Utwór "Séraphine" jest jednym z tych kawałków, które szybko wpadają mi w ucho i wbijają się głęboko w pamięć, zamiast tuż po przesłuchaniu wylecieć uchem numer 2. To taki kawałek, który chcę mieć, zanim przesłucham do końca.

„Seraphine” Xcyrila składa się jakby z kilku odrębnych kawałków, przez co mogłem sobie tę kompozycję zapętlić bez widma szybkiego znużenia nią. W pewnym stopniu przypomina mi twórczość Vangelisa - nie tylko przeze mnie cenionej znakomitości muzyki elektronicznej. Może nie jest to granie tak wysokich lotów, jak u wspomnianego pana V., ale i tak uważam, że "Séraphine" jest zdecydowanie wart przesłuchania i ściągnięcia w razie spodobania się. Utwór udostępniony został na licencji Creative Commons, a więc na pohybel ZAiKS-om słuchamy legalnie i za darmo :)

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Spodobało się? No to downloadzik proszę (jakość 320 kb/s) i tym sposobem powracam do zaniedbanej ostatnio tradycji darmowego grania bez kopyrajtów naruszania :)

Zakochałem się w niej... od dawna czułem do niej pewną miętę, ale nie orientowałem się, jak poważna jest to sprawa. Fascynowała mnie, zaskakiwała swoją oryginalnością i wdziękiem. Ujmowała stylem i pokrewieństwem na płaszczyźnie, która jest kompletnie od nas niezależna. Wiele swoich twarzy mi pokazała, ale ja wolałem zaglądać głębiej, fascynując się magią płynącą z jej wnętrza. Zakochałem się w niej i pogrążam się w tym stanie coraz bardziej. Od dawna się w niej kocham, ale uświadomiłem sobie to dopiero teraz......niesamowita ona jest! Nie tylko jej język sprawia, że odpływam, ale również jej harmonijność i dziewiczość od zachodniego plastiku. Każda chwila z nią spędzona sprawia, że chcę więcej i więcej. Ona! Nie ma drugiej takiej, jak ona!

Mango Collective - grupa muzyczna z Tarnowa, której nie potrafiłem zapomnieć. Ambitni homo musicus, którzy nie chcą zamykać się w ramach konkretnego stylu muzycznego, ale chcą eksperymentować, łączyć różne brzmienia i powiem szczerze, że wychodzi im to całkiem zgrabnie :) Grają żywą muzykę, kombinują ze stylami, rapują...

Przeszło osiem miesięcy temu zawitali na forum Wudeka z wątkiem promującym ich płytę Re-Ewolucja - korciło mnie już wtedy, by poświęcić im wpis na moim blogu, ale postanowiłem poczekać na jakąś nowszą produkcję. Sposób rapowania mi nie podszedł wtedy - uznałem go za bezpłciowy i blady. W odpowiedzi usłyszałem, że płyta Re-Ewolucja postała dużo wcześniej, więc jest to stary, tylko nieco odświeżony materiał: jak dobrze rozumiem, to wokale stare, tylko muzyka nowa (brzmienie by to potwierdzało). Album Re-Ewolucja ściągnąć można ze strony zespołu - KLIK.

Postanowiłem poczekać na coś nowego. No i się doczekałem :) Miło, że pamiętali :)

Dajcie mi takie bity, a z chęcią powrócę z muzycznej emerytury!!! Takie bity gościu trzaska, i to w wykpiwanym przez wielu pro-gnojków kombajnie Fruity Loops. To wiecie już, gimbusy, że nie różdżka ważna, ale czarodziej? To, co Kazzam w FL-u wyprawia jest niezbitym dowodem na to, że wystarczy łeb, wyobraźnia i ten amatorski program, by ciachać bity, za które wielu dałoby się pokroić!Klepnąć bit na gotowych, fajnych loopach, to nie taka znowu filozofia. Zgoła inną kwestią jest sposób klepnięcia; można zrobić suche bum bum cyk cyk (parę takich sam zrobiłem), a można też zrobić tłusty wyjebywacz z butów, jakie robi Kaazam. Szacunek, chłopie, mam nadzieję, że to kiedyś przeczytasz!

Vitas (Witalij Władasowicz Graczew) - na Łotwie urodzony rusek, który za trzy miesiące skończy 31 lat. Kompozytor, choreograf, piosenkarz, tekściarz, aktor, projektant mody i eksperymentator. Słowem: człowiek orkiestra, i to nie byle jaka! Wikipedia o nim.

Dla mnie to fenomen nie dający się zmieścić w żadnej skali. A może i geniusz. W każdym bądź razie ktoś, kto swoją twórczością wyjebał mnie z butów nie raz, nie dwa i nie trzy, ale tyle razy, że przestałem liczyć.

Rzadko przypinam innym metkę prawdziwego artysty, bo z mojej definicji to miano jest czymś, na co bardzo trudno sobie zasłużyć. Im niżej poprzeczka, tym więcej osób jest w stanie ją przeskoczyć. Pułap „prawdziwego artysty” jest u mnie prawie najwyżej. Wyżej jest tylko „geniusz”.

Vitas jest prawdziwym artystą. Nie dlatego, że ma zajebiście rzadko spotykaną skalę głosu, ale między innymi dlatego, że swoją muzykę tworzy sam: pisze teksty, muzykę, śpiewa, a gdyby miał jeszcze z kilkadziesiąt par rąk i trochę mnie ust, to pewnie robiłby też za orkiestrę. To jednak nie wszystko: choreografię również sobie sam układa.

W polskim internecie już było o nim głośno za sprawą utworu „Opera #2”, który w każdym swoim elemencie wizualno dźwiękowym miał takie pierdolnięcie, że w szoku byłem jeszcze przez kilkanaście kolejnych odsłuchań. Miazga przez pięciooktawowe M.

On, w swoim stylu, wszystko sam: Opera #2, to jego flagowa kompozycja, która wrażenie winna zrobić nawet na głuchych. Oto moje trzy i pól minuty miazgi:Śpiew śpiewem, muzyką muzyką, a tekst tekstem. Choreo, kostiumy: nie wiem jak Wy, ale ja wyczuwam w tym wszystkim napięcie, emocje, wysoką temperaturę, zajebisty wręcz temperament, może nawet szaleństwo. Zwróciliście uwagę na to, że orkiestra ma zakryte głowy czarnymi worami? A sposób poruszania się Vitasa: między zwrotkami maszerując zatacza koło, z jakby dzikim i szaleńczym uśmiechem na twarzy i podobnym spojrzeniem. Ubrany w czerń i czerwień jak jakiś diabeł - władca swojego piekiełka śpiewa o budowanym przez siebie domku. Momentami uśmiecha się lekko, spogląda niby zwyczajnie, a to tworzy kontrast z dzikością reszty. Świetne jest też spojrzenie, jakie rzuca po pierwszym refrenie, gdy już wydaje się, że ruszy w obchód :) I ten głos... ten wyćwiczony do perfekcji, idealnie czyściutki głos z fantastycznym vibrato. Miazga! Do tego miazga w 100% jego autorstwa.