

Czy ktoś w takie zapewnienie uwierzy? Będzie musiał, a jeśli nie, to wpieprzę mu w łapę login i hasło, by osobiście mógł się do statystyk zalogować i tam przekonać się o tym, że mówię prawdę. Stworzę konto gościa i zablokuję mu dostęp do danych, których nie musi znać...

Tylko po co to wszystko? Żeby udowodnić, że spadek z lutego był wypadkiem, za który nie ponoszę najmniejszej odpowiedzialności i nie wynika on np. ze spadku potencjału bloga? Przecież za dwa miesiące w ogóle nie będzie tematu, bo podsumowanie lutego zastąpi bilans z kolejnych miesięcy.

Jak pies myśliwski poczułem trop. Kilka kliknięć i zwierzyna namierzona. Kolejnych kilka i mam ją! Prawie ją mam...

Przed czterema dniami minęło 5 lat od chwili rozpoczęcia mojej wielkiej przygody, jaką jest Szuman.eu. Przy takich rocznicach nie sposób jest nie zawiesić się na chwilę i nie oddać refleksjom. Nie będzie podsumowań, nie będzie statystyk, nie będzie bilansów i wniosków. Będzie coś, czego nie planowałem, a co zrodziło się właśnie w trakcie rozmyślań nad moim skromnym dziełem.

Dlaczego zacząłem blogować? Powodów było kilka i trudno wskazać ten jeden. Miałem ochotę na nową stronę, czułem potrzebę dzielenia się swoimi myślami, chciałem stworzyć miejsce, w którym będę mógł promować tworzone przez siebie strony... Co z tego zostało? Można mówić o ewolucji: dziś wszystko wygląda inaczej, ale też nosi w sobie pierwiastek pierwotnych założeń.

Szósty roczek w sieci leci. Byli tacy, którzy chwalili się nowymi blogami, chcieli nowe blogi, pytali o techniczne aspekty... dziś ich już nie ma. Dali sobie spokój i nie zawracają głowy. I dobrze. Ale nie przypominam sobie, aby ktoś zadał mi to jedno, najważniejsze dla mnie, pytanie: dlaczego warto? Wszyscy chcieli wiedzieć „jak” i „czym”, a nie po co. Pewnie już mieli jasno sprecyzowane cele, tak jak i słomiany zapał.

Może szukali odpowiedzi na pytanie, którego nigdy mi nie zadali? Nie wiem. Nie wiem, ale odpowiem – także sam sobie – bo za kolejnych pięć lat moje dzisiejsze odpowiedzi mogą się zmienić. Bo nie wiem, co będzie za kilka lat, ale ten przystanek może mnie zdziwić równie mocno jak to, co spotkało mnie do tej pory. Dlaczego warto blogować?