Już prawie jest, jeszcze tylko kilka dni, jeszcze moment... Nowa odsłona biurowej darmochy zwanej OpenOffice oficjalnie ukaże się lada dzień! Ale już teraz pobrać można najnowszą wersję kandydującą do miana stabilnej "trójki", zainstalować i zobaczyć jak wymiata to ołpensursowe cudo :) Rewolucja z rewelacją niczym rewolta rewolwerowców wykopie wszelkiej maści odpowiedniki by M$ z rynku i zajmie należne jej miejsce. Wersja trzecia to przełom na miarę wynalezienia żarówki!

A tak serio, to rewolucji nie ma i zmiana pierwszej cyfry oznaczającej wersję moim zdaniem dokonana została na wyrost. Spokojnie mogli do dotychczasowej dwójki dostawić ósemkę i OO 3 wypuścić jako OO 2.8, a trójkę zostawić dla bardziej rewolucyjnego wydania pakietu. Nie da się nie zauważyć kilku znaczących zmian zarówno w funkcjonalności jak i w interfejsie, ale są to zmiany na co najwyżej 2-3 stopniowy skok w numeracji po przecinku wersji drugiej. Tak, szanowni moi drodzy, jestem z lekka rozczarowany nową odsłoną pakietu OO. Nie obchodzą mnie głosy, że za darmo i trza się cieszyć, bo cieszyć się mogę też starszymi wersjami: jak choćby 2.4, na której do tej pory sprawnie działałem. Teraz wpis ten płodzę na nowiutkim Writerze z OO 3 i mam lekkiego pietra, czy czasem mi się tu nie zwiesi. Zapisuję zamiany po każdym kolejnym zdaniu, bo raz jeden draństwo tak właśnie mi się zwiesiło. Fakt, że było to jakieś testowe (beta chyba) wydanie na Linuksa, którego na dodatek miałem również w jakiejś beta wersji - nie mniej jednak uraz pozostał i teraz dmucham na zimne (odzyskiwanie dokumentu wtedy nie zadziałało).

Po różnych perypetiach własnych z testowymi wersjami Debiana zdecydowałem, że stabilna wersja tego systemu będzie wyborem najlepszym. To nic, że wersje oprogramowania nie najnowsze: przede wszystkim ma być szybko i stabilnie. I tak oto trwałem przy swoim, do czasu. Przeczytałem, że zamrożono linię testową Lenny w celu dokładnego odpicowania szczegółów. Zdarłem więc CD1 (DVD nie chciało mi się drzeć, bo i tak później ręcznie dociągam co mi potrzeba), wypaliłem i położyłem pod nosem, by nie odwlekać sprawy w nieskończoność. Wersja obrazu mojej płyty pochodzi z 8 września, zdarłem go chyba 9-ego. Tak czy owak z dziesięć dni potrzebowałem by zabrać się za instalację. To w dużej mierze zasługa dupowatego piątku: niby weekend, niby powinna się paszcza z tego powodu cieszyć, ale za oknem szaro i buro któryś dzień z kolei, w dodatku bez szans na poprawę w najbliższych 48 godzinach. Po obiedzie zdecydowałem, że czas już zacząć weekend. Praca poczeka do poniedziałku, i tak moja produktywność na poziomie do zera zbliżonym.
Instalacja poszła gładko. Jako, że płyta nie była już taka znowu najświeższa (nowe kompilacje pojawiają się co tydzień) zdecydowałem o instalacje z kabelkiem od neta wpiętym w kompa swego. Tak więc instalator sam sprawdził aktualizacje, ściągnął to, co nowsze i dopiero zrobił z tym to, do czego został stworzony. Aktualizacji sporo było: sądząc po czasie trwania downloadu coś w granicach 350-400 MB.

Za darmo nic nie ma... No, prawie nic, bo za darmo jedynie w mordę dostać można - choć i w tym przypadku darmo może być sprawą względną. Tak czy inaczej słowo "gratis" łazi za nami jak smród za gaciami. A przecież tacy sprytni jesteśmy i świadomi tego, że za gratisowe 25% soku owocowego tak naprawdę płacimy. Ale człowiek jak nie głupi to chytry, a w większości przypadków jednocześnie taki i taki. "Sprzedam okno - jeśli zapłaci pan gotówką, to piękny widok dodam gratis" - nie dam sobie łba uciąć za to, że nie znajdzie się chętny.
Wiemy jak to jest z darmowymi bonusami do kupowanych produktów, a czy wiemy, jak jest z rabatami np. z tytułu posiadania karty stałego klienta? Wyobraźcie sobie, że jest sobie taka jedna apteka, w której ceny po 5-10 procentowym rabacie są i tak od kilku do kilkudziesięciu procent wyższe, niż gdzie indziej. Wejście do owej apteki znajduje się ~20 metrów od wyjścia z przychodni: ludzie prosto od lekarza wchodzą do pobliskiej apteki, dostają karty stałego klienta i cieszą się z rabatów. Mój dziadek też się na to złapał, bo przez parę lat kupował tam leki. Do czasu, aż nie zdążył i musiał wykupić receptę (tę samą co zawsze) w innej aptece. Był w szoku, że bez rabatu zapłacił 50 zł mniej (z rabatem niecałe 240 zł, bez rabatu niecałe 190 zł) za te same leki. Sprawdziłem i ja na przykładzie balsamu do ust. W tej "z rabatami" bez rabatu zapłaciłem 8,21, podczas gdy gdzie indziej cena waha się w granicach 6,70 zł do 7,10 zł. Inny przykład zdzierstwa tej apteki? Jakaś babska dieta (moja używa) kosztuje 41 albo 43 zł, a w jednej z największych aptek w mieście 25 zł! Panadol Extra 8 tabl: 4,60, a w Rossmanie ten sam lek w takim samym opakowaniu 3 zł z małym hakiem (19 albo 49 groszy). Z tego wynika, że nawet z 10% rabatem zapłacę więcej, niż gdziekolwiek indziej.
Dopóki się ludzie nie połapią, dopóty będą tam kupować.

Kiedy wreszcie te zbaraniałe spółdzielniane decydenty zaczną grzać???!!!!! Ludzie kochani, to jest skandal!!!

Przyszło złamanie pogody i w sobotę temperatura spadła poniżej 15 stopni, a od poniedziałku słupkowi termometru najwygodniej jest pod kreseczką oznaczoną liczbą 10. Zimno na dworze, zimno w mieszkaniu... Szczęśliwi posiadacze własnych domów z własnym ogrzewaniem. A ja, mieszkający ulica_budynek_przez_mieszkanie marznę, bo komuś komitety osiedlowe zastępują rozsądek. Szukam po necie informacji o sezonie grzewczym, pytam znajomych i na dobrą sprawę wiem większe nic, niż wcześniej. Masa rozmaitych informacji, z których trudno wykminić właściwą dla mojej sytuacji. Wiem, że na zawołanie grzać powinni jeśli:

• przed kalendarzowym sezonem grzewczym przez trzy dni z rzędu temperatura powietrza na dworze wynosi mniej niż 15 stopni Celsjusza
• komitet osiedlowy zwróci się do spółdzielni z żądaniem włączenia ogrzewania

Nie wiem co o tym myśleć, bo pierwszy podpunkt nijak się ma do rzeczywistości, a drugi... (sic!) ...drugi każe wątpić w obecność rozumu w łepetynach ludzi odpowiedzialnych za ciepło w mieszkaniach kilkunastu tysięcy mieszkańców spółdzielni!
Zasada taka: jeśli jest zimno, to trzeba grzać - co nakazuje rozsądek albo komitet. Tego drugiego używa się w sytuacji, kiedy brak pierwszego. Ale tak już zupełnie z boku, to mówię Wam: w tej chwili gówno mnie obchodzi, czy się zbierze komitet i zażąda ciepła, czy po prostu do biura spółdzielni wpadnie jakiś zmarznięty choleryk i pomoże podjąć decyzję o obudzeniu panów z ciepłowni. Numer telefonu mam i po obiedzie nie zawaham się go użyć. Zimno w mieszkaniu jak cholera: człek ubrany na cebulkę, pracować się nie da, spać się nie da, wziąć prysznicu się nie da, a nawet racjonalne myślenie z trudem przychodzi. Jedna dłoń bardziej zimna od drugiej & para z pyska buchać zaczyna i nic, tylko termofor w gacie i pod kołdrę wiać.

Piałbym z zachwytu, ale się wstydzę :) Na tle oglądanych w ostatnim czasie bladych filmów ten był aż nadto wyrazisty. Thriller pełną gęba, psze państwa! Wkręcił mnie tak mocno, że nawet do kibelka nie poszedłem, choć już od połowy filmu było z czym. Mam nadzieję, że pęcherz mój wybaczy mi te rozstępy :) Kurczę, dziwny ten film jest. Z jednej strony można nazwać go przewidywalnym, z drugiej strony jednak ma to jajo, które sprawia, że człowiek nie nudzi się w trakcie oglądania. Fabuła filmu oparta jest na sprawdzonych patentach, ale całość podana jest w sposób zasługujący na moje największe uznanie. Brawa dla panów reżyserów Michaela i Mike'a Barker'ów. Odstawili kawał naprawdę dobrej roboty, udowadniając, że bez gigantycznego budżetu i kosmicznej obsady można zrobić film, który idealnie pasuje do definicji swojego gatunku.
W kontekście myśli zawartych we wpisie o filmie "Nieodebrane połączenie" zastanawiam się: jak duży wpływ na poziom "Godzin strachu" ma fakt, iż w jego tworzeniu nie brali (przynajmniej oficjalnie) udziału amerykanie? ;)