Marcin Szumański

Już tak nie nienawidzę wiosny, bo se Allertec kupiłem :) Łykam tabletunię - tak małą, że zdarza się jej nie poczuć w przełyku - i pylące, łąkowe ścierwo może mi naskoczyć! A co! Hmm... właściwie, to te badyle przestały już być ścierwem, odkąd mogę łazić między nimi oddychając pełnią swoich miechów i nic mi się alergicznego nie dzieje :) Genialne są te tabletki, cholera, tylko trochę dobija mnie świadomość, że człowiek już bez tej zasranej chemii normalnie funkcjonować nie może... Znak czasów to chyba i jakiś symptom choroby cywilizacyjnej. Ciekawe, jak w średniowieczu walczyli z alergią? Pijawki wkładali do nosa? A może przeżuwali kulki rtęci?

Odkryłem w pełni moc antyalergicznego Allertecu i chwalę go pod niebiosa! Po paru godzinach bujania się po łąkach, krzaczorach i różnych innych dziwnych miejscówkach, moje wielce niealergiczne Kochanie zaczęło pociągać nosem (hehehe), podczas gdy ja, dotychczasowy alergik, nic sobie nie robiłem z pylącego badziewia :) Allertec rulez, a jam jego dłużnik! Muszę tylko przestrzegać dawkowania, bom gotów uodpornić się jeszcze na ten cudowny środek, a to by oznaczało klapę. Jedna tabletka na dobę i ani ociupinki więcej.

W końcu wiosna przestała być taka straszna. Wczoraj rano zjadłem po raz pierwszy Allertec, by po południu przetestować jego skuteczność. Okazja ku temu była wyśmienita, a przy okazji tej okazji porobiłem trochę fotek: kilka widoczków i parę makro - łącznie 13 zdjęć.

Tu link do galerii w Picasa Web Albums, a dla leniwych slajdszołu poniżej :)

Tytuł drętwy, ale chyba najbardziej pasujący do tego wpisu. Wczoraj była czwarta rocznica śmierci Karola Wojtyły, w Dębicy stoi ponoć największy jego pomnik, rocznicę obchodzono niemal wszędzie, a przed paroma dniami, zanim wstało słońce i opadła mgła, fotografowałem sobie ów pomnik. Zatem treść tego wpisu kręcić się będzie wokół tytułowego pomnika.

Ściepę na ten pomnik, zaraz po śmierci papieża, zrobili wierni, biznesmeni i chyba ratusz też coś grosza sypnął. Projektem figury zajął się pewien artysta z Tarnowa, on też chyba czuwał nad jego wykonaniem. Plac Solidarności, na którym pomnik stanął, kilka miesięcy wcześniej był zwykłą, trawiasto piaszczystą polaną. Gdy popadało, nie dało się przejść, żeby nie uwalić się błotem. Plany odpicowania placu były, ale kopa ich realizacji dała sprawa pomnika. Papież umarł, ludzie chcieli pomnika, więc zrobiono plac. A gdy ten gotowy był, przyjechało trochę ciężkiego sprzętu i dźwigiem pomnik postawili. Dorzucono pjykne oświetlenie i teraz przedstawia się to tak, jak na fotkach poniżej.

To jednak nie był koniec dębickiej wojtyłomanii: w sąsiedztwie pomnika wymyślono sobie zorganizowanie Domu Papieskiego. Nikt tak naprawdę nie jest w stanie wytłumaczyć: po co. Chcieli pewnie ściągnąć pielgrzymów organizując miejsce pamięci i kultu papieża, który w życiu w tym mieście nie był. Dziś wygląda na to, że po cichu wycofują się z tego pomysłu. W budynku niedoszłego domu papieskiego na parterze kwitnie handel i usługi, a wyższe kondygnacje puste. Zresztą... nie śledzę tego tematu, więc chyba na tym poprzestanę.

Teraz 14 zdjęć z sesji we mgle. Nic przy zdjęciach nie majstrowałem: żadnych filtrów i efektów nie nakładałem. Jedynie kilka skadrowałem. Są jakie są i na jakie pozwala mój marny sprzęcik (kompakt Canon A590 IS) - więc nie marudzić :) Jeśli kogoś interesują ustawienia ekspozycji, to kukać w EXIF. Bo gdy wreszcie dorobię się lustra i dobrych zabawek doń... wtedy na całego będę się bawił w fotografera profeszynalistę ;)