W pewnych kręgach zawrzało, ludzie skoczyli sobie do gardeł, a wszystkiemu winni byli jak zwykle politycy :) Ci to mają talent do urozmaicania nam życia. Tym razem jednak nie byli to nasi rodzimi dyplomaci, ale unijni. Wymyślili sobie, aby zabronić producentom komputerów sprzedawania ich produktów z preinstalowanym fabrycznie systemem operacyjnym. Idea wyjątkowo szczytna, z resztą jak każda inna ;) Pomysł by mi się spodobał, ale w nieco innej wersji. Moim zdaniem powinno się zakazać nie sprzedaży kompów z zainstalowanym OS-em, ale wciskania na siłę systemu operacyjnego (bez względu czy byłby to produkt Microsoft, czy Open Source.

Takiego plejera potrzebowałem :) Po niedawnej reinstalce systemu nie instalowałem już Amaroka, bo i tak coraz rzadziej z niego korzystałem: to takie bydle trochę - podobnie z resztą jak KDE, dla którego został napisany. Nie mówię, że Amarok jest zły - wręcz przeciwnie: wspaniały kombajn muzyczny. No, ale właśnie: kombajn, a mi potrzebna jest zgrabna kosiarka :) Początkowo używałem XMMS, ale stare to i już chyba nawet nikt tego nie rozwija. Razu pewnego (kilka tygodni temu) szukałem czegoś, na czym mógłbym słuchać Radia ZET, które nadaje w AAC+. Bidny XMMS sobie z tym nie radził, a wizja wielogodzinnego słuchania radia w Amaroku w ogóle mnie przerażała. Pogrzebałem trochę w sieci i znalazłem info o Audacious. Odtwarzacz na pierwszy rzut oka bardzo przypomina windowsowego Winamp 2, można by powiedzieć, że to bliźniaki, ale jakoś tak od mniej więcej dwóch lat słowo "bliźniaki" wielu z nas się źle kojarzy, więc zrobimy trojaczki: w końcu klonem ww. odtwarzaczy jest także XMMS. Co było pierwsze: kura, jajko czy... kurnik? Znowu wchodzę na drażliwy temat ptactwa domowego ;)

Ile czasu może zająć nagranie 10 gigabajtów danych na płyty CD-R? Odpowiedź: około godziny. 14 płyt, średnio 5 minut na przygotowanie i wypalenie jednej, daje wynik 70 minut. Tak też sobie policzyłem i... przeliczyłem się ;) Wypalenie czternastu płyt zajęło mi prawie ćwierć doby: zacząłem o 19:04, a skończyłem o 0:41 :) Szlag by trafił (właściwie to trafił) te tanie płyty z hipermarketu. Jest takie powiedzenie, że kto tanio kupuje, ten dwa razy kupuje. Od siebie dorzucę, że kto tanio kupuje, ten traci nerwy i to, co kupił (podobnie jest z kupowaniem kradzionych rzeczy: kupisz tanio, gościa zamkną, Tobie zarekwirują zakupiony przedmiot, a kasy nie zwrócą). Jednak nie o tym tu, a o płytach.

Sam już nie wiem, czy lepiej mieć niewielki wybór, czy zbyt duży... Będąc użytkownikiem Windowsa narzekałem na mały wybór skórek (stylów, tematów, motywów czy jak to tam się jeszcze zowie) i po cichu wzdychałem sobie do zrzutów prezentujących linuksowe biurka. Po przesiadce na Linuksa przekonałem się na własnej skórze, jak nieprawdopodobnie wielkie możliwości w dopasowywaniu interfejsu oferuje ten system! Multum zestawów ikon, elementów sterujących i pasków, które można w dowolny sposób ze sobą zestawiać, ale co z tego? Jedno pikne, drugie cacy, trzecie to już w ogóle "ah" i "oh", ale bywa, że razem nijak to wygląda. W końcu jednak znalazłem to, czego szukałem i dzielę się tym moim składakiem tu i teraz :) Motyw powinien przypaść do gustu osobom mojego pokroju, czyli ceniącym prostotę i elegancję.