Jutro nowy rok, przyjdzie więc czas na podsumowania, refleksje, snucie planów itp. rzeczy, które, na dobrą sprawę, ulotnią się wraz z ostatnim promilem przyniesionym z sylwestrowej balangi.
Życzenia... mógłbym wymienić nieśmiertelne i uniwersalne "zdrowia, szczęścia, pomyślności", ale to nie w moim stylu ;) Po mojemu będzie to tak: Nie znam Waszych marzeń, ale życzę Wam ich spełnienia. Irena Santor śpiewała "Wiara przenosi góry", więc i Wy wierzcie w spełnienie swoich marzeń, a wtedy droga do celu będzie krótsza. Jeżeli będzie to możliwe, pomagajcie swoim marzeniom w spełnianiu się. Bez względu na to, czy dotyczą one sfery materialnej, czy tej mniej przyziemnej, pamiętajcie taką rzecz: przy biernej postawie człowieka nawet spadające z nieba pieniądze nie trafią do jego kieszeni.

Tekstem o Radiu Maryja Palikot błysnął kilka dni temu, ale nie bardzo chciało mi się o tym pisać. Kac, zarwane noce i zbliżające się święta były natchnieniem do odpoczywania, a nie do rozpisywania się o Palikocie. Znany choćby z wymachiwania wibratorem przed kamerami, Janusz Palikot, powiedział na głos to, o czym inni boją się nawet szeptać: "Tak naprawdę w interesie Kościoła jest, by PO "wykończyła" Rydzyka. Sam jest za słaby, a władza wymyka się mu z rąk. PO powinna więc szeroko manifestować poparcie dla Kościoła i jednocześnie twardo grać z ojcem Dyrektorem. Kościół powinien się oburzać, ale w granicach! To jest nawet w "interesie" Pana Boga, bo nic tak nie odpycha młodych ludzi od Kościoła, jak Radio Maryja.". Z tym poparciem kościoła nie zgodzę się, bo politykę od kościoła powinno się raz na zawsze oddzielić. Ale rację gościu ma, gdyż kościół jest bezsilny wobec działalności znanego polityka i biznesmena, Tadeusza Rydzyka. Właściwie nic w tym dziwnego, ponieważ każdy antyrydzykowy ruch grozi niezamawianym czasem antenowym na falach Radia Maryja, TV Trwam oraz felietonem na łamach "Naszego Dziennika". Kto z kościoła, atakując Rydzyka, zaryzykuje etykietkę "zmanipulowanego przez masonów, żydowskiego sługusa szatana"?

Prof. Joanna Senyszyn na swoim blogu napisała:

Nie poddawajcie się terrorowi świąt! Spędźcie je zgodnie z własnymi chęciami i wyobrażeniami. Nieważne, co powiedzą krewni i sąsiedzi. Przyjaciele zrozumieją.

To fragment wpisu, w którym Senyszyn krytykuje sztuczność świąt i zachęca do spędzenia ich według własnego widzimisię. Podpisuję się pod jej przesłaniem, a dowodem tej aprobaty może być nasza wigilijna noc, podczas której zaliczyliśmy klasyczny spontan: miał być browar na miejscu, był browar nad Wisłą w Sandomierzu, a jechaliśmy tam przez Tarnów ;) Co tu dużo pisać... pasterka jak najbardziej na plus: beka podczas podróży (np. Mezokracja, Dziewczonka) i najważniejsza rzecz: w realu poznaliśmy Anonima, którego do tej pory osobiście znał jedynie Helios (razem studiują w Krk). A pomyśleć, że im bliżej północy, tym bardziej nie chciało mi się dupy z domu ruszać ;)

Kurde, poryte to jak pole i przez to takie śmieszne. Na wp.pl pisze, że filmik trzeba oglądać zjarawszy się, ale moim skromnym zdaniem jest to totalna bzdura. Filmik śmieszy też na trzeźwo - pod warunkiem, że przepada się za abstrakcyjnym humorem ;) Chyba, że z tym jaraniem chodzi o wkręcenie sobie filmu? Nieważne, respekt dla tego, kto to wymyślił!

Jutro wigilia. Jak świąt nie znoszę, tak wigilijne żarełko: barszcz z grzybami i ruskie pierogi ubóstwiam. Jutro się nimi porządnie najem, coby na pasterkę silnym być. Kolejne dwa dni, to znienawidzona przeze mnie wystawa masek. Starsi bywalcy bloga zapewne pamiętają wpis pt. "Żywa, świąteczna wystawa masek", w którym było o tym, że wszyscy tacy serdeczni, mili, ich buźki takie uśmiechnięte, jakby były wyjęte z rozkładówek kolorowych czasopism dla kobiet. Ciężko strawić taką sztuczność, no ale tacy już ludzie są. Ja strajkuję i nie ubieram się w żaden wymuszony uśmiech. Jeśli ktoś się głupio zapyta, czego się nie uśmiecham, to powiem, co myślę o suszeniu zębów dla samej idei suszenia. Nie jestem Paris Hilton, żeby szczerzenie zębów traktować na równi z utrzymywaniem równowagi albo oddychaniem. Najchętniej zrobiłbym własną wigilię dla tych, którzy są najbliżsi mojemu sercu, a już niekoniecznie wiszą na tej samej, co ja, gałęzi genealogicznej choinki :)