Cud, miód i łorzeszki. Palce lizać i po brzuchu się głaskać. To się nazywa KO! Pięknie, Adamek, pięknie! Widział, że Banks po pierwszym knockdownie jeszcze nie za bardzo na kulasach stoi, więc doskoczył do niego i strzelał w mordę długą serią. Te trzy ostatnie tak soczyste i czyste, że napatrzyć się nie mogę! To było piękne :) Nie ma mowy o narzekaniu na wczesną pobudkę; to piękne zwycięstwo Tomka w pełni rekompensuje niedogodności.


Się już doczekać kolejnej walki nie mogę. Ponoć w okolicach czerwca? Ponoć, ale jeszcze ani trochę nie wiadomo z kim? Pewne jest to, że za wszelką cenę będę się starał obejrzeć to na żywo.

Nosz krew mnie zalała po tym wyczynie Kikuta! Po kiego go na boisko wpuścili???!!! Smuda, na dywanik! Jak była nadzieja i końcówka końcówki, była szansa na jeden cios, to taka łazęga musiała popis dać i zawalić drugą bramkę, zadeptując dogorywającą i tak iskierkę nadziei. By go szlag!!!

W Poznaniu zaczęło się kiepsko, a skończyło się nieźle. Dziś odwrotnie: zaczęło się świetnie, a skończyło klapą. Nie biadoliłbym, gdyby zasłużyli sobie na porażkę, ale tak to nie wyglądało. W pierwszym meczu byli lepsi, w drugim w pierwszej połowie robili co chcieli. A w drugiej klapa. I ten Kikut cały od siedmiu boleści...

Ale i tak podziękowania wielkie za te potężne dawki emocji aplikowane przez Lecha w meczach UEFA Cup. Zajebiste to uczucie oglądać polską drużynę grającą z solidnymi firmami jak równy z równym i prezentującą ciekawe, składne akcje. Może w kolejnych sezonach będzie lepiej, a póki co pasuje życzyć Lechowi wygrania ekstraklasy – co też tutaj czynię.

Świetna marka, świetna drużyna, świetni kibice i współpraca na linii oni-klub. Wzór dla innych. Trochę smrodu z tą korupcją (Reiss coś tam ma na sumieniu) i czas pokaże, czy śmierdzi to tylko z wierzchu śmierdzi po dotyku ze zgnilizną, czy to wewnętrzna zgnilizna na wierzch wyłazić zaczyna. Czas pokaże, a póki co jeszcze pikawa wali emocjami związanymi z rewanżową potyczką Lecha z Udinese. Szkoda, kurna, szkoda. Tak dobrze to wyglądało do przerwy...

Wprowadzenie Kikuta na boisko chyba po nocach śnić się niejednemu będzie (z Franzem na czele, zapewne). Reszta drużyny solidnie, z błyskami Stilica, Lewandowskiego, Arboledy i Rengifo. Mam jeszcze spore zastrzeżenia do bramkarza Lecha; bramkarz przede wszystkim ma łapać piłkę. Do piłki wychodzi się z nastawieniem „złap ją”, a nie „odbij ją”. A ten odbija niemal wszystko co się da, a wiele z tego dałoby się złapać. Musi nad tym popracować, bo takie niełapanie lubi słono kosztować. I boleć.