Aż mnie krew zalała jak o tym przeczytałem! To już są kpiny i szastanie instytucją „Żałoby narodowej”. Miłościwie nam panujący Kaczyński do reszty raczy przeginać: to już czwarta żałoba narodowa w ciągu ostatnich dwóch lat! Ja rozumiem, że pan prezydent jest bardzo smutny, bardzo rozpacza nad losem swoich kochanych rodaków, ale dlaczego zmusza ponad 30 milionów innych, niekoniecznie smutnych, ludzi do smucenia się razem z nim? Wystarczy, że na niewielkim obszarze zginie z 20 osób i już flagi lecą w dół, bo pan prezydent pogrąża się w rozpaczy. A co z dziesiątkami zabitych każdego dnia w wypadkach drogowych? Panu prezydentowi nie jest przykro, że na państwowych drogach giną nierzadko całe rodziny? Jeśli nasz czuły Kaczyński ma takie wrażliwe serdusio, to ja poproszę o wprowadzenie trwałej żałoby narodowej! Będziemy krajem pogrążonych w rozpaczy szaraczków, którym zrozpaczony prezydent odmawia uciech (koncerty, inne imprezy etc). Kogo on chce tą żałobą kupić? Już po wypadku w Halembie w kilku serwisach internetowych pojawiały się felietony na temat bezsensowności "takich" żałób narodowych. W większości przypadków autorom wtórowali internauci komentujący ich felietony: pan prezydent niech sobie komputer sprawi i niech poczyta, co mówi wolny naród w wolnym medium - internecie.

116:110, 116:112, 118:109 dla Andrzeja Gołoty, a więc jednomyślne zwycięstwo na punkty. Eh, brakuje Gołocie tego kończącego dzieło zniszczenia ciosu. Gdyby takowy posiadał, to walka na pewno nie trwałaby pełni zakontraktowanego czasu: na moje oko 5 knockoutów należało się tylko w czterech ostatnich rundach. Jakiś podbródkowy bardzo by się Gołocie przydał, choćby na takich klinczerów, jakim okazał się być Mollo. Rywal Gołoty rozczarował: spodziewałem się po nim czystego, ładnego boksu, a ten urządził sobie festiwal wieszania się, ukłonów i walenia z bani. Słabo, moim zdaniem, spisywał się też sędzia: gdzie miał oczy, kiedy Mollo uderzał po komendzie? Lekką ręką mógł jeszcze ze 2-3 punkty odjąć Mike'owi - tym sposobem może by mu przypomniał, na czym boks polega. Ale i bez pomocy sędziego i lewego oka Gołota udowodnił, że jest wielkim pięściarzem. Respekt. No i ciekawe, co na to szanowny Don King? Obiecywał Gołocie walkę o pas szpanerskiej federacji i teraz rodzi się pytanie: czy obietnicy dotrzyma? Jakby nie patrzeć, tą walką Gołota niezbyt mógł pokazać, na ile faktycznie jest gotowy walczyć na najwyższym poziomie. Kondycji, wytrzymałości i serca do walki po dzisiejszym pojedynku odmówić mu nie można, ale to nie wszystko, by mistrzem zostać. Andrzej walczył tak, jak przeciwnik na to pozwalał - z wyborem tegoż niezbyt trafili.

- Panie prezydencie...
- Panie premierze, źle pan akcentuje słowo "prezydent". Z szacunkiem proszę
- Przepraszam, panie prezydencie, poprawię się
- To proszę się poprawić, premierze, bo to godzi w majestat mój
- W porządku.. na czym to stanęliśmy?
- Przepraszam, ale to nie wiec, żeby stać, tylko posiedzenie najwyższej powagi
- Powagi pan powiada...
- Jestem prezydentem i dzisiaj ja tutaj rządzę
- Ja rozumiem...
- Panie PREZYDENCIE!!!
- Ale ja jestem premierem..
- To ja jestem prezydentem i pan dobrze o tym wie
- Wiem...
- To czemu pan jest niemerytoryczny?
- Mogę być merytoryczny, panie prezydencie
- To niech pan będzie i nauczy się odpowiednio akcentować słowo "prezydent"
- Pani minister to potrafi
- To ja decyduję o tym, kto co potrafi!
- Ale..
- Niech więc mówi pani minister
- Panie...
- PREZYDENCIE!!! Jestem prezydentem!

Się wszystko okaże nad ranem. Trener Gołoty, Sam Colonna i promotor, Don King, pieją z zachwytu nad formą Andrzeja. Kiedyś też piali, więc ta ich euforia zbytnio mi się nie udziela. W ostatniej walce z McBride'em Endrju pokazał charakter i wolę walki, jakiej w poprzednich walkach na próżno było u niego szukać i to napawa nadzieją, a nie ohy i ahy Kinga i Colonny. Transmisja z gali o trzeciej nad ranem, ale chyba nie będę ucinał sobie drzemki: będzie kawa za kawą, a nad ranem ruchy i wyraz twarzy robocopa :)
I coś niesamowitego: po raz pierwszy od bodajże siedmiu lat, galę bokserską pokaże TVP, a nie żadne prywatne, komercyjne twory! Chwała i dziękczynienie, choć bez większej różnicy mi to, na jakim kanale, bo Polsaty i inne takie też mam :) Jednak fakt godny odnotowania, bo to najlepszy dowód na to, że publiczna telewizja przebaczyła Gołocie jego wpadki z przeszłości (jak przegrana po 53 sekundach z Brewsterem).
Dopiero za 14 godzin zasiądę przed telewizorem, ale już od paru dni po głowie błąka mi się pytanie: na co faktycznie stać Gołotę? King z tym drugim chwalą go pod niebiosa, ale to normalne: koniunkturę napędzają, zwiększają (i tak już wysokie) ciśnienie wśród kibiców zainteresowanych dzisiejszą walką Gołoty z Mike'm Mollo. Ten drugi, młody, 20 walk, 19 zwycięstw (12 przez KO) znany jest z bardzo ofensywnego stylu walki od pierwszego gongu. Gołota na to: mówicie o jego ataku, a zapominacie o obronie. Czyżby Gołota nastawiał się na bicie z kontry? Ponoć już w pierwszej rundzie zamierza pokazać Mike'owi, że równie ważna jest defensywa.

Czas zdmuchnąć kilkudniową warstwę kurzu, jaka zaczęła pokrywać blogasa :) Cóż, dałem się wybić z rytmu codziennego popełniania nowych wpisów: a to nagrywki, a to klejenie, a to kobitka, a to pracowanie - i takim oto sposobem straciłem kontakt z weną. Ja nienawiżu etogo.
Dobre dwa dni walczyłem o brzmienie wokali i ostatecznie z wyniku tej konfrontacji nie jestem zbytnio zadowolony. O ile wena do pisania nowych tekstów poczuła drugą młodość, o tyle gdzieś ulotnił się dryg do wyciągania czegoś z niczego. Mam tu na myśli brzmienie mikrofonu: dawniej potrafiłem podstawowymi narzędziami edycyjnymi sporo wycisnąć z kiepskich wokali, a teraz z wachlarzem wtyczek nie radzę sobie z brzmieniem zbierającego świetne recenzje mikrofonu (Octava MK319). To deprymujące i etogo toże nienawiżu.
Nienawiżu toże motyli ;) W sensie zamotylenia, bo do samych owadów nic nie mam (z wyjątkiem ciem, komarów i tych tłustych much). "Zamotylenie", to mój synonim słowa "zakochanie" i używam go do określenia stanu towarzyszącego świeżo upieczonym parom - te tzw. "motylki w brzuchu" ;) Nienawiżu ich, bo wnerwiają i z prawdziwą miłością niewiele wspólnego mają. Dobrze, że w każdym wypadku kiedyś się wynoszą, bo bym chyba zwariował przez nie. Ale bez obaw, Towarzysze Drodzy, nie zamierzam zacząć truć o miłostkach i tego typu dyrdymałach: tylko pozdrowię moje kochanie (:*) i wracam do starego stylu ;)