Wszedłem w konszachty z diabłem i ubiłem interes: przez okrągły rok diabeł będzie dawał mi gazetę w zamian za recenzję dowolnego artykułu zamieszczonego w niej. Gazeta 25 zł, recenzja 25 minut - jak dla mnie ok :) Pierwszy numer Linux+, jaki trafił w moje łapy, to listopadowe wydanie, do którego dołączono płytkę instalacyjną Fedora 9. Na płycie upchano również multimedialny kurs AIX Net, ale ten mnie akurat mało obchodzi. Fedorę sprawdzę, skoro sama za mną łazi :) Ostatnimi tygodniami zastanawiałem się nad przetestowaniem jakiejś niedebianowej dystrybucji i nie mogłem się zdecydować. Więc diabeł zdecydował za mnie :)

Listopadowy Linux+ zawiera kilka ciekawych artykułów. Długo zastanawiałem się, który z nich zrecenzować (nie lubię tego słowa, ale synonimy, jakie do głowy mi przychodzą, mogłyby zabrzmieć idiotycznie), ale po kilku rzutach oczami na arty i teście smakowym wybrałem wypociny Łukasza Ciesielskiego pt. "Jak żyć bez X-ów?". Łukasz opowiada o tym, jak fajnie można sobie zorganizować życie bez środowiska graficznego. Przedstawia on linuksowanie w trybie tekstowym będące efektem wyboru. Fajne to i zalatuje niemałą wirtualną przygodą, z której zdobyte doświadczenia i umiejętności mogą przydać się wtedy, gdy o przejście w tryb bezokienkowy nikt nie zapyta.

Poza tym... miny znajomych oglądających w konsoli film - bezcenne :)

Się stało... Zassałem obraz iso nowego Ubuntu w wersji z 27 października, na drugi dzień zainstalowałem i przez dwa z rzędu bawiłem się nim. Teraz mam zaszczyt podzielić się swoimi wrażeniami z pracy na 8.10 Intrepid Ibex.

Do tej pory według mnie słowa "Ubuntu" i "szybkość" pasowały do siebie tak, jak "Lech Kaczyński" i "koszykówka". Jednak 8.10 bardzo pozytywnie zaskoczył mnie szybkością uruchamiania aplikacji i responsywnością. Błyskawicznie też się wyłącza, ale za to wstaje dłużej od poprzednich wersji. Jednak ogół na wielki plus i wygląda na to, że całkowicie przesiądę się na Linuksa. Nie pierwsza i nie ostatnia zapewne taka przesiadka, ale nie ja jeden tak mam :) Tych przesiadek było już parę i pewnie tyle samo jeszcze przede mną. Jednakże nowy Ubuntu, to już nie tylko nowe wersje aplikacji, jądra, nowe numerki i nazwy kodowe. To też nowa jakość: nieoptymalizowany pode mnie Intrepid Ibex działa dużo szybciej, niż starsze wersje dystrybucji po intensywnej kuracji odchudzającej. Szybko, naprawdę szybko!

Na dzień dobry Ubuntu, z litanią autostartowanych apletów i nowenną usług, zeżarło nieco ponad 230 MB RAM. Ale wyłączyłem Update Manager i kilka innych zbędnych mi świrunków, przez co mieszczę się teraz w dwóch setkach RAM z zerem na SWAP-ie. Różnicy w szybkości nie czuć, ale ja mam komfort psychiczny, że nie marnuję pamięci i procka.

Coś tam było o nowym motywie, który zadebiutować miał w najnowszej wersji Ubuntu... powiadam: rewelacja żadna, bo wygląda jak jedna wielka brązowa kupa z widoczną siekaną marchewką. Już standardowy Human lepiej się prezentuje (dzięki Bogu pozostał domyślnym motywem).