Płyta pabianickiego "Klimatu" pt. "Pandemonium", to jeden z tych nielegali, dzięki którym załapałem, że oficjalne wytwórnie wcale nie mają wyłączności na wydawanie najlepszych albumów i że w podziemiu również powstaje wiele produkcji na najwyższym poziomie - słowem: podziemie też może być zajebiste. Dziś jaram się właśnie nielegalami robionymi dla zajawki, własnymi siłami - słychać tam, kogo na ile stać. Album "Pandemonium" niedługo skończy 4 lata, ale moim zdaniem jest to płyta z gatunku "forever young", czyli taka wiecznie młoda, która bez względu na datę premiery, zawsze dobrze się przyjmie. Tracklistę (spis wałków na drugim obrazku) tworzy 16 pozycji: 14 kawałków + 2 bonusy (remixy "Ona" i "To jest tak").
Czym się płyta charakteryzuje? Lajtowy flow, kozackie bity i mnóstwo historyjek (tzw. storytellingów), sporo ciekawych rymów, nie brak też humoru. Najgłośniej chyba zrobiło się wokół, jedenastego na liście, utworu "18celpal", który jest swoistym, instrumentalnym dissem na 18L ("18celpal" powstał na tym samym loopie, co słynne "Jak zapomnieć" - z tą jednak różnicą, że ten loopie w "18celpal" jest nieporównywalnie lepiej pocięty :)). Wielu moich znajomych zajarało się też kawałkiem "Portret" - i wcale im się nie dziwię, bo i na mnie ten trak wrażenie zrobił (Uwaga! Odnotowano przypadki rozklejenia się płci babskiej podczas tego kawałka ;))

Psioczyłem na AOL i Internet Explorer, to teraz czas na luźny, muzyczny wpis na weekend :) Po utworach "Malchik gay" i "Kanikuły" przyszedł czas na kolejny bekowy hicior wprost zza wschodniej granicy ;) Nie wiem, co w tych utworach jest, że taką furorę robią w naszym prozachodnim kraju i że u studentów pismactwa wyzwalają dodatkowe pokłady energii (ad. "Kanikuły" - ukłonik w stronę Kasi). Nie wiem, nie wiem, to zadanie dla socjologów. Oto bezapelacyjny faworyt na miano best of de best karniwal hits 2008 oł je ewrybady - kawałek "A kalyna ne verba", natomiast w dalszej części wpisu poprzednie, wspomniane wcześniej, hity z importu: "Kanikuły" i "Malchik gay :).

Bez względu na odpowiedź na zadane w tytule pytanie, jedna rzecz jest oczywista: nasza rodzima gwiazdeczka, Doda, nie dorasta im do pięt. Im, czyli dwóm piekielnie utalentowanym, smarkatym miotaczkom muzycznym swoich krajów: 13-letniej Biance Ryan ze Stanów zjednoczonych i rok od niej starszej filipince, Charice Pempengco. Małolaty śpiewając tę samą piosenkę Jennifer Holliday pt. "And I Am Telling You I'm Not Going", zrobiły furorę w moich zakładkach do Youtube (Bianca też u znajomych, bo wcześniej odkryta). Bez kitu, ich staruszkowie muszą być dumni ze swoich pociech (z resztą po ojcu Bianki wyraźnie widać tą tzw. "ojcowską dumę"). Myślę... może by tak genetycznie zaprogramować jeszcze kilka takich talentów, które wywalą z muzycznej sceny polskie i zagraniczne Dody ;) Bianca i Charice śpiewają fenomenalnie, pytanie tylko: która lepiej? Mnie osobiście obydwie wersje w takim samym stopniu przypadły do gustu: Bianca spokojnie i jakby dojrzalej, Charice z kolei bardziej drapieżnie :)