Marcin Szumański

Amarok'a zacząłem używać po instalacji środowiska KDE. Tam był domyślnym odtwarzaczem dla plików muzycznych. Zamierzałem zmienić default'owego player'a z powrotem na XMMS, ale pomyślałem, że warto będzie poznać ten program. Nie myliłem się: warto było :) Najbardziej irytowała mnie lista utworów, która przypominała mi bardziej systemową przeglądarkę plików, niż element odtwarzacza. Nie było skrótu „J” do szybkiego odszukania interesującego utworu i ogólnie jakieś zagmatwanie z pomieszaniem. Wystarczyło się przyzwyczaić, aby docenić walory Amaroka.

Track lista jest genialnie zorganizowana: proste sortowanie według tytułu, wykonawcy, albumu i czasu trwania utworu zarówno rosnąco, jak i malejąco (kliknięcie w tytuł kolumny), nad listą utworów znajduje się wyszukiwarka, a poniżej listy przyciski, które można samemu dodawać lub usuwać (repeat track, repeat list, shuffle, itd. Itp.). Bardzo podobają mi się dymki z tytułem i wykonawcą pokazujące się, gdy ten utwór zaczyna się odtwarzać: własny kolor tła, własna czcionka i jej kolor pozwala dopasować wygląd do stylu systemu.

Powyżej wymieniłem to, z czego sam korzystam, bo tych funkcji jest dużo, dużo więcej. Najnowsza wersja będzie posiadać między innymi takie funkcje, jak przeszukiwanie tekstu, podświetlanie na liście odtwarzania nowych pozycji, czy widok gwiazdek oceniania w widoku kolekcji. O Amaroku możecie sobie sporo poczytać tutaj, są też zrzuty ekranu. A poniżej dwa screen/y mojego Amarok'a.