Eh, łezka w oku sie kręci :) To były gierki! Niektóre niewiele bardziej skomplikowane od kalkulatora swoją grywalnością biją wiele współczesnych super-hiper-mega-ultra-wypasionych gier. Proste, naiwne gierki, ale można było ciąć w nie godzinami :) Mario, Contra, Lotus, Micro Machines, Arkanoid, Ghostbusters, Prince of Persia, Robin Hood.. - w te grałem najczęściej na swoim Nintendo :D Pamięta ktoś jeszcze te tytuły?
Gry znajdowały się na kartridżach (z ang. cartridge), a standardową kolekcją gier była "Contra 168" (cartridge w kolorze fioletowym), która zawierała 168 gier, z tym że wiele pozycji się powtarzało: różniły się tylko szczegółami. Oprócz "Contry 168" ogromną popularnością cieszyły się takie tytuły jak "Złota czwórka" i "Złota piątka", gdzie liczba w tytule oznaczała ilość gier zawartych na "kasetce".

Już dawno tak się nie zirytowałem (delikatnie mówiąc) przy kompie jak niecałą godzinę temu! A to wszystko zasługa DRM!
Ale po kolei... W związku z tym, że szukamy wokalistki na płytę, dostałem dziś na maila próbkę umiejętności pewnej śpiewającej przedstawicielki płci pięknej. Super! Ściągnąłem załącznik, a tam zonk: plik .wma, który przez te majkrosoftowe patenty może nie zadziałać na moim Debianie. Wykrakałem: żaden odtwarzacz tego nie ruszy. Z pikselem nadziei w sercu, za pomocą Wine odpaliłem mini-konwerterek plików muzycznych, którego używałem na Windowsie - ale też lipa. Przerwałem więc pisanie (książki, jakby ktoś pytał) i przełączyłem się na XP-ka, który tkwi bezczynnie na dysku już ho ho ;) Wiedziałem, że kiedyś naprawdę się przyda. I tu dopiero zaczęły się schody...