Oooo taaaak... ufff... jak Bosko!!! Cel osiągnięty i jest: pełen relax & satysfakcja milion. Niechaj trwa ten stan jak najdłużej!!!

Bo tak to się musiało skończyć...

Wraz z wiosennym przesileniem dopadła mnie zamuła w najgorszym jej gatunku. Brak weny i chęci przechodzący momentami w obrzydzenie do wszystkiego, co stanowiło codzienności mojej treść. Po prostu rzygać mi się tym wszystkim chciało.

To druga taka konkretna deprecha w historii mojego bloga. Pierwsza miała miejsce przed dwoma laty z hakiem i przeszedłem ją dosyć grubo - wszak nawet bloga zamierzałem zwinąć ;)

Sojer fajnie zdefiniował ten stan nazywając go „zmęczeniem materiału”. Trafił w sedno, skubany, a ja, po tłustym odpoczynku, znów byłem jak nowy. Podobnie działo się w ostatnich tygodniach; z dnia na dzień w coraz większym stopniu zmuszałem się do rzeczy, które, gdy jestem na fali, sprawiają mi cholerną frajdę! Bezcenne doświadczenie podpowiedziało: „powtórka z rozrywki, Miszczu! Urlop racz wziąć, bo inaczej ciebie diabli wezmą i nawet szlag cię trafić nie zdąży”. Postanowiłem odpocząć; zresetować świadomość i podświadomość.

Na kilka dni całkowicie odciąłem się od poczty, blogosfery, forów i całej reszty. Wolny czas spędzałem z aparatem fotograficznym. Pomogło :)
Zajebista sprawa wziąć tak aparat w łapę, statyw na ramię i nie bacząc na pogodę wybrać się na długi spacer. Podczas swoich samotnych wędrówek z aparatem zaliczyłem: mgłę, halniak i dwukrotnie deszcz. Skończyło się to lekkim przeziębieniem, ale tona zdjęć sprawiła, że nawet przez moment nie żałowałem :)

Ostatnia sesyjka w plenerze (poniedziałek przed świtem) okazała się być nad wyraz owocną - mgła, deszczyk i miejscówka z potencjałem :) Żałuję tylko, cholera, że tak marnym sprzętem dysponuję... Ponoć nie liczy się różdżka, tylko czarodziej ;) Zaiste, ale w fotografii nie tak oczywiste...

Po pierwsze, to należałoby dupy skopać duetowi z Eski!!! Jeden z drugim cwani zza mikrofonu, inteligenci wielcy po jajkach smyrają się na antenie i ryje cieszą, bo se poopluwają prezydenta. Jeśli to, co zaprezentowali miało być fajne, to się przeliczyli!

Jak nie lubię Kaczyńskich, tak Figurskiego z Wojewódzkim znielubiłem jeszcze bardziej. Nie zamierzam doszukiwać się głębszych przesłań w ich tekstach; nazwanie nawet najbardziej nielubianego polityka „małym, niedorozwiniętym, głupim człowiekiem zwanym prezydentem Polski, Lechem Kaczyńskim” zasługuje nawet nie wiem na co!!! Może na to, by zatrzasnąć łeb w dybach, gacie spuścić w dół i wprowadzić tuzin niewyżytych seksualnie osłów? Wielce wielki Panie Michale, wasza buracka mość?

Wojewódzki jeszcze jeszcze, ale Figurski jak ta miernota, co to od maminego cycusia się oderwała i śladem Dody, czy tam Rutowicz, chce się na piedestał wspiąć. Ambasador koreańskiego szitu, jego mać! Na antenie Eski zapewne (w jego mniemaniu) miało być yntelygentnie i z jajem, a wyszło tyle, że nawet ja staję po stronie Kaczyńskiego. Skopać dupę gnojowi, dowalić kilkaset tysięcy grzywny i niech wraca do tłumaczenia z angielskiego i francuskiego, a dziennikarstwo i spikerkę pozostawi komuś, kto ma klasę. Cholernie niesmaczne to było.

Przegięli w tej Esce obrażając prezydenta.

A prezydent?

A prezydent też przesadził! Jak dawniej ścigał ludzi za byle co, tak teraz postanowił puścić płazem taką zniewagę. W imię czego, pytam? Właśnie teraz powinien pokazać, że ma swoją dumę na właściwym miejscu i winien powalczyć o swoje dobre imię.

Jak wirus, to wirus - ślę go dalej, bo jest tego wart :) Telewizyjne reklamy Axe bardzo skutecznie wbijały się w pamięć: „tak działa Axe - jahuuuu” :) Wyszło ich kilka różnych (pamiętam autobusy, windy), ale właściwie wszystkie były na jedno kopyto.

Zaprawdę powiadam Wam: ukazała się nowa reklamówka Axe, której twórcy odświeżyli nieco schemat. Udała im się ta sztuka wyśmienicie, bowiem spłodzono reklamę z polotem i ze sporych rozmiarów jajem, które wydmuszką bynajmniej nie jest. Nadal wszystko kręci się wokół „efektu Axe”, jednak tym razem jest zdecydowanie ciekawiej. Axe chyba postanowił uderzyć w kolejny, po węchu, zmysł; padło na smak :) W reklamie znanych (i zapewne drogich) gęb nie brakuje :)Wrażenia? Mnie ta reklama ujęła i proszę o więcej na takim poziomie!

Ano: był sobie Dzień Kobiet - zupełnie niedawno; latały chłopy z kwiatkami, wystawały w kilkudziesięcioosobowych kolejkach w kwiaciarniach, a kwiaciarki ściągały do pomocy siostry, córki, koleżanki a nawet chłopów swych (biedaczyska). Grunt, by kwiatki były świeże. Kupić badyla z kilkudniowym wyprzedzeniem to nie był dobry pomysł; wszystko rozkwitnięte, zdychające właściwie, bo se panie kwiaciarki ząbki na Dzień Kobiet ostrzyły. Z tego właśnie powodu, w ulubionej kwiaciarni, na kilka dni przed owym słynnym "ósmym", kwiatka świeżego nie dostałem. Przypomniało mi to ciśnienie, jakie towarzyszy świętu kobiet i postanowiłem, że tego roku nie będę w tym brał udziału i Oblubienicy Swej Kobiecie kupię coś innego: ładnego, żywego, ale bardziej trwałego :)

Końcem lutego zdechły jej dwie rybki - welony. Zdechły, bo dopadło je popularne wśród tego gatunku ryb choróbsko: sterczące łuski, górna płetwa opadnięta, oczy wybałuszone, pękate brzuchy, pływanie do góry kołami... To jakaś bakteryjna, ponoć, przypadłość, która atakuje układ pokarmowy ryby - ten się psuje, a od niego psuje się rybka. Wyleczyć jest to cholernie trudno, a w ostatnim stadium choroby praktycznie niemożliwe. Gdy jedna rybka zdechła, gość w zoologicznym polecił drugą wsadzić do słoika i wstawić do lodówki; tam pod wpływem niskiej temperatury rybka sobie raz na zawsze uśnie i cierpieć nie będzie. Tak też się stało: jedna zdechła, druga poszła spać...
Pomysł z Dniem Kobiet i rybką wydał mi się arcygenialny ;) W przededniu babskiego ósmego, a była to sobota, zabrałem kobitę swą na zakupy - do zoologicznego. Postanowiłem do rybki dorzucić parę akwariowych świrunków, m.in. żwirek kolorowy, badyle sztuczne i żywe oraz jakieś tam chemikalia.