Oczywistą oczywistością jest to, że myśmy awansowali i razem z nami awansowali Portugalczycy, jednak ani oni, ani my żeśmy w tych eliminacjach z Finlandią nie wygrali. Finowie zaliczyli dwie porażki: w Azerbejdżanie (1:0) i u siebie z Serbami (0:2), ale zwycięzcom grupy A: Polsce i Portugalii się nie dali ograć ;) Repra Finlandii, to zdecydowanie defensywnie grająca drużyna - widać to już po samej tabeli: mało strzelonych i mało straconych bramek. Polska z pierwszego miejsca, Portugalia z miejsca drugiego - rewelacja! Całe szczęście, że Finowie nie awansowali, bo nie grają ani skutecznie (w ataku), ani efektownie, a przecież nie murowanie bramki, ale strzelanie do niej jest tą solą piłki nożnej. Jednak największymi zwycięzcami tych całych eliminacji do Euro 2008 są Chorwaci, którzy nie dość, że do mistrzostw awansowali z pierwszego miejsca (w grupie E), to na finały pojadą funkiel nowymi Merolami zafundowanymi przez samego Abramowicza (tak, to ten kasiasty Rusek, który kupił sobie drużynę Chelsea Londyn, a jego majątek szacuje się na 15 mld $) Leonida Feduna - inny dziany rusek ;)

Łzy szczęścia i okrzyki radości. Tak oto historia tworzy się na naszych oczach! Siedem razy na mistrzostwach świata Polska grała, ale ani razu w mistrzostwach Europy. Teraz, po raz pierwszy w historii, pojedziemy na Euro!!! Na co nas stać w finałach Euro 2008? Z pewnością na wiele. Ciekaw jestem jak repra zagra przeciwko Serbii, ale myślę, że nie odpuszczą. Może w jakimś stopniu ten mecz zostanie potraktowany jako okazja do sprawdzenia rezerwowych, może będą jakieś eksperymenty taktyczne, a może zdecydowana walka o zwycięstwo, aby pokazać, że zasłużyliśmy na ten awans. Chyba opcja trzecia, ale nie zastanawiam się nad tym teraz: to nieważne! Łi gołing tu jurop czempionszip!!! Ebi Smolarek pewnie będzie się śnił po nocach belgijskiemu bramkarzowi, Stijnowi Stijnenowi :) Pytanie takie: gdyby Błaszczykowski grał od początku meczu, to zwycięstwo byłoby bardziej okazałe? Odpowiedź: nie, bo tak miało być! Gdyby chcieli z pola karnego i bramki Belgów urządzić sobie strzelnicę, to by to zrobili. Zwycięstwo w sam raz: pewne i piękne :) Piwo, piwo, piwo!!!

Mam nadzieję, że powrót wielkiego Dariusza Michalczewskiego nie będzie przypominał powrotu wielkiego Mike'a Tyson'a ;) Oby nie, bo w przeciwnym razie lepiej, żeby nie wracał. W pierwszej, po ponad dwóch latach przerwy, walce Michalczewski spotka się po raz trzeci z Graciano Rocchigianim. Przypomnijmy: do tej pory Michalczewski dwukrotnie z nim walczył: w 1996 i 2000. Po faulu Rocchigianiego w pierwszej walce padł kontrowersyjny remis, a niedługo później zdyskwalifikowano go za doping. Cztery lata później znowu spotkał się w ringu z Tigerem i tym razem przegrał, poddając się na początku dziesiątej rundy. Kilka dni temu Graciano wyszedł z pierdla, gdzie trafił na dziewięć miesięcy za pobicie taksówkarza. Był grzeczny, to wypuścili go wcześniej za tzw. dobre sprawowanie ;) A Michalczewski, po serii 48 zwycięskich pojedynków, 16 października 2003 stracił pas WBO w walce z Julio Cesarem Gonzalesem. To miał być koniec jego kariery, ale półtora roku później postanowił wrócić do gry: jednak 26 lutego 2005 kolejny raz przegrał, przez TKO z Fabricem Tiozzo i wtedy ogłosił, że z boksem ostatecznie kończy. Zmienił zdanie.

No to robi się ciekawie :) Bożyszcze wielu polskich (i nie tylko) kibiców, Artur Boruc, o miejsce w bramce Celtiku Glasgow będzie rywalizował z innym polskim golkiperem, Grzegorzem Szamotulskim. Każdy z nich ma na koncie występy w reprezentacji Polski, a jakby tego było mało, obydwaj grali kiedyś w warszawskiej Legii, która dla każdego z nich była furtką do kariery międzynarodowej :) Pytanie: czy Artur Boruc ma się czego obawiać? heh, no pewnie! Bardzo dobrze pamiętam świetne występy Szamotulskiego w Legii i reprezentacji Polski, pamiętam drugą połowę lat 90-tych, kiedy to razem z Maciejem Szczęsnym rządzili w Polskiej lidze. Szczęsny już nie gra, ale Szamotulski ma dopiero 31 lat i najwyraźniej nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Talent i umiejętności ma, ambicji, jak widać, też mu odmówić nie można - wierzę, że jeszcze najlepsze przed nim.