Oficjalne dane techniczne monitora Asus VH242H uprzejmie informują, iż:

• kąt widzenia w poziomie wynosi: 170 stopni
• kąt widzenia w pionie wynosi 160 stopni

Fajnie? Dużo? Mało? Nie wiadomo, bo to są tylko wartości liczbowe, które niekoniecznie muszą przekładać się na jakość (podobnie jak megapixele w tanich aparatach).

Liczą się wartości użytkowe, a nie maksymalne. Co mi ze 170 stopni widoczności z boku, skoro panoramiczny obraz z takiego kąta wygląda jak pionowa kreska? Co z tego, że mogę z góry patrzyć na matrycę i widzieć obraz nawet pod kątem 160 stopni, skoro jego zniekształcenie skutecznie utrudniało będzie odbiór? Jak w praktyce przedstawia się widoczność obrazu wyświetlanego na matrycy multimedialnej, 24 calowej bestii ze stajni Asusa? Na to pytanie najlepiej odpowiedzieć sobie samemu.

Chciałem wszystko zawrzeć na zdjęciach, ale tych musiałaby być tona, aby wszelkie możliwe ujęcia ukazać. Postanowiłem więc zrobić kilka zdjęć, a resztę uzupełnić krótkim filmikiem. Zapraszam :)

Niespełna czternaście miesięcy temu opracowałem recepturę korzystania z małomiękkiego formatu .docx w wersji trzeciej pakietu biurowego OpenOffice. Wszystko ładnie opisałem TUTAJ. Dzięki wtyczce o nazwie ODF converter można korzystać z najnowszego formatowego wynalazku Microsoftu - plików Office 2007 z rozszerzeniem .docx, nie posiadając tegoż biurowego pakietu.

Czternaście miesięcy temu magicznym składnikiem mikstury umożliwiającej korzystanie z .docx w alternatywnym pakiecie biurowym była wtyczka ODF converter w wersji 2.0-2. Opisałem myk z tym pluginem i tak sprawę pozostawiłem samą sobie. Jak działało, tak działało - a działało... bądźmy szczerzy: raczej kiepsko. Wiele razy sam nadziewałem się na pułapki otwierania docx w czymś innym, niż macierzysty dlań Office 2007. Na dobrą sprawę rola wtyczki ograniczała się do bezbłędnego kojarzenia docx'ów z OpenOffice'm i błędnego odczytywania zawartości tych plików.

Zatrzymałem czas na wersji 3.0-6, przesypiając całą masę kolejnych, bardziej dopracowanych, odsłon ODF convertera. Dziś, po czternastu miesiącach, obowiązuje już wersja 4.0-1, którą to pobrać można np. klikając w ten link.

W poprzednim wpisie zaktualizowałem już odnośnik do downloadu (stary nadal się ściągał - po jaką cholerę trzymają takie starocie? gdyby go wcześniej usunęli, to skapnąłbym się szybciej, że nowa wersja jest i czeka na przygarnięcie).


Zaktualizować wtykę można usuwając starą wersję i instalują w jej miejsce nową.


A jak z jakością takiego rozwiązania? Nowsza wersja ODF convertera wnosi nową - lepszą - jakość w obsłudze małomiękkiego formatu. Co prawda nigdy specjalnie pod lupę nie brałem działania docx-a w OO3, ale wniosek swój mogę uzasadnić w oparciu o poniższą historyjkę :)

Historyjka
Kobieta Ma Oblubienica (zwana też Narzeczoną), używa Office 2007. Kupiła go w wersji pudełkowej z licencją na trzy stanowiska (sic!) Wcale bym się nie zdziwił, gdyby o dodatkowe licencje zatroszczyła się z myślą o upartym mnie, który legalnym być lubi, ale fortuny na biurowe zabawki wydawać nie zamierza ;) Ponoć w sklepie innych opcji nie było, ale ja tam nie wiem. Tak czy owak nadal uparcie tkwimy przy swoim: ona ubóstwia Office 2007, a ja mam to gdzieś i działam w OpenOffice3.

I tak oto moje Narzeczone Urwanie Głowy (mojej) sporządziło sobie garść firmowych dokumentów, które to następnie wydrukowało i wyruszyło z nimi w świat.

Ale zleciało! To już okrąglutki roczek pękł od czasu mojego narąbania się tanim piwskiem (nazwy nie podam, bo wstyd) i zakupienia, w stanie wskazującym na powyższe, zestawu głośników Creative Inspire T3100.

6 listopada 2008 spłodziłem wpis - wpis, który nie tylko zawierał garść opinii o rzeczonych głośnikach, ale był swoistym dowodem na to, że po pijaku wcale nie trzeba bździć sobie pod nogi. Realnym (i to bardzo) jest scenariusz, iż po trzeźwemu tych głośników bym nie kupił. Tych, ani żadnych innych, bo przecież stary zestaw całkiem dobrze sobie grał. Stało się jednak - kupiłem - i tak oto minął rok.

A po roku, psze Państwa, głośniczki są całe, zdrowe i wciąż śrubokrętem żadnym nie rozdziewiczone :)

Rok - szmat czasu, jakby nie patrzeć. Przez ten czas można wiele zepsuć, wiele odkryć i wiele różnych zestawów zaliczyć. W takim razie opierdzielałem się jak talala, ponieważ T3100 są nadal w takim stanie, w jakim były przed rokiem (pomijając kurz) ;) Większość z tych 365 dni spędziły ze mną; czasem tylko nagłaśniały sale baletowe podczas kursów tańca, z czym zresztą naprawdę świetnie sobie radziły.

Przed rokiem byłem ostrożny w swoich opiniach, ale dziś - po roku używania - nie mam najmniejszych wątpliwości co do tego, jakie te głośniki są.


2 x 6W + 17W sub i więcej mocy nie trzeba. Serio! Po co srać kilowatami, jeśli sprzęt jest tyci tyci malusi i prędzej rozleci się od drgań, niż zagłuszy okoliczny festyn? Parametry zestawu Inspire T3100 są jak najbardziej ok, ale jeśli ktoś stwierdzi, że do zrobienia imprezy się nie nadają, to ja stwierdzę, że jest kompletnym idiotą. Imprezę nagłaśniać głośniczkami o średnicy kilku centymetrów? Litości...

Jestem chory, o czym poinformowałem w stosownym, oficjalnym komunikacie. Prawdę mówiąc, czuję się już dobrze, ale czemuż sobie nie poleniuchować dziś, skoro już jutro weekend? :) Szkoda, że tak późno wpadłem na to, aby leżąc w łóżku cieszyć się walorami i wyklinać wady testowanego monitora Asus VH242.

Normalnie pracuję na stacjonarnym piecu zamontowanym na stałe w meblu – takiej meblościance z biurkiem (mało praktyczne to, dziś bym w życiu tego nie kupił). Korzystanie z kompa więc wymaga ode mnie siedzenia w krześle, co średnio fajne jest, kiedy człowieka męczy choroba. Nie dawałem się jednak i dzielnie kurowałem się w pozycji siedzącej, z paluchami rozcapierzonymi nad klawiaturą. Dopiero wczoraj, przed pójściem spać, wykluła się w mojej głowie genialna, lecz spóźniona myśl: podpiąć 24 calowego Asusa do starego laptopa HP Omnibook 6100 i nie wyłazić z wyra.

Miałem pewne obawy, czy stary Radeon Mobility siedzący w Omnibooku wydoli i uciągnie ten monitor. Nie tyle o rozdzielczość się martwiłem, co o proporcje obrazu: rzeczony laptop wyposażony jest w matrycę 4:3, a Asus świat wirtualny pokazuje w ratio 16:9. Gdyby nie było odpowiedniego trybu, to i tak świat by się nie zawalił, bo film w fullscreen i tak wyglądałby jak trzeba. Podłączyłem monitor via standardowe złącze VGA (Asus VH242 posada również HDMI i DVI), monitor z laptokiem rzekli sobie "cześć" i nastał TEN moment: PPM/Właściwości/Ustawienia i szukanie rozdzielczości 1920x1080px... JEST!