"Cmętarz zwieżąt" z pewnością należy do najlepszych dzieł Kinga. Jak pozostałe :) No, może poza "Workiem kości" - druga połowa tej książki opornie mi wchodziła.

"Cmętarz zwieżąt" - leśne cmentarzysko piesków, kotków, papużek i królików. Cmentarzysko zrobione przez zrozpaczone dzieci, które nie mogły pogodzić się ze śmiercią swoich pupili. Nie będę opowiadał, o czym jest dopiero co przeczytana przeze mnie książka. Przeczytajcie sobie, ja powiem tylko tyle, że WARTO!

Powstała ekranizacja tejże powieści, ale na tle książki z pewnością jest ona do dupy. Nie oglądałem, ale jestem przekonany. Ciężko bowiem przekazać na ekranie treść pisanego dzieła sztuki. Wiele powieści z kartek papieru trafiło na ekrany i w każdym przypadku z podobnym (mizernym) skutkiem. "Christine", "Lśnienie", "Carrie" i inne – gdybym najpierw obejrzał film, to książki nie chciałoby mi się czytać. Znałbym zakończenie.

Magia książek polega na tym, że to nasza własna wyobraźnia, według wskazówek pisarza, maluje nam świat przedstawiony. Nie zaś, jak to ma miejsce w filmach, ekipa filmowców z reżyserem i scenarzystą na czele. Za to właśnie kocham książki - nie e-book'i - ale te prawdziwe książki: namacalne i pachnące.

W filmie mamy gotową interpretację, natomiast podczas czytania sami, według własnych upodobań, malujemy miejsca akcji i bohaterów. Są tacy, jakich jesteśmy w stanie sobie wyobrazić i zaakceptować: czasem nie mają twarzy, tylko włosy i oczy koloru podanego przez autora. To często wystarcza i nie ma niczego, co mogłoby rozpraszać. Ilekroć oglądałem film na podstawie książki, którą wcześniej przeczytałem, stwierdzałem, że bohaterzy nie wyglądają tak, jak w książce. Podobnie otoczenie. Z resztą... słowa uznania dla producentów filmów opartych o wielkie powieści: słowa uznania nie za efekt końcowy, ale za odwagę, że podjęli się takiego wyzwania.