Dopadłem Vistę i zaczęło się... Zainstalowałem szit chcąc się nim pobawić bez aktywacji przez te 30 dni, na które łaskawie pozwolono. Wiedziałem, że ucierpi Debian, ale przecież są sposoby na przywrócenie menu GRUB. No właśnie, sposoby są, ale czy każdy działa? Otóż NIE.

Chyba dopiero za czwartym podejściem udało mi się. Wcześniej szukałem, sprawdzałem, próbowałem udoskonalać kolejne metody, ale z mizernym skutkiem. Poniższy sposób działa na pewno!

Uruchom Ubuntu w wersji LiveCD, w menu „Aplikacje/Akcesoria” odpal terminal i do roboty. Wpisuj kolejne komendy:

sudo mkdir /mnt/root

sudo mount -t [SYSTEM PLIKÓW partycji, na której jest Twój „utracony Linux”, np. ext2, ext3 itp.] /dev/hda[numer partycji root] /mnt/root.
Przykładowo: jeśli Linux zainstalowany jest na partycji hda7 z systemem plików ext3, to powyższe polecenie powinno wyglądać tak:
sudo mount -t ext3 /dev/hda7 /mnt/root

sudo mount -t proc none /mnt/root/proc

sudo mount -o bind /dev /mnt/root/dev

sudo chroot /mnt/root /bin/bash

sudo grub

Po ostatniej z tych komend w terminalu zgada do Ciebie sam GRUB :) Wtedy rzuć mu trzy następujące hasła:

find /boot/grub/stage1 - w odpowiedzi na nie otrzymasz oznaczenie partycji, którego musisz użyć w kolejnej komendzie. Jeśli GRUB powie, że (hd0,5) to wpisz:

root (hd0,5)

GRUB przygotowany, teraz tylko trzeba wstrzyknąć go do sektora rozruchowego dysku :)

setup (hd0)

Tyle. Ładnie pożegnaj się z panem GRUB-em wpisując mu w okienku terminala quit, później exit i gdy opuścisz Terminal, zresetuj komputer i ze starego, dobrego GRUB-a wystartuj swój ulubiony system operacyjny :) Odzyskany GRUB zachowuje swoje dawne ustawienia, jak np. kolejność systemów, ich nazewnictwo czy czas oczekiwania na wybór.

A ja pochwalę się: ZNOWU MAM DEBIANA!!! Tyle ciszy na blogu było, że zastanawiałem się nad napisaniem notki „Mój blog też”, pijącej tytułem do poprzedniej, o Naszej-Klasie. Wybrnąłem, z czego jestem dumny, bo niektórzy całe swe życie poświęcając walce z systemem, a ja w trzy dni wygrałem nie z jednym, a z trzema! To jest dopiero wyczyn! :)

Pamiętacie gry, w które przed laty godzinami cięliście? Te proste, DOS-owe gierki kijową grafikę nadrabiające niebywałą grywalnością? Bo widzicie...

...dostałem kolejny numer magazynu Linux+ z zadaniem zrecenzowania wybranego artykułu. Wybrałem, zdecydowałem... zanim jeszcze zajrzałem do środka. Na okładce grudniowego wydania jak byk pisze "Hity na zimowe pulpity. Powrót do gier z młodości". Odszukałem ten artykuł w spisie treści, później przejrzałem ilustracje doń i pikawa moja zamarła na widok screena z gry Lotus 3. Ja na tą grę poświęciłem spory kawał swojego dzieciństwa i cały żywot mojej Amigi500! Stara miłość nie rdzewieje, a ja te wyścigi pokochałem od pierwszego zagrania :) Jak dziś pamiętam te pojedynki na dwa dżoje z ojcem, bratem, kuzynami czy kto mi się tam jeszcze napatoczył. Fajniej się grało we dwóch żywych niż sam na sam z kompem. Klimat w dużym stopniu tworzył obraz na ekranie podzielony poziomo na dwie części: na górze jechał jeden, a na dole drugi plejer.

Początek ośmiostronicowego artykułu "Hity na zimowe pulpity" znajdziecie na stronie 58. grudniowego wydania Linux+. Autor tekstu, Piotr Maliński, podaje sposoby uruchomienia oldskulowych gier na platformie Linux. Gry można odpalić za pomocą Dosboxa (emulatora DOS-a) lub powszechnie znanego udawacza okienek - Wine. Autor do opisu każdej z omawianych gier podał krótką instrukcję uruchomienia jej z informacją, na którym emulatorze gra ruszy.