To już jest, ku*wa, przegięcie! Zadania domowe - nielegalne. Odpytywanie przy tablicy - nielegalne. To może knajpy klasowe i nauczycielki go-go będą legalne, co? Smarkaczów do tablicy przykuć i uczyć, a nie ku*wa traktować jak panów. Do czego to zmierza, że gnój jest jeszcze pod prokuratorskim kloszem, a już mu wszystko wolno: alkohole, dupy, fotka, gry komputerowe - wszystko, tylko nie szkoła, ponieważ jakiś idiota już dziś uczniom w dupy włazi, bo pewnie za parę lat zamierza kandydować na prezydenta. A stać cię, mądralo, na wypłatę milionowych odszkodowań dziesiątkom milionów absolwentów szkół? Zapłacisz te miliony mnie, moim rodzicom i ich rodzicom? Zapłacisz nie tylko za zadania domowe i wołanie do tablicy, ale też za bicie wskaźnikiem, linijką, kary klęczków itp.? Bo jeśli wprowadzisz swoje ciotyzmy, to ja pierwszy w kolejce stanę po moje miliony złotych zadośćuczynienia za łamanie moich konstytucyjnych praw + szkody moralne + pompki za bekanie. Teraz, to już do reszty się gnojom w dupach poprzewraca. Przez zadania domowe nie mają czasu? Na co niby? Na gry? Na fotkę? Na piwo w krzakach? Na lody po piwnicach?

Giertych, wracaj!!!!!!

Porządki, porządki, porządki. Wczoraj, nie bez bólu serca, pożegnałem się z moim artystycznym chlewem w pokoju. Po tych zabiegach my room odpicowany jest i lśni tak, że teraz nawet wizyta teściowej niestraszna :) Jedynie dywanu nie wytrzepałem, bo przez całe wczoraj trzepak był zajęty. Musiałem więc zastosować sprawdzony patent: budzik na 4 rano i ogień :) Doświadczenie pewne w tym mam: kilka lat temu, przed Wielkanocą, również o tak wczesnej porze urzędowałem na dworze z trzepaczką i dywanami. Wtedy, najwidoczniej ktoś mi pozazdrościł pomysłu, bo niedługo po tym, jak skończyłem, koło bloku chodziło dwóch policeman'ów z latarkami. Czy ludzie nie rozumieją, że trzeba sobie radzić, skoro przez cały dzień toczy się ogólnoblokowa walka o zajęty trzepak? Jedna rodzinka na patent fajny wpadła, bo trzepał ojciec, syn i matka :) Na zmianę nosili dywany i machali trzepaczką, przez co nikt im stanowiska trzepania nie zajął. Spryciarze. Ja na brata wczoraj nie miałem co liczyć, bo ze swoją babą świętował drugą rocznicę bycia ze sobą - gratulacje dla nich! (flaszka dla brata gdzie?).

Tak w ogóle, to miałem szczęście, że ze sprzątaniem uporałem się wczoraj: było trochę mycia, a dziś nie ma wody. Nie wiem, czy rura jakaś pękła, czy może profilaktyczne coś naprawiają...? Wody nie ma i kropka. Resztka w czajniku ledwie na kawę wystarczyła. Rodzinka moje sprzątanie podpina pod święta, a to nie tak jest do końca: po prostu w powietrzu czuć atmosferę sprzątania, więc się przyłączyłem, bo i tak kiedyś pasowało ten syf ogarnąć. Możliwości rozwoju burdelu były na wyczerpaniu, a wiadomo, że każdy klocek kiedyś się skończy i rzeźbiarz nie ma już w czym strugać. Dwa tygodnie miną i bałagan będzie jak nowy - tak być musi, bo tylko wtedy wiem, co gdzie jest. To pozwala mi czuć się bardziej komfortowo, a taki wszechobecny cycuś glancuś porządeczek ciągle mówi: "uważaj, gdzie co kładziesz, odstaw na miejsce, nie rusz, nie przekładaj, a najlepiej wyjdź".

Pod znakiem tego linku: http://www.blogroku.pl/szuman,gv4nt,blog.html zakończę rok 2007 i rozpocznę 2008. Oczami wyobraźni już widzę te tłumy ludzi chcących zobaczyć z bliska bloga roku ;) Widzę te tysiące komentarzy dziennie oraz setki maili od osób chcących zwrócić na siebie uwagę autora najlepszego polskiego bloga roku 2007. Widzę też te maile od admina serwera, w których grozi zablokowaniem bloga za zbyt duże obciążenie serwera. Wyobrażam sobie też, jak ze świeżo wygranego laptopa HP odpisuję zdenerwowanemu adminowi: „Panie adminie! Utrzymywanie na swoich serwerach bloga roku, to dla Waszej firmy ogromny zaszczyt! Proszę więc zamknąć kalapitę i dołożyć starań, aby serwer nie zdychał. W przeciwnym razie rozpowiem via. blog, co to za firma ma takie liche serwery” ;)Tyle żartów. Skusiłem się na udział w konkursie na blogasa mijającego roku, bo laptopy rozdają ;) Powodzenie w pierwszym etapie konkursu zależy od głosów czytelników bloga, czyli w tym momencie wypadałoby posmarować wazeliną i kombinować, jak tu tego, żeby tego i mieć głosów dużo ;) W obliczu takich sytuacji chciałoby się mieć za ziomka kogoś z wpływami, zasięgiem i charyzmą Rydzyka :) Ale nie ma tak łatwo!

Nie oszukujmy się: nie da się przerobić Windowsa na Maka, Maka na Linuksa, Linuksa na Windowsa, czy też każdego na każdy we wszelkich możliwych kombinacjach. Każdy system jest inny i to wystarczy, aby śmiało, z całą pewnością powiedzieć "nie da się". Choć nie da się zmienić tego, co w środku, można kombinować na zewnątrz, z wyglądem środowiska graficznego, ale - nie ukrywajmy - cudów się nie zdziała. Jedynym, możliwym do osiągnięcia, efektem jest "upodobnienie" jednego do drugiego. Gadanie "przerobiłem Linuksa na Windowsa" itd. jest totalnym idiotyzmem, w który wierzą jedynie ci, którzy innego systemu na oczy nie widzieli. Skąd więc taki tytuł wpisu? Tłumaczę: skoro nie da się przerobić, to można przynajmniej upodobnić. Po co? Po pierwsze: dla poprawy wyglądu pasków, ikonek, kolorów itd. (efekt wizualny), a po drugie dla wygody użytkowania (efekt praktyczny). Apple słynie z tego, że potrafi zadowolić każde oko - nawet to podpięte do najbardziej zrytego gustu. Przyznam, że to prawda. Nawet ja powoli staję się zwolennikiem jabłuszkowych interfejsów, choć te do niedawna kompletnie do mnie nie trafiały. Dobra, do rzeczy :)

Dżeyson był menelem (żulem, chlorem, czy jak tam jeszcze się to zwie). Norbi, początkowo dla żartu, kręcił filmiki o nim, ale z czasem zmienił styl. Postanowił pomóc Dżeysonowi, wykorzystując do tego celu potencjał internetu. W efekcie słowa otuchy i motywacji napływały różnych językach świata, powstał rapowy kawałek specjalnie dla Dżeysona, który także miał dać mu siły do walki z alkoholizmem. Akcja powiodła się, Dżeyson po dwumiesięcznym pobycie na odwyku wrócił do normalnego życia :) Wzruszające jest to, że w tak bezinteresowny sposób ludzie potrafią coś zrobić dla drugiego: nie znając go dać mu siłę do walki o własne życie. Refleksja: ile razy śmiejemy się, drwimy i gardzimy ludźmi nieszczęśliwymi? Mówię właśnie o tych menelach spod monopolowego, na których spoglądamy w wyższością człowieka zdrowego, zadbanego, normalnego, cywilizowanego. Ilu wśród nich jest takich Dżeysonów, którym brak sił, by samotnie walczyć o swoją wolność, a reszta "normalnych" ich już spisała na straty?