Nierzadko niezły ubaw mam podczas przeglądania statystyk swojego bloga :D Moją ulubioną zakładką w interfejsie stat24 jest "50 ostatnich wizyt", gdzie czekają na mnie dosyć szczegółowe dane 50-u ostatnich gości na stronie. Przede wszystkim interesującymi są wejścia z wyszukiwarek.
Gdy czytam sobie frazy, po wpisaniu których przypadkowi internauci trafili na moja stronę, często przecieram oczy ze zdumienia, a zaraz potem zaśmiewam się z pomysłowości, tudzież fantazji, co poniektórych ;) Pewnie więcej takich "kwiatków" bym wyławiał, ale wtedy musiałbym całymi dniami przesiadywać zalogowany w interfejsie stat24 i co kilka minut odświeżać dane, a tak się niestety nie da.

Pierwszy w ostatnich latach publiczny idiotyzm, który nie jest zasługą IV RP :) Jak chcą, to potrafią wszystkiego nie spieprzyć. Już mówię o co chodzi: w myśl przepisów z 1984 roku, każda strona internetowa aktualizowana częściej, niż raz do roku, jest czasopismem. Z kolei strona, której treść zmienia się częściej, niż raz w tygodniu w świetle prawa jest dziennikiem. Nawet te kretyńskie bLoOgAssSKi Neo-pOkemOnOoF.
Teraz pytanie: czy obecnej, absurdalnej sytuacji winny jest fakt, że kwestie związane z internetem reguluje przepis powstały niemal dziesięć lat przed pojawieniem się w Polsce internetu? Czy może to, że przez szesnaście lat istnienia internetu w Polsce nikt nie zatroszczył się o zaktualizowanie przepisów dotyczących publikowania treści? Na dzień dzisiejszy miliony stron internetowych działają nielegalnie (w świetle obowiązującego prawa).

Znowu zacznie się wzajemne smyranie po jajkach w wykonaniu Radia Maryja i PiS-u, bo wielkimi krokami zbliża się rewanżowy pojedynek między Moherową Armią O.Rydzyka, a tą garstką zwolenników opozycji, którzy jeszcze z kraju nie wyjechali. Niespecjalnie interesuję się polityką, ale skoro już mieszkam w tym fenomenalnym kraju, to zawsze coś niecoś wpadnie mi w ucho na ten temat. I tak dziś przyciąłem komara po śniadaniu, aż z drzemki wyrwała mnie rozmowa Moniki Olejnik z Kwaśniewskim w audycji "Gość Radia Zet" - rozmowę możecie posłuchać na stronie Radia Zet,a dokładnie tutaj (pod komentarzami jest link do słuchania).
W sumie nawet z sensem Kwaśniewski gada, lubiłem go i dalej popieram. Niektórzy obarczają go winą za wszystkie grzechy SLD, a przecież nie da się dogodzić wszystkim. Jedno jest pewne: lepszego prezydenta nie mieliśmy i nieprędko mieć będziemy.

Rosja - Polska 2:2. Szkoda, że nie przegraliśmy 2:1, no ale trudno się mówi. Portugalczycy powinni łyknąć haczyk i dzisiejszy mecz, który nazywam "kołysanką", powinien podziałać na nich jak kołysanka, tzn. uśpić (przede wszystkim sztab szkoleniowy Portugalii) ;) To oczywiście moja teoria spisku, ale z każdym kolejnym meczem Polaków coraz bardziej się utwierdzam w przekonaniu, że w meczach ze słabszymi rywalami walimy w ciula po to, aby uśpić czujność silniejszych ekip, z którymi przyjdzie się w niedługim czasie zmierzyć.
Pamiętacie rozdziawione ze zdumienia (ale szczęśliwe) gęby polskich kibiców po wygranym meczu z Portugalią? Wierzyliście przed meczem, że wygramy? Bo ja, przyznam się, nie wierzyłem w zwycięstwo i bezbramkowy remis brałbym w ciemno - bo niby mielibyśmy bramkę Portugalii strzelić?

Eh, łezka w oku sie kręci :) To były gierki! Niektóre niewiele bardziej skomplikowane od kalkulatora swoją grywalnością biją wiele współczesnych super-hiper-mega-ultra-wypasionych gier. Proste, naiwne gierki, ale można było ciąć w nie godzinami :) Mario, Contra, Lotus, Micro Machines, Arkanoid, Ghostbusters, Prince of Persia, Robin Hood.. - w te grałem najczęściej na swoim Nintendo :D Pamięta ktoś jeszcze te tytuły?
Gry znajdowały się na kartridżach (z ang. cartridge), a standardową kolekcją gier była "Contra 168" (cartridge w kolorze fioletowym), która zawierała 168 gier, z tym że wiele pozycji się powtarzało: różniły się tylko szczegółami. Oprócz "Contry 168" ogromną popularnością cieszyły się takie tytuły jak "Złota czwórka" i "Złota piątka", gdzie liczba w tytule oznaczała ilość gier zawartych na "kasetce".